Novelas y relatos de Madame De Pompadour

Sobrang mahal nito tapos simple ng design pero halata namang matibay at galante tingnan. Humagikhik lang si Painch at Lumapit sa aming manager, "Anong sapatos ba ang bibilhin mo Madame? Mukhang puro heels naman ang nandito." "Puro naman kasi high heels ang Marche Haute, kaya nga ang motto nito 'make your woman feel confident about her height.' Ibig sabihin, puro high heels ang product nila." Lumapit ako sa kanila lihim na napangiti sa tagline ng Marche Haute. Parang nakakainsulto naman iyon sa mga pandak?

Ang dati niyang kaba ay napalitan ng determinasyon. "Magaling, Champagne," sabi ni Madame Elena matapos ang isang practice session. "Nakikita ko sa iyo ang apoy ng isang babae na may layunin. Pero tandaan, hindi lang apoy ang kailangan. Dapat ay may disiplina at elegance din."

Kahit na medyo seryoso ang ekspresyon ng matanda, mukhang mabait ang kanyang mga mata. Mabilis siyang pinakilala ni Carter nang may malumanay na ngiti. "Eveline, ito ang pinakarespetadong elder ng aming Louis family, ang kasalukuyang namumuno sa St. Piaf, ang aming pinakamamahal na monarch ng St. Piaf." Pagkatapos pakinggan ang pagpapakilala ni Carter, bumati si Madeline nang may magalang na ngiti, "Magandang araw, ikinararangal na monarch ng St. Piaf, ako si Eveline."

Umawang ang bibig at kumislap ang mga mata ni Sebastian, “Oh, I remember now. “Are you that girl?” “It must be fate that you saw each other again. Right, Mikaela?” Singit ng isang mestisang matandang babae. Light na light na brown ang buhok nito na halatang natural at hindi kinulayan. Kitang-kita ang edad nito sa kulubot ng balat at sa dalang mamahaling tungkod, pero lutang pa rin ang sopistikada sa kagandahan nito. Si Madam Antoinette, ang eldest madam Dior, ang lola niya. Nasa isang lamesa kasi nakaupo ang pamilya Dior at pamilya Villegas.

natigilan naman sya ulit at saka bumuntong hininga at napailing-iling "Siguro nasanay lang syang tawaging amo si Madam Patricia dahil nung dalaga pa si Madam Penny Personal maid sya ni Madam Patricia"nagulat naman ako dahil dun as in hindi kase halata alam mo yung ano yung parang palaging napapasunod ni Auntie Penny si Tita

“Yes ma’am, Ano pong tanong ninyo?” “Nasan na ang madam?” Ismid ko bago nagsalubong ang kilay. Napakamot ito sa noo, animo’y may makati doon. “Pasyensya na ‘ho ma—madam.” I smirked. “Let me remind you again, be straightforward in answering my questions. I wanna ask you if matagal ka na ba nagwo-work dito as a bartender?”

Bumungad sa akin ang mataas na kisame at sa gitna noon ay nakasabit ang elegante at kumikinang na chandelier. Maayos din ang placing ng mga lamesa at upuan na siyang puno ng mga customers. “Bonjour, mademoiselle! How may I help you?” Napalingon ako sa isang babaeng clerk. Malawak ang pagkakangiti nito sa akin. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o ano sapagkat may suot siyang headband na may nakasulat pang happy new year. Ang suot niyang iyon ay hindi bumagay sa eleganteng setting ng buong lugar.

nakakunot ang noo na tanong ko sa kanya. "Hindi ko alam pero saglit lamang at titingnan ko ang makina," mabilis na bumaba si Papa at kinalikot ang makina. Habang nagkakalikot si Papa ng makina ay sinuri ko ang aming paligid. Namangha ako nang makita ko ang isang napakagandang mansion na aking nakikita. Mansion sa gitna ng kagubatan? O baka naman naghahalusinasyon lamang ako. At para makasiguro na hindi hallucination ang aking nakikita ay bumaba ako sa kotse at nilapitan si Papa para tanungin. "Papa, kanino ang mansion na iyan? Bakit dito sa gitna ng kagubatan nakatirik ang mansion na iyan?" "Mansion iyan ng pamilya, Lark. Isa sila sa pinakamayaman sa lugar na ito," sagot ni Papa kaya hindi l

Napahawak ako sa dibdib ko at huminga ng malalim. "Good morning ma'am, we've already informed by Madam Victoria of your arrival today," saad niya. Tumango naman ako. "We've already prepared the dresses she requested to show you." Hindi na ako sumagot at nag-umpisa nang tingnan ang mga damit na ipinakita niya sa akin. Hindi ko alam kung ano ang theme ng party kaya do'n na ako sa safe na kulay ng damit. "Sheena?"

Umiling lamang si madame. "Ang dami ko nang nakasalamuhang tao. Dr. Mayo, hindi ka ganoong klaseng tao." "Oh? Madame, mataas talaga tingin mo sa akin? Maari mo bang sabihin ano rason mo? Napangiti si madame. "Ang rason ay simple lamang. Dahil nadidismaya ka sa posisyong ito." "Dismaya?" "Oo, masasabi kong totoo kang tao. Baka kasi tinatago mo lang pagkatao mo sa status na doctor. Ang totoong tao na tulad mo ay hindi talaga interesado sa position bilang head ng pamilya."