Novel & Cerita Lost Life

"Hmm. Titingnan ko." Ngumiti lang naman si Clarissa at umayos na ulit ng upo. Ako naman ay tumingin na lang sa labas ng bintana. Kahit hindi ko nakikita ang sarili kong mga mata ay alam kong lumungkot iyon habang pinapanood ang liwanag ng ilaw na nagmumula sa mga 24/7 store at sa mga bahay na nadadaanan.Nagsisimula na ring bumigat ang dibdib ko dahil ilang minuto na lang ay babalik na ako sa totoong buhay. Parang ayaw ko na lang bumalik do'n pero wala naman akong magagawa.

hanggang sa tumunog ang cellphone na nasa kamay ko. To: ace 'Sure dalhan mo ako dito love and I miss you too, sabi ko sayo diba? I love you love' From: kim My smile getting more bigger sa nabasa ko, kim didn't die. Her life that day she confess is 50/50 but she survived. My family and I sent her to the us to treat her better and a years from now she's now fully okay, 2years syang nagpapagamot at ngayun her disease are now vanished.

Then I think maybe you are right, maybe we're just the same, maybe we're just like two lost souls who happens to meet in this fucking wedding, and maybe you are right, that there's nothing wrong about choosing ourselves just for tonight as we forget the cruel world. I slowly lifted my hands and touched your face, your lips hung half open the moment you felt my touch. I caressed it with pure care and slowly I tilted my head and I watched you close your eyes as we both waited for our lips to connect. I knew I wasn't wrong when I told myself that this kiss, is the kiss of a lifetime. I never knew I could dream of someone like you until suddenly...... everything went black..

"I don’t have a reason to live anymore. I lost her. I lost them." "Mikel, what do you mean by that?" Mas lalo ang takot na bumabalot kay Marlene, hindi niya maintindihan ang mga sinasabi ni Mikel, pero nakikita at nararamdaman niya ang sakit at bigat ng dinadala nito. "Wala na rin naman akong rason para patuloy pa na mabuhay. I lost my child and I lost Tamara. And if I could, I just wanted to die as well."

Tumutulo na naman ang aking mga luha. I didn’t see this pain coming. I was blind by his embrace. I was blind to the point that I forgot the fact that everything was wrong. It was too late when I realized it. Simoun Alexander Hord, you are my most terrible mistake.

Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Alam na pala ni Liwanag na may ganitong mangyayari. Na babalik ako rito. Na babalik siya. Ibig sabihin ay galing na ako rito. Dahil ako talaga si Liwanag na nabuhay bilang Lemon at nang mamatay sa 2020 ay bumalik bilang Liwanag dala ang katauhan ni Lemon dahil may kailangan pa akong tapusin dito. At iyon ang pinagkait sa'king buhay ng mga mananakop na nandito. Past life ko 'to.

Pero sa likod ng sayang yun, alam ko sa sarili kong kailangan kong balikan yung minsa’y tinalikuran ko na. Bumalik kami ng Pilipinas at ipinasok ako ni kuya sa isang international school. Pero hindi pa man umabot ng isang linggo ay nagpakita sa akin ang dating kanang kamay ng daddy ni Red. Nalaman kong pulitiko ang nasa likod ng pagkamatay ni Mama Amelia gayun din ang pagkawala ni Papa. Hindi na ako nagdalawang-isip, sumama ako sa kanila.

Tinitigan ko ang mga batang nag lalaro Why can't i even remember my childhood? Haysst . Namimiss ko na ang parents ko . kung hindi kaya ako pumayag magpakasal kay klent hindi siguro ganito kalungkot ang lovelife ko kung lovelife bang matatawag to . I let a deep and heavy sigh.

Lumipas na parang isang kisapmata lang ang apat na raang taon, at alam niyang pumasok na siya sa huling yugto ng kanyang buhay. Umaasa pa rin siya noon na makukuha niya ang Infinite Pill at mapapahaba ang buhay niya ng limang daang taon pa. Pero nagbago iyon matapos ang huli niyang pagpunta sa Mount Tason, kung saan napansin niya ang mga palatandaan na buhay pa si Marcius at napagtanto niyang hindi siya tuluyang namatay—at malamang na ang lahat ng ginawa niya sa nakalipas na ilang daang taon ay isa lamang galaw sa maingat na larong chess ni Marcius.

Kasi alam niyang sa oras na pumanaw na siya, masasaktan siya. ‘Kaya please just a little bit, just a little bit... please?’ she pleaded silently deep within her heart. Habang inaalala niya ang nakaraang buhay niya, hindi niya na namalayan na tumulo na pala sa gilid ng mata niya ang kan'yang luha. She just couldn't get over how her last life turns out. She thought that it would be the end. Thankfully, she was given a chance to start over again, and correct all the mistakes she had made. And this time, siya na ang maghahanap sa kan'ya...