Novel & Cerita Magik Land

Kaagad ko itong nilapitan at nadatnan pa ang iilang hibla ng kidlat sa katawan niya. Bago pa man ito makabawi ng lakas ay isinagawa ko na ang naisip kong paraan para matalo ito. My right eye turned intense purple as a big purple magic circle appeared in the sky, coloring the part where we are with purple. The magic circle moved fast in a circular motion as another magic circle appeared below it, and the process continued until the thirteenth magic circle appeared.

sagot ni Esteban. Matagal nang handa ang tatlo. Sa totoo lang, wala na silang balak dalhin pa ang anuman mula sa Earth. Sa pagpasok sa Miracle Palace, magbabago ang lahat—at walang saysay na panghawakan pa ang mga bagay sa mundo ng tao. “Wala kaming balak magdala ng gamit. Sa tingin ko, wala namang internet sa Miracle Palace,” biro ni Marcopollo, pilit pinapagaan ang usapan.

Isa-isa namang pumila ang mga kalalakihan at kababaihang may kakayahang lumaban habang hawak-hawak ang kanilang mga walis tingting. “Lunar Magic: Ultimate Barrier.” Itinaas ko ang aking kamay at nabalutan ng makapal at matibay na harang ang buong lugar. Dahil sa aking spell, hindi matutunton ng mga kalaban o anumang halimaw ang lugar na ito. “Lunar Magic: Moonlight Bestowal,” muling sambit ko at binigyan ang mga kasama kong pupunta ng palasyo ng kaniya-kaniya nilang mga sandata.

maarteng dagdag pa nito sabay flip ng maiksing buhok. "Loka ka talaga, Tristan!" mahinang singhal naman ni Maggy. Mabuti na lang at alas-otso pa lang iyon ng umaga kaya wala pang masyadong guests sa lobby ng resort. "Kino-corrupt mo na agad ang isip ng bata. Malay ba niyang beki ka? Itigil mo 'yang imagination mo. Wala kang matres, bhe!"

Tanong ko kay Lux "Sinamahan siya nung boys sa room niya" Naglakad kami, hanggang sa humito si Lux sa harap ng isang pinto. Tiningnan ko maigi yung pinto. Pamilyar yung pinto na to. Tiningnan ko yung taas ng pinto at may nakita akong pamilyar na simbolo. "Ito ang room mo, tig-iisa tayo ng room kase kasama tayo sa Magical 12, ay mali 13 na pala tayo"

Hindi pa ako nakahawak sa short ko nang nanakbo na naman ako ulit papasok sa maisan. "Takte ka Prixcel sabi mo sa tent ang diritso bakit sa bungad nang maisahn kayo huminto?" himutok ko habang hinahawi ang mataas na mais. "Wala naman siguro sila Maris at-" "Bray," paungol na sambit ni Maris na ikina-mura ko. "Ang mga hitad,hindi man lang sa tent ginawa ang milagro.Anong silbi nang tig-i-isang tent na dala namin kong hindi rin man lang pala nila gagamitin."

Sa wakas, naging magbalae na rin sila sa Heaven. Napakaganda ng naging seremonya. Para akong nanonood ng isang fairy tale na nabuhay sa tunay na mundo. Ang bawat detalye ay perpekto—mula sa mga bulaklak na nakapalibot sa simbahan hanggang sa mga ilaw na nagbibigay ng romantikong liwanag sa paligid. Para itong eksena sa isang pelikula. At hindi ko maiwasang maalala ang sarili ko.

Nananaginip ba ako o binabangungot? Pinaupo nila ako at kinwento ang nangyari. I found out that they were about to went above-world when I crashed into their car. Nagkabunggoan kami at nakita nila akong tumilapon sa loob ng magic hole na binuksan nila kaya kaagad nila akong tinulongan at dinala sa kwarto nilang 'to. I was sleeping for the whole day. They used some kind of magic, para mapagaling ako kaagad. They explained to me that this is a different world than mine. This is the underworld wherein I can see half-breeds and mystical powers. It was totally mind-blowing when I heard it. Nakanga-nga lang ako habang pinapaliwanag nila ang nangyayare. "Hindi na talaga ako makakalabas dito?" I ask

baliw na mundong ito! What was that again? MAGICZARD ACADEMY, THE SCHOOL OF MAGICS? This is my fate? Dito kami nababagay? Ito ang mundo ko? May iba pa bang mundo na pwedeng tirahan maliban sa Earth? Or am I in Mars? THIS IS F*CKNG CRAZY! "Hello? Are you okay?"

Bakit kaya? The Archmistress thumped the ground with her long wooden staff and the entire place suddenly changed into a vast pasture. What kind of magic is this? “Terrain Magic: New World,” kalmadong sambit ng Archmistress. Napaawang na lamang ang aking bibig dahil sa pagkamangha. “Ang galing!” bulong ko sa aking sarili.