Madara Wake Up To Reality Novels & Stories

Matapos ang ilang araw ay pinayagan na din ng doktor na makauwi si Madie sa bahay. Ramdam ko ang kakaibang liwanag sa aming buhay parang bawat umaga ay isang bagong simula. Ang simpleng mga bagay na dati ay halos hindi ko napapansin pero ngayon ay sobrang halaga na. Pagmulat pa lang ng mata ko sa umaga, at nakikita ko si Madie sa aking tabi at sa bawat ngiti niya, parang inaalis ang lahat ng sakit na naranasan namin. Si Madeline naman ay pinapakita sa kaniyang Mommy ang kaniyang pagiging mabibo, palaging may bagong tanong, laging gustong kasama ang mommy at daddy niya sa kahit anong ginagawa.

"Of course, mas maganda ka talaga kaysa doon... Um, enjoyment, yun ang makukuha mo at excitement. Hulaan kung sino talaga ang killer." "No time for that. Itutulog ko na lang. Now, stand there and make me some coffee. Pakidala agad dito sa loob." "Okay." Maarte itong tumayo at may pahawi pa ng buhok. Napapailing siya habang paupo sa kanyang mesa. She immediately opens her laptop and scans her current emails. "Here's your creamy white coffee, Madam." Inilapag nito sa mesa niya ang mainit na kape.

Nginitian ko siya para iparating sa kanya na masaya ako at nag eenjoy ngayon. Pagkatapos namin kumain ay nag aya pa si Wayde na mamasyal kami sa mall, tatanggi na sana ako dahil baka magalit naman si sir Drei at isipin na sinasamantala ko ang kabaitan niya ngayon sa akin pero tinawagan agad ni Wayde ang aking amo para ipagpaalam ako. Hindi ko alam kung papano ni Wayde napapapayag si Sir Drei basta sabi lang niya okay na daw. Ngayon ay kasalukuyan kaming nakaupo dito sa isang ice cream parlor at nilalantakan itong ice cream na binili ni Wayde ng biglang may lumapit samin na isang matangkad na lalaki. Moreno ito at tulad ni Wayde gwapo din . May kakapalan ang kilay nito na nabagay sa mata nito

Naramdaman ko na lamang na naglalakad ang mga paa ko sa walang direksyong daan. People can’t see their paths especially when it comes in the darkness of their world. Before papa died my path are bright and I really know the direction but now, I’m stuck and blind with darkness. Narinig ko nalamang ang bell na nakapagpabalik sa akin sa reyalidad. Yeah, reality may suck but better than fantasy. It was the real world and I can’t escape it just like how I wish before. People wants fantasy but it’ll make the situation worst and people may expect too much that can kill them in an instant.

I am Madison Santana- Rivera. NAGISING akong habol habol ang hininga dahil sa masamang panaginip na iyon. Well, hindi lang pala iyon basta panaginip dahil iyon talaga ang nangyari bago ako makuha ni Elizabeth para gawing si Madison na anak niya, para gamitin at makapaghiganti. "Baby! You're awake! A--- ayos ka lang? May masakit ba sayo? I'll call the doctor."

Surrender Ang pagsuko ng tunay na nadarama upang makamit ang tunay na pagmamahal. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS “Kung sino ang may pinaka malayong naibato ay siyang unang mamimili kung truth or dare, game?” tanong ko kay Marikah. Inaya ko siya na gawin namin ang truth or dare na game. Katatapos niya lang magdasal dahil alas nueve na ng gabi.

Jacintha's "Hey Hon, wake up. It's almost time. Wake up, your gonna be late", isang malumanay na boses ang tumatama sa tenga ko at pilit akong ginigising at ang isang kamay naman nito ay marahan akong niyuyogyog.

Mapakla akong tumawa at pabagsak na inihiga ang katawan sa kama. Akala ko totoo na. Akala ko may interesado na talagang kilalanin at maging kaibigan ako. I thought Yaela and Yuna really exist, but they only exists in my dream. Tipid akong ngumiti at tumayo na upang bumaba na. Naabutan ko si mommy na nakaupo nadin doon at kumakain na. "You were kicked out again by your professor. At nagawa mo pa talagang umuwi at itulog ang limang oras na iyon huh? You didn't know how hard to earn money just to pay your goddamn school fees!"

I was so busy to work and forget that being an adult is wanting pleasure just like that. Imbes na makatulog ay mukang baliktad ang nangyari, gising ang diwa ko habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ang nangyari. Hindi ko alam kung nadismaya ba ako o naiinis. That scene makes me crazy! Ano bang nangyayari sakin? I woke up in the morning like a zombie. Ilang oras lang akong naka tulog. Nagmadali pa akong nag ayos dahil late nako sa meeting.

"But anyway, if the rumor is true about Xenya and him, they would make a power couple—" The monitor turned pitch black. Umungol naman ang mga katrabaho ko para ipakita ang pagkadismaya nang naputol sa panonood. Pero nang nakita nila kung sino ang nagpatay ng TV, agad silang nanahimik. Napaayos ako ng upo nang makita si Ma'am Elisa. Medyo yumuko ako ng kaunti para hindi ako mapansin. "Shit," bulong ko.