Man's Best Friend Dog Mga Nobela at Kwento

Tinanggap naman ni Luke ang pakikipagkamay ni Charles. "I'm Luke, Athalia's Best Friend since childhood." Pakilala ni Luke. Nagulat ako. Best friend? Tama ba narinig ko? O sinabi lang niya iyon dahil nagpakilala si Charles bilang kaibigan ko. Nasaktan ako sa isiping iyon. Tiningnan ko siya. Mukhang seryuso siya sa sinabi. "Pwede ko ba mahiram saglit si Athalia para isayaw?" Paalam nito.

Napangiti na lang siya sa naisip. Hindi siya malandi kaya huwag siyang husgahan. Nagkataon lang na bata pa siya nang magkaroon ng secret crush sa kanyang guwapong Uncle... ang best friend ng kanyang papa. "Masaya akong nakabalik dito at makita ka ulit, Henry."

Mukhang may pagkakasunduan na kami, ah? "Dog food lang kasi ang alam kong ipakain, hindi ko maasikaso minsan ng personal dahil abala ko, pero sige susubukan ko iyang suggestion mo." Napangiti ako. "Salamat po." "They say Dogs are the most loyal kaya alam mo, mas may tiwala ako sa aso kaysa tao, kaya naniniwala ako na, ang taong mapagmahal sa aso, mapagkakatiwalaang tao."

Tumambad saakin ang mga tira-tirang mga buto ng manok, kanin, spaghetti, gravy and plastics. Wala na akong karapatang mag-inarte. This is something that all dogs do, especially the homeless ones. After all, I need to survive in order to clear my reputation and receive the justice I deserve. I was about to eat when I heard a dog’s growl. I looked back and saw three stray dogs killing me with their growls and stares. When the biggest one took a stride forward, I took a step back. “Teritoryo namin ‘to!” He growled angrily.

Bukod sa guwapong mukha at dimples na pamatay, katawan niya ay talagang makatulo-laway at kahimas-himas. Siya si Fredrick Calderon—my best friend. Ang lalaking lubos na pinagpala. Nasa kanya na kasi ang lahat, pati ang pagiging tanga—tanga pagdating sa pag-ibig. Totoo nga yata ang sinasabi ng karamihan na ang matalino, bobo pagdating sa pag-ibig. "Gwin…" paawa niyang tawag sa pangalan ko at hinawakan ang kamay ko. Walang kakurap-kurap na tumitig sa akin na parang tuta na nagpapa-cute.

Isang bagay na naging sandigan ko sa tuwing gustong-gusto ko nang sumuko. Hinagkan niya rin ako at dinilaan ang aking mukha. I embrace her thick fur and smells her. She then waged her tail at me, giving me cute puppy eyes. Lovey is a dog. My one and only best friend in this world. Kahit na isang hayop lang siya ay siya lahat ang nakakaalam ng lahat ng mga hinaing ko sa buhay. Siya lahat ang nakakaalam ng mga sekreto ko.

Ibig nitong magkaroon din ng happy ending ang relasyon nila bilang mag-bestfriend. Dahil sa tingin naman niya ay wala na siyang ibang kakayanin pang mahalin ay pumayag na rin siya. Saka, minsan din naman niyang pinangarap na magkaroon sila ng forever ni Mark Wayne kaya't alam niyang isang araw ay manunumbalik din ang pagmamahal niya kay Mark Wayne kaya naman masaya rin siya nang magpalitan sila ng I do.

Kulay brown iyon na may kaunting itim-itim sa may bandang ibaba ng kaniyang tainga. Dahan-dahan siyang lumapit sa 'kin habang tangan-tangan niya pa rin 'yung aso. "Mahal, heto nga pala 'yung bestfriend ko, si Kit," saad niya. Naloka naman ako sa sinabi niya, 'yung aso ba talaga 'yung kaibigan na tinutukoy niya? Hindi kasi halata sa kaniya na dog lover siya, e. "Wow, ang cutie naman ng friend mo, pakurot nga nang kaunti," saad ko na wari mo'y bahagyang pinanggigilan 'yung aso.

Pero infairness ang cute nila tingnan nung nagbangayan kanina. Nakakatawa tingnan na yung magkatukayo ay magkaaway. They should be besties right? Cairo the dog and Cairo the man?" "Mukhang mabait sya Ma'am. May pagkapilyo lang ang mukha pero mukhang mabait."