Magkaibang Mundo 소설 & 이야기

"Is this the Human Realm?" Iniisip nila siguro na isang maduming lugar ang mundo namin, which is true. Marami kasing b****a ang nakatambak dito, sa unahan naman ay makikita mo ang mga maiingay at umuusad na sasakyan. I kinda miss this feeling, miss ko nang maglakad papunta sa school araw-araw. "I'm so excoited! Dali! Na-mimiss ko na ang probinsya ng Jormun!"

Hindi na ito ang normal at nakasanayan mong mundo. Nabuhay ako sa mundong walang mahalaga kundi ang pera, mas masaya ang nasa mababang pamumuhay dahil mas may oras sa pamilya. Ang mga nasa matataas na posisyon ay pera na lang ang laman ng isip nila. Sa mundong ito naman ay kapangyarihan, kung tahimik naman pala dati ang mundo nila ay ako lang ang nagpapagulo. Ako ang dahilan ng gulo. Makakailang buntong hininga ba ako sa maghapon? Makakailang iyak ba ako sa isang linggo? Kailan ako makakauwi? Gusto ko ng makasama si Lola, kahit siya na lang ang makasama ko masaya na ako. Hindi ko kailangan ng kahit anong kapangyarihan sa buhay ko.

Parang recorder na nag flashback ang lahat sa kanya. "Bud, baka naman mahuli tayo ng papa mo," wika ni Caleb na kinakabahan. "Wala si Papa, nasa Manila para bumili ng bagong makina na gagamitin sa taniman," sagot ni Marco. "Eh, ang Mama mo?" Dahil sa kaba ay nakalimutan niyang hiwalay na nga pala ang mga magulang nito. Ayon sa kaibigan ay walong taon pa lamang daw ito nang maghiwalay ang mga magulang nito.

Impossible! Kung may kapatid man si Zyron sigurado akong marangya rin ang buhay hindi baliw at palaboy. Marahil, nagkataon lang na magkamukha sila. Sabi nga may 7 kamukha tayo sa mundo. At isa pa, masyado ko lang iniisip nitong nakaraan si Zyron kaya kahit sa baliw nakikita ko siya. Kailangan kong malaman kung sino talaga si Poging baliw. Hindi ako mapapanatag hangga't hindi ko nalalaman ang totoo.

Nag peace-sign nalang ako ng samaan nila ako ng tingin. "Ganda ng gising mo ah!" Sabi naman ni Bambam habang kinukusot pa ang mata niya. "May maganda bang nangyari kagabi?" Halata sa ngisi ni Ochi ang masama nitong iniisip kaya agad ko siyang binato ng unan.

Nananaginip ba ako o binabangungot? Pinaupo nila ako at kinwento ang nangyari. I found out that they were about to went above-world when I crashed into their car. Nagkabunggoan kami at nakita nila akong tumilapon sa loob ng magic hole na binuksan nila kaya kaagad nila akong tinulongan at dinala sa kwarto nilang 'to. I was sleeping for the whole day. They used some kind of magic, para mapagaling ako kaagad. They explained to me that this is a different world than mine. This is the underworld wherein I can see half-breeds and mystical powers. It was totally mind-blowing when I heard it. Nakanga-nga lang ako habang pinapaliwanag nila ang nangyayare. "Hindi na talaga ako makakalabas dito?" I ask

Mahabang salaysay niya pa. "Wala akong utang sa inyo, i*****k niyo sa mga bunganga niyo yang kakarampot na perang iyan, and Dad I don't need to learn business to do business. Hindi ninyo ako kilala, but the world knows me." Dagdag niya pa.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

Nakahanap ka ng mayaman? Bigla naman itong napansin ni Minnie. Nagulat siya noong una at tinakpan ng mga kamay ang bibig, hindi makapaniwala na may nagbibigay sa kanya ng barkong pandigma. Lumapit siya sa screen para tingnan at sa sobrang tuwa ay hindi niya alam kung ano ang sasabihin. "Damn, sino ba 'to? Ang isang barkong pandigma ay nagkakahalaga ng isang daang dolyar. May kaklase ba tayo?" tanong ni Ben na nakatitig sa screen na may nalilitong ekspresyon.

Nakangising tanong sa kaniya ng kaibigan niyang si Kenneth. Nagsalin itong muli sa kaniyang baso ng alak. Ininom niya kaagad iyon. Pakiramdam niya nasira na naman ang isang araw niya dahil sa kaniyang Ama na walang ibang sinabi sa kaniya kun'di ang magkaroon ng apo. Talagang tinakot pa siya nito. Inaamin niya na hindi niya kayang mabuhay nang wala siyang pera. Sa pera umiikot ang buhay niya. Ito ang nagpapasaya sa kaniya. Mas marami siyang pera, mas marami siyang magagawa. Mas marami siyang mabibili. Masusunod lahat ng nais niya. Mas marami siyang babae. Kaya hindi niya makakayanan kung wala siyang makukuha sa ama niya.