Magkaibang Mundo นิยาย & เรื่องราว

Nakangising tanong sa kaniya ng kaibigan niyang si Kenneth. Nagsalin itong muli sa kaniyang baso ng alak. Ininom niya kaagad iyon. Pakiramdam niya nasira na naman ang isang araw niya dahil sa kaniyang Ama na walang ibang sinabi sa kaniya kun'di ang magkaroon ng apo. Talagang tinakot pa siya nito. Inaamin niya na hindi niya kayang mabuhay nang wala siyang pera. Sa pera umiikot ang buhay niya. Ito ang nagpapasaya sa kaniya. Mas marami siyang pera, mas marami siyang magagawa. Mas marami siyang mabibili. Masusunod lahat ng nais niya. Mas marami siyang babae. Kaya hindi niya makakayanan kung wala siyang makukuha sa ama niya.

“Sa tingin mo?” Kalmado siyang nagpatulong. “Pero para sa akin, galing tayo sa magkaibang mundo. Magaling ka at matalinong babae kaya kailangan mong humanap ng partner na bagay sa'yo. Hindi ako ang tao na ‘yon.” Nagulat si Minzy. Pagkatapos nang ilang sandali, sinabi niyang, “Pwede ako makisama sa mundo mo at dahan-dahan na alamin—”

Uso na ba ang time machine dati? “Bakit po magkaiba ang mundo nila?” takang tanong din ni warfreak. Umupo naman ang matanda sa rocking chair niya saka diretso niya kaming tiningnan. “Yung singsing na yan.” Turo niya sa kulay berdeng singsing. “Yan ang singsing na madalas nating nakikita sa mga history drama ng Korean pero ang sabi nila hindi lang Korea ang merong ganiyan, hindi ko alam kung anong bansa yun, pagmamay-ari yan ng lalaki habang itong silver na singsing naman ay pagmamay-ari ng babae. Pinagtagpo sila sa magkaibang mundo pero nagmahalan sila.” Tutok na tutok na rin kaming dalawa ni warfreak sa kwento niya. Gusto ko ring malaman kung anong nangyari s

Sumunod lamang ako sa kanya. “May tanong ako Valerie” “Ano yun?” “Anong itsura ng Magic World? Alam namin ang tungkol sa mundo nyo pero hindi pa kami nakakapunta doon dahil hanggang dito lamang kami” Hindi ko alam kung maaawa ba ako sa sinabi nya o hindi. Kasi kung ako lang kuntento na ako kung ano man ang meron ako pero sabagay hindi mo maiiwasan na ma curious sa isang bagay.

Date tayo, oo, ikaw at ako Liparin natin ang iba't ibang parte ng mundo Tugma pa rin kahit sabihing hindi tayo bagay Kasi tao tayo, si Maragsa at Malumanay Kung sa bagay, karangalan kong alagaan At pahalagahan ang natural mong kagandahan Aminin ko man o hindi, kapag nasa paligid, eh Pasimple na ngumingiti, sana 'ka ko tamaan Kapag nariyan ka, bumabagal ang ikot ng mundo, whoa Hindi kita dapat ginugusto pero natutukso, whoa Ano man ang sabihin nila, hindi kita ipagkakaila

Nag-akto silang tila sila na ang pinakamataas na tao sa buong mundo dahil sa kanilang yaman. "Maliit na pamilya lang kayo noon! Pwede namin kayong mabili at sirain ang buhay ninyo gamit ang koneksyon namin kung ipagpapatuloy niyo ito! Hindi niyo kilala kung sino ang binabangga ninyo!"

“Ma, anong hitsura ng World Universe? Masaya ba roon?” “Siyempre naman masaya roon. Puno ng teknolohiya ang World Universe. Marami ring masasayang lugar doon, dadalhin kita sa mga masasayang lugar kapag nandoon na tayo.” Ngumiti si Monica nang may pagmamahal na ekspresyon sa kaniyang mukha. “Magaling! Gusto ko ng masaya!” Excited si Ambrose nang pumalakpak ito.

"Uhm... Kasi pansin ko lang, lahat ng bagay sa mundo ay palaging may kaakibat na pera. Paano ka kakain kung wala kang pera? Paano ka mabubuhay kung wala kang pera? Hindi ako naniniwala sa may mga bagay raw na hindi nabibili ng pera. Money can’t buy happiness daw. Eh, masaya nga ako kapag bumibili ako ng mga mamahaling gamit." Mahina siyang tumawa sa sinabi ko at napailing. "I agree with money can’t buy happiness. There are some rich people. They could just buy whatever they want but are they happy? No. Ang ibang mahihirap ay hinahangad na maging mayaman ngunit ang ibang mayayaman ay hinahangad na maging mahirap dahil nakikita nila na ang ibang mahirap ay nakakangiti pa rin ng matiwasay kahit

Ibig bang sabihin… may basehan nga ang pagkalito ko? Na hindi lang pala ito dahil sa inggit kay Maui? Na baka… may parte ng puso ko na nakakaramdam ng koneksyon dahil totoo ito? Napayuko ako, pilit na pinipigilan ang pag-ikot ng mundo ko sa isang ideyang ayaw kong paniwalaan.

Ang Pagbabago ng Mundo at Ang Huling Mensahe Isa pang kalahating siglo ang lumipas, at ang mundo ay naging mas maganda pa. Maraming bayan ang sumusunod sa modelo ng bayan ng Daraga, at ang mga programa ng Damien at Seraphina Foundation ay nakatulong sa milyun-milyong tao sa buong mundo. Ang pagbabago ng klima ay napigilan ng mga sama-samang pagsisikap ng mga tao, at mas maraming tao na ang nagmamahal at nag-aalaga sa kalikasan.