Romans & histoires Manny Pacquiao Autobiography

he grinned while unwrapping the candy before taking it to his mouth. I messed up with his hair. "Saan mo na naman 'yan natutunan?" "Napanood ko lang po sa teleserye na pinapanood ni Father Mario. Yung kay Maine Rivera." Sometimes, I wish I could be like this guy. He easily delights with simple things and he can simply speak his mind without having to worry about anything. Black Jack was orphaned at six and was raised by the priests here in the seminary. He was already twenty years old pero delayed ang development niya dahil meron siyang autism.

singhal ko sa kanila. Halos manigas ang panga ko sa inis. Nakakuyom na ang kamao ko at mamaya ay baka mag ala Manny Pacquiao na ako o kaya Mami Dionisia. Tiningnan ko ang babaeng nagli lipstick kanina, "Yung lipstick mo di bagay sa nguso mo! Kumuha ka ng uling sa tambutso at yun ang ipahid mo! Bwisit ka!" gigil na sabi ko pa sabay tingin ko na naman kay Nico na di pa rin matuklap ang tingin sa akin.

Kung mukha siyang basahan, bakit ang daming napalingon sa kaniya na para siyang bumabang dyosa galing kalangitan? Bwesit na Azael! Matapos siyang magkandahirap sa pagwawalang bisa sa gayuma, na hindi naman umipekto, ito pa ang igaganti sa kaniya? Gigil na gigil na pinagsusuntok niya ang upuan. "Ma'm kamag-anak ba kayo ni Manny Pacquiao?" "Oo!" "Sabi ko nga po," agad na tumahimik ang driver at nagpatuloy sa pagmaneho.

I taunted masking a stoic face. "Ewan ko sa'yo!" she hissed and went back into resting her head on top of my neck. "Nakuha mo pang magloko." "I was just teasing you." "Teasing eh bugbog na iyang mukha mo!? Bakit ba kasi nakipagsuntukan ka kay Yuan?" "It was only a game." "Game? Edi sana nag boksengero ka nalang kagaya ni Manny Pacquio." I laughed out loud. "I'm not born to be a boxer, babe. I'm born to grace the cover of magazines and to pose any of the country's leading clothing labels."

Bakit palaging sa iba ang simpatya ng mundo. Traydor na mga luha. "H-hindi si Professor L-lucas." Paunang bungad ko. Pagod na rin akong itago ang lahat. "N-naging bayaran ako. Isang milyon para sa katawan ko. Isang milyong sapat para maoperahan si Auntie. Libo-libong pera para sa medication ni Auntie. Libo-libong pera kapalit ang kalayaan ko. Ang dignidad ko.. a-ang k-katawan ko." I couldn't hear myself anymore. Pakiramdam ko may nakabara sa lalamunan ko.

“You are pregnant with Zion’s child?” Napalunok si Gabby at saka tiningnan ang matanda. “Opo. May nangyari na po sa ‘min.” “So kaninong anak ka nga?” pag-uulit ni Manuel. Tila nauubusan na ng pasensya ang matanda. Walang nagawa si Gabby kundi ang sabihin na lang dito ang katotohanan. “My dad is Rolando Palencia of Palencia Enterprise.”

I had many part time jobs pero hindi ko nasubukan ang housekeeping. Back on my college days sapat naman ang pang-tustos ko sa pag-aaral ko pero I wanted to build “The Marquez”. I am proud to say that I build “The Marquez” using my blood,sweat and tears. Kaya hindi ko basta-basta na lang i-gigive up ang empire ko lalo na sa kamay ni Tito Henry.

gulat niyang sambit. “History guy?!” gulat ko rin, agad na tinakpan ang bibig ko. Hindi ko inakalang ang lalaking nakilala ko lang sa isang maliit na cafe-bookstore ay wala nang iba kundi ang sikat na si Leo Villafuerte. Nawala sa isip ko ang lahat. Ito ba ang bilyonaryong tagapagmana ng pamilya? Gusto ko sanang tumakbo at maglaho, pero bago pa ako makagalaw, lumapit na siya nang napakalapit sa akin.

Just mine. At ang unang gagawin ko? Isang tell-all book. (DOMINIC’S POV) “I lost her.” Nakatayo ako sa harap ng malaking billboard ni Cassandra sa Makati. “She’s launching a book. Title? Nilaspag Ako ng Mapang-Akit na Boss: The Truth Behind the Billionaire Bedroom.” Tangina. Ako ‘yun. Ako ang boss. At ngayon, ako na ang ikakahiya ng buong mundo.

wika ko Naman Dito at tiningnan siya sa mga mata. Napalunok Naman ito at tumango at Siya na Ang unang umiwas ng tingin Sakin. “Siya yung laging andiyan para Sakin, pagdating Sakin napaka selfless niya. Noong elementary ako, kahit Bata palang ay natututo na ako ng martial arts di ko ginagamit dahil tamad akong makipag laban.”wika ko Naman at natawa. “Wala akong kaibigan, sobrang tahimik at walang kulay Ang Buhay ko Yung mga ate ko may mga sariling Mundo, Yung parents ko naman di gaanong present. Nag iisa lang ako, at di ko alam kung San ako mag sasabi ng mga hinanakit ko sa buhay”