Manila Hostage Crisis Novels & Stories

"Nang umalis ako sa Siargao, hindi lang ako pumunta sa Africa. Nakipag-ugnayan ako sa mga otoridad sa Manila. Alam kong may mali sa pagbabalik ng Lolo niyo." Dinala sila ni Marco sa isang safehouse na pag-aari ng gobyerno. Doon, ginamot ang sugat ni Javi. Sa gitna ng dilim, lumabas si Javi at Ria sa balcony ng safehouse, nakatingin sa mga bituin na tila tanging saksi sa kanilang paghihirap.

Those little banters comforted me and lulled me to sleep. Ginising niya ako noong lumapag ang jetplane sa Maynila. He held my hand as we alighted from the airport. I noticed some of his bodyguards, but I didn't comment. Sanay na ako sa kanila, kahit noong nasa arcipelago pa ako. They even have this special capacity to hide themselves as if they are not keeping an eye on us, pero ang totoo, todo bantay sila sa amin. I could still remember the day when some of the men wanted to hurt me. Nawalan na agad sila ng malay, hindi pa man ako hinahawakan. That's how tight and badass their security is.

Kinakabahang nagsalita si Yolden, “Oo, kumpirmado na ang balitang ito… naghahanda na ang gobyerno ng military retaliation ngayon, pero sinabihan ng oposisyon ang gobyerno pati na rin ang United States Embassy na magbayad sila ng ransom na nagkakahalaga ng 80 million US dollars. Kung hindi, papatayin nila silang walo kasama na si Autumn!” Agad na nagtanong si Charlie, “Kung gano’n, nagpasya na ba ang United States Embassy kung ano ang gagawin nila?” “Oo, nagpasya na sila.” Bumuntong hininga si Yolden, “Kinamumuhian ng spokesperson ang ginawa ng oposisyon at sinabi niyang hindi sila papayag sa mga banta nito. Sa halip, pinagbantaan rin nila ang oposisyon na gagawa sila ng full-on military offe

Patuloy sa pakikipagbarilan ang iba nilang mga kasama. “Craig, take the hostage out by the rope.” “Paano kayo?” “Kami na ang bahala. We’ll get out before our call time. Bilis na!” Kumilos na nga si Craig. Inalalayan naman ito ni Breen pati na ang hostage. Craig climbed down in meters apart. The hostage is also locked on his waist with secured belts. Sa utos ni Pietro sinundan din sila nina Gordon at Bart. They served as look-outs and covers for Craig and the hostage. Hanggang sa makababa sila at marating ang labas ng building, kung saan wala na mismong pakalat-kalat na mga kalaban. They immediately run behind their car. Nakabaang naman sa bungad sina Bart at Gordon.

mahinang sambit n'ya sa pangalan ng asawa. Madalang na lang na umuwi si Joshua sa kanilang bahay simula ng pumutok ang balita na— na ambush ang grupo ni Trina sa Basilan. Limang buwan na ang nakaraan simula ng mangyari ang trahedya ngunit magpahanggang ngayon walang katawan ni Trina ang natagpuan sa pinangyarihan ng naturang ambush.

sigaw pa rin ng matanda. Napapailing na lamang kami. Nasiraan na siya ng ulo kakaambisyon niya sa mga bagay na hindi naman para sa kanya. "Kalagaan niyo muna 'yan nang mapirmahan niya itong mga patong-patong na kasong inihain laban sa kanya," sabi ng Chief ng Manila City Jail. Kinalagan naman siya at inabutan ng bolpen. We expected him to take the pen, but everyone was stunned when he suddenly grabbed a gun from an officer standing nearby. He rushed toward me, pointing the gun at my neck while tightly holding my hair. I wasn’t scared of him; I was scared for the baby in my womb.

Ednalyn After one month… People from the Philippines vs. Maryjane Altamerano and Juanito Aldo, alyas Tenyo. Accused of kidnapping, and after considering the testimonies of witnesses from both parties and examining the facts and circumstances, The court's pertinent laws were defined in Section 267 of RA 1084, kidnapping and serious illegal detention—any private individual who shall kidnap or detain another, or in any other manner deprive him of his liberty. For the purpose of money, and also the accused forces the victim to get the authorized signature of the victim so that the accused shall have access to all of the assets and money of the victim. The accused found guilty—”

Sinadya nilang hayaan siyang nakabitin doon nang mahigit tatlumpung minuto, na para bang tiniyak nilang wala nang pag-asang mabuhay pa siya. Pagsunod iyon sa utos ni Billy. Isang malinaw at malamig na bilin— Huwag na huwag palalabasin nang buhay si Hera. Ngunit hindi doon nagtapos ang bangungot. Kinabukasan, umugong ang balita tungkol sa madugong insidente. Tinawag itong riot, mass shooting, at hostage madness ng mga awtoridad—ngunit alam ng ilang nakakakilala sa katotohanan na hindi simpleng pagkabaliw ang nangyari. Isa iyong pagsabog ng matagal nang kinimkim na paghihirap.

Ginawa nya ring hostage si Ramirez. Pasimple naman akong napangiti, hindi pala dapat ako mag-alala. Mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Pinilipit ni Ramirez ang kamay ng magnanakaw upang maagaw ang baril. Nagtagumpay naman sya, saka nya tinutok ang baril sa bossing nila. "Manghohostage ka na lang, ako pa napili mo." Sabi ni Ramirez. "Ibaba nyo na ang baril nyo!" Dagdag pa nya.

aniya bago tinapos ang tawag. His hostage groaned and he turned to him. He scoffed as he surveyed the distasteful man in front of him. Nakagapos ang matandang lalaki sa upuan. Nakayupyop ang ulo nito at puno ng bakas ng dugo ang damit. He had been keeping Gilbert de Leon on that abandoned house in Bulacan for days now. Gilbert deserved that. He doesn’t allow people to extort money from him. Kahit na ama pa iyon mismo ng kasintahan niyang si Kristine.