Makahulugang Tunog Ng Isang Wika Novels & Stories

May mga sumisigaw ng mga ewan ko ba na parang utos sa language na hindi ko naman maintindihan, kasunod nun ang lagutok ng mga nababasag na gamit sa sala. Niyakap ko ang mga tuhod ko, nakikinig lang sa bawat tunog ng putok. Sa bawat segundo na lumilipas, isang mukha lang ang naiisip ko sa gitna ng panganib na ’to. Roigie...

Malalim at maka hulugan kong wika dito. Natulala naman ito sa sinabi ko kaya lumayo ako dito at tiningnan ko ito ng malamig. “Kaya hanggat may chance ka pa, kung ako sayo magbabago na ako at aamin na ako sa lahat. Bago mahuli ang lahat..” maka hulungan kong wika at iniwan ko na ito. Tama ang sinabi ko, unti unti siyang kakainin ng kanyang kasa-kiman at pagkauhaw sa kapangyarihan.

inis na turan ni Flamingo. Narinig n'yang napabuga ng hangin ang ibang kaibigan. Gusto n'yang sumigaw at magwala dahil sa sobrang galit. Kuyom ang mga kamaong sinuntok n'ya ang sahig. Narinig n'ya ang pag echo ng tunog sa parte na kan'yang sinuntok. Pinugpog n'ya ulit ang sahig kung saan s'ya nakasalampak at katulad ng pagsuntok n'ya umeecho ang tunog nito, palatandaan na hollow ang ilalim nito.

umaangil kong wika. Tatakbo na sana ako papunta sa kanya nang makarinig ako ng malakas na putok ng baril mula sa kung saan, kung kaya't saglit akong napapikit ng mata dahil sa gulat. Pagbukas ng aking mga talukap ay biglang nabago ang paligid, nawala ang itim na anino at bumalik ang lahat sa kasalukuyan. Isa ba 'yong iillusion?

muling wika nya sa akin "Lorena, ano ka ba? HIndi ganiyan ang makipag-usap sa guest noh! Doon ka na nga at ako na ang mag-eentertain sa kanya." wika naman ng isa pa "Nesha, sino ba ang mas senior sa ating dalawa? Gusto mo bang isumbong kita sa hr dahil sa ugali mong iyan? At ikaw naman babae, umalis ka na nga! Baka mamaya, makita ka pa ng head ng security sa cctv at kaami pa ang mayari eh." mataray nitong wika

Muling wika nito sa kanya. “Wala po akong balak na sabihin sa kanya ang totoo Madam.” Iyak na wika niya rito. “Hindi ‘yan ang gusto kung marinig mula sa ‘yo.” Wika nito sa kanya. “Kung balak niyo pong kunin ang Anak ko, ay hindi po ako papayag.” Lakas loob na wika niya rito. Napa-kunot naman ang kanyang noo nang makita itong tumawa.

May mga sandaling ang kawalan ng salita ay naglalahad ng katotohanang hindi kayang ipahayag ng wika. Kasabay nito, hindi rin mawawala ang tunggalian. Ang pagkakaiba ay hindi kaaway ng pagkakaisa, bagkus ito ang nagpapatibay ng quondral paggalang. Kung iisa lamang ang iniisip ng lahat, mabilis itong masisira. Ang tunay na pagkakaisa ay nasa pagtitipon ng iba’t ibang tinig sa loob ng iisang tapiserya ng karanasan.

Nakakahiya. " Kakatukin ko na ba? Gising na kaya siya? Baka mamaya sasabog 'yon kapag naisturbo ko." Parang tangang wika ko pa sa'king sarili at paulit-ulit na aaktong kakatok ngunit agad ko rin ibinababa ang aking kamay. " Silipin ko nalang kaya? Tama! " Nakangising wika ko pa bago dahan-dahang pinihit ang door knob. Nang umawang ito ng kunti ay pilit kong sinisilip ang loob ngunit wala akong makita dahil sa subrang dilim.

" galit kong sigaw dito sabay takip ko sa aking tainga. Isang malakas na pagtawa naman ang narinig ko mula dito "Ayaw daw marinig eh ang sarap mo ngang umungol kagabi eh. And besides...." "Ano ba! Tigil na nga! Tama na...ayaw ko nang pag-usapan pa ang tungkol sa bagay na ito. Ayaw ko na!" galit kong wika.

ma awtoridad niya'ng wika at saka dumungaw sa bintana upang humugot ng malalim na hininga. TO BE CONTİNUED...