Madara Wake Up To Reality Novels & Stories

Naroon daw yung bangkay sa kabilang panig ng puwesto namin ni Jomari (noong nasa hukay pa kami) at nakalagay sa isang kulay itim na trash bag. Kumalat ang balita sa mga pahayagan, maging sa TV at internet. Kami nina Jude, Jomari, Dennis, ang bandang Dead Star, at ilan sa mga kaibigan ni Norman ang naging susi para mabigyan ng liwanag ang malagim na sinapit ni Star at ng iba pang nawawalang babae. Naglakas na ng loob ang lahat para isiwalat ang nakatagong katotohanan. Para sa mga pamilya ng kaawa-awang babaeng pinaslang, nakamit na nila ang hustisya. Pero hindi pa rin sapat. Ang gusto nila'y magdusa si Zach. Mas maganda raw sana kung nahuli siya nang buhay at pagbayaran niya ang kasalanan niy

The alarm clock beside my bed blares loudly, notifying me that it's time to get up for work. Napaamang ang bibig ko nang mapagtanto na isa lamang iyong panaginip. Sa dinami-dami ng pwedeng mapanaginipan, bakit si Marcus pa at ako habang... Inis kong sinabunutan ang buhok ko at pumadyak ng paa. Nakakainis. I don't know what to make of it other than I might just need to get laid. It's been years since I last had sex. So this might just be a sign to let the kitty out of the bag.

Napasandal ako sa pinto habang dahan-dahang napaupo sa malamig na sahig. Her entire world collapses. Ang pader ng realidad na binuo ko sa loob ng limang taon bilang isang single mother ay tuluyan nang nadurog ngayong gabi. Ang akala kong maayos na blueprint ng buhay namin ni Luna ay isa palang malaking kasinungalingan na idisenyo ng mga taong nakapaligid sa amin.

"Ate, wala na si mommy!" Saka lang tumulo ang mga luha ni Camela at parang kagigising lang mula sa masamang panaginip. Ito ang panaginip na kahit masama ay hindi niya gustohing magising pa dahil bangungot ang realidad. Hindi niya magawang makapag salita at nakatitig lang siya sa ina na wala nang buhay. Pero bakit parang naka ngiti ang ina?

Hindi niya ito napapansin noon. Para sa kanya, ordinaryong umaga lamang iyon. Ngunit nang bumaba sila, napansin niyang ibang-iba ang tingin ni Adrian. Hindi ito nandidiri. Hindi rin ito mukhang naiilang. Nagmamasid lamang ito. Para bang may bagong mundo na binubuksan sa harap niya. "Stay close," sabi ni Mara. "Bakit?" "Maliligaw ka."

Sige umupo kana ipaghahain na kita. Tumalikod na siya. “Wag na yaya wala akong ganang kumain, gusto ko na pong magpahinga.” Magsasalita pa sana ang matanda pero mabilis siyang umakyat sa kanyang kwarto. Pagpasok niya, don lang nag sink in sa utak niya ang realidad na wala na ang kanyang mga magulang. He grabbed his phone to check his messenger. Nabasa niya ang maraming message ng pakikiramay mula sa mga malalapit na kaibigan at mga kasamahan sa opisina. Ilang oras pa ang lumipas nagtungo na siya sa shower para maligo at magbihis ng pantulog.

Para lang akong nagising nang biglang nagsipalakpakan ang lahat habang nakatingin sa akin. Para namang akong nagmukhang lutang na walang ideya kung ano talaga ang meron sa kasalukuyan. 'Ms. MJ Maceda, wake up! You're dreaming right now!' pukaw ng isip ko sa sarili ko. Bago ko pa nahamig ang sarili ko nang muling magsalita ng confirmation si Ms. De Castro.

Kaagad nilapitan ito. “Maddie.” Hinawakan ni Ava ang malamig na kamay ni Madeline. Pakiramdam niya ay nadurog ang kanyang puso at nalilito. “Anong nangyar?” Natulog ng magdamag si Madeline. Nang magising ito, wala siyang makita at madilim ang kanyang paligid. “Maddie, buti naman at gising ka na.”

Hindi ko maiwasang matawa dahil sa buhok nitong sobrang gulo na. "Goodmorning, Amadrya, how's your sleep?" Natigilan naman ito sa ginagawa at nanlalaki ang matang lumingon sa akin. ____________

Kulay asul ang mga iyon! "Sa kabila ng mga takot at pangamba, subukan mong imulat ang iyong mga mata para masaksihan ang katotohanan. Kailangan mong mamulat mula sa kadiliman, hija. Kailan mo pa balak harapin ang realidad at ganda ng mundo tulad ng ginawa mo sa akin? Kailan pa kung hindi rin lang ngayon, nene?" Halos malaglag ang panga ko sa natutunghayan. Kung hindi ko pa mararamdaman ang aking phone ay baka tuluyan na akong nawala sa sarili.