Luminous In Tagalog Novels & Stories

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Gusto ko atang maiyak my GOD! "AYOS LANG!" sabi ko. Kulang nalang ay magpagulong-Gulong ako sa tuwa dahil sa lightstick na hawak-hawak ko ngayon. Hindi ko talaga inexpect na magkakaroon ako ng ganito. Grabe talaga! Sobrang saya ko. Hindi ko naman masabi kina mama at papa na gusto ko ng ganito dahil nga sa presyo nito.

Makaraan ang ilang segundo ay bumungad ang maliwanag na ilaw na ikinapikit ko. Masasayang ingay mula sa karamihan, mga hagikgik at harutan ng iba at iilang nagbabatian sa isat-isa. Mabilis kong binuksan ang aking mata at awtomatikong rumihestro ang gulat sa aking mukha. "Paraiso," naibulong ko habang ang aking bibig ay bahagyang nakaawang dahil sa pagkamangha.

Chapter 66 Umiikot ang liwanag mula sa magarang crystal chandelier sa kisame, tamang-tama ang bagsak ng shimmering light sa maputlang mukha ng babaeng nakahiga. She looked so delicate, so beautiful, parang isang mamahaling porselana na konting galaw lang ay mababasag na.

Alam kong pagod na sila sa paglalaro at kailangan na nilang kumain at uminom. “Mommy! Mommy! Tingnan mo yung kastilyo namin! Sobrang ganda diba?” sigaw ni Lumina habang tumatakbo papunta sa akin. Ang buhok niya ay kulay kayumanggi at kulot na kulot dahil sa dagat at pawis. Ang mga mata niya ay kulay asul – eksaktong kapareho ng mata ni Zilver.

Pero gaya ng dati, hindi ko pinahalata. "Lumina," I began softly, "means hope. A new beginning. A way to start again. Kasi minsan, you have to flip the page to move on from the last chapter." His jaw tightened. For a moment, I saw something flicker in his eyes regret, maybe, but it was gone before I could be sure. He leaned closer, eyes dark. My throat went dry. Shit. Bakit ba lagi akong tinatablan ng mga mata niya? Para akong hinihipostimo ng mga iyon.

SINISTER'S POV: ~~ "Sinister! Sinister lumabas ka dyan!" Naalimpungatan ako dahil sa malakas na pagkalampag sa labas ng pinto at mukhang bumubuga na naman ng apoy si mommy sa hindi ko malamang dahilan.

Tatanggapin ko ba para makaalis na rito o hindi dahil nakakahiya? Pinagpapawisan na ang aking palad at noo. Malamang sing-pula na rin ng kamatis ang aking buong mukha. "Oy, ano iyan? Ligawan portion? Tammy, may hindi ka sinasabi sa akin." Nanunuksong boses ni Jewel ang pumukaw sa akin.

“Sige-sige. Pupunta muna si mama sa school mo pagkatapos bibili tayo ng gamit mo.” “Yes! Thank you po, Mama. I love you po.” Ngumuso pa ito, binibigyan siya ng halik. Nanggigil na inabot niya ang pisngi nito at kinurot. Napasimangot na lang ang anak niya. “Mama, naman e,” reklamo nito. “Sorry na po, Senyoritong Midnight. Ang guwapo-guwapo mo kasi e.”

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.