Mainit Na Pakiramdam Sa Batok Mga Nobela at Kwento

Pakiramdam niya ay nagkakasala siya dito kahit na hindi naman. Nakipagtalo pa siya sa sarili niya kung lalapitan ba niya ito o hindi at hayaan na lang, but he just ended up here. Hindi siya mapakali, pakiramdam niya kapag nagtagal pa ito sa loob ay may lalapit na dito and the worst? She might entertain it! At ang ideya pa lang noon ay parang apoy na sumusunog sa kanyang dibdib, umaakyat hanggang sa ulo niya na halos magdulot ng matinding pagkabaliw.

Pakiramdam ko ay iniwan akong mag isa rito sa loob ng kan'yang kuwarto. "Ang la-mig," nagdidileryo kong sabi. "Je-ho nasaan ka?" Mahina kong sabi kasabay 'yon ng panginginig ng aking buong katawan. Hindi ko na alam kung ano pa ang sumunod na pangyayari dahil parang bumuti ulit ang aking pakiramdam nang may yumakap sa akin. ................

Pakiramdam ko ay lalo lang tumitindi ang pagsakit ng ulo ko kapag kumikilos. Tumingin ako sa bintana at lalo akong nahilo nang makita kong nasa mataas na lugar pala ako. Tingin ko'y nasa isang hotel ako. Bigla kong naisip na pakiramdaman at icheck ang sarili ko. Nakahinga ako nang maluwag nang maramdamang wala namang kakaiba sa 'kin.

“Tumahimik ka!” Nahilo ang lola ko at nag sway, bumubulong. “Whitney… ang Whitney ko…” Pagkatapos, bumagsak siya at nagmadali ang mga kaibigan niya para saluhin siya. Ang mga magulang ko, na nakalimutan na ang lahat, ay nagmadaling lumapit sa tabi niya. Habang nagkakagulo, napaatras si Scarlett ng tahimik.

Kabanata 88 — Ang Sarap sa Pakiramdam Pagod na pagod si Kent James at masakit ang ulo niya dahil sa sobrang hangover, at ramdam pa niya ang pagod sa buong katawan niyag. Pinisil niya ang sentido habang napabuntong-hininga. “Hindi ‘yon ang ibig kong sabihin. Huwag ka na lang mag-isip ng kung anu-ano,”

: PAGBABALIK SA KATOTOHANAN AT SIMULA NG BAGONG BANTA Pagbalik namin sa Maynila mula sa Baguio, naramdaman ko agad ang pagkakaiba. Ang simoy ng hangin ay hindi na malamig tulad ng sa bundok—mabaho at mainit, parang bumabalik kami sa isang mundo na puno ng gawain at gulo. Ngunit kahit ganito, hindi ako natakot—may dalawang singsing sa aking daliri na nagpapaalala sa akin ng pangako ni Zeus, at alam ko na kasama ko siya sa lahat ng bagay.

Pakiramdam ko, wala. Huminto ang van. Ang unang bumaba ang ibang tauhan. Sunod ay ako. Halos sumakit pa ang aking braso dahil hinatak ako nito. Nakalimutan yatang babae ang kanilang dala-dala. O baka naman papatayin ako ni Mr. X kaya nangunguna na sila? Hays, ano ba ‘tong iniisip ko? Ayoko pang mamatay. Matapos ang masakit na pangyayaring ‘yon, ito ang sunod? Ang malas ko naman ngayong araw.

Mahabang litanya ko habang napapagod na sa kasisigaw ma realize lang nyang gusto ko na syang bumalik. Pero gaya nung nakaraan. Hindi pwede. Tumanggi na sya at mas lalo akong itinaboy. Wala akong nagawa kundi ngumiti sa harap nya.

August's POV Nagising na lang ako ng muntikan pang mapasigaw dahil hindi ko kaagad nakilala ang kuwarto, but I suddenly remembered na nasa Batanes pala kami ngayon kaya biglang nakaramdam naman ako ng ginhawa. Medyo nagkaroon pa ata ako ng trauma ng dahil sa mga nangyari noon nalasing ako. Waking up in a different room, freaks the hell out of me.

Pakiramdam ko ay tumigil ang mundo ko. Nasa kabilang dulo sila ng ballroom, malapit sa buffet area. Sa dami ng nangyari kahapon, nakalimutan ko na ang mga litratong nakita ko kahapon. Inakala ko pa nga na panaginip ko lang iyon, lalo na ‘yung pagsagot ng babae sa tawag ko sa kaniya kahapon.