Maikling Tula Para Sa Sarili Mga Nobela at Kwento

Naligo na rin ako para kahit papaano ay maayos akong tingnan pag nagkita kami. "Happy Birthday Self!" pagbati ko sa repleksyon ko sa salamin. Nakita kong napataas ang dalawang kilay n'ya ng mga sandaling iyon. First time kong kausapin ang sarili ko at ngitian 'to. Anong nangyayari sa'kin? Dalawang linggo palang ang nakakalipas pero ang laki na ng pinagbago ko.

Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata at nagsalita nang may buong paninindigan: "Huwag mong sisihin ang iyong sarili, Lucas. Hindi mo kasalanan ang kasamaan ng iba. At higit sa lahat... huwag mong isiping iiwan kita dahil lamang sa panganib na ito. Kung dugo at yaman ang kanilang ipinagmamalaki... mayroon tayong higit pa riyan — ang wagas na pagmamahalan. Hindi sila mananalo. Dahil ang kanilang sandata ay takot at dahas... samantalang ang atin ay katapatan at pagkakaisa."

"Oo, Thalia. Yun ang pangarap ko. Hindi kayamanan, hindi kasikatan. Gusto ko lang ng buhay na puno ng pagmamahal." Tumingin siya sa harapan, tila iniisip ang kanyang hinaharap. "Na-imagine ko ‘yung sarili ko, uuwi sa isang bahay na may ilaw na bukas. May asawa akong sasalubong sa akin, nakangiti, kahit pagod sa araw niya. Tapos may isang maliit na bata na tatakbo sa akin, tatawagin akong ‘Papa’, yayakapin ako nang mahigpit. ‘Yung simpleng bagay na gano’n, pero alam mong mahalaga."

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

Paano kami lalayas kung sa mismong unahan kami naka pwesto, ‘di ba? "Second, follow every rule that is written on your handbook and you'll be fine. You have the right tools, it's up to you to prove to His Majesty that you have every right to be here,” dugtong ni Sir Mak. Saglit kong niyuko ang hawak na program para itago ang hikab ko. Hindi ako masyadong nakatulog last night gawa na din ng pinaghalong excitement at lungkot lalo na nang sumagi sa isip ko ang mga magulang. Pero mabilis ko ding pinalis iyon, ganoon talaga ang buhay. We are forced to make some sacrifices to achieve that elusive dream we have.

bulong din ni Cupcake. Kumalas siya at tumingin sa mga ito na naluluha. “Salamat, kasi nagkaroon ako ng mabait at maunawain na kuya, at supportive na mga kaibigan.” Pinahid niya ang munting luhang sumungaw sa gilid ng kaniyang mga mata. “Kung wala kayo, hindi ko na alam ano’ng gagawin ko. Hindi ko rin siguro nakayanan ang heartaches ko. Ngayon nauunawaan ko na ang ibang nagmamahal. Kahit alam mong may mali, ilalaban mo pa rin dahil sa mahal mo. Matututo ka ring maging makasarili para sa nararamdaman mo. And worst, magiging pipi at bingi ka nang dahil sa ngalan ng pag-ibig.”

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.

Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya? Ano ba itong nagawa kong pagkakamali? tanong ni Mina sa sarili. Hindi ko pala kayang ibigay ang aking sarili sa isang lalaking hindi naman ako iniibig! pag-amin niya sa sarili habang bumabalong ang masaganang luha ng mahapding pagkabigo. Nakatulugan niya ang kanyang pag-iyak. Mistula siyang batang nasaktan habang nakabaluktot sa kanyang pagkakahimbing.