Novelas y relatos de Manny Pacquiao Autobiography

Babala nito sa akin sabay alis na nilang dalawa ng kasama niya. Hawak naman ang pisngi kong sinampal nito na tumuloy na akong pumunta ng cr. Shit ang sakit lang may lahi yata ni Pacquiao itong si Ms. Sungit. Bigat ng kamay eh. O baka naman nag sa sideline ito bilang isang construction worker kapag walang pasok?

Hindi ako lumalapit kina Lee upang humingi ng tulong. Minsan nga na master ko na ang pagtatago ng emosyon kaya hindi na sila makapag offer sa akin ng tulong. I do not approach anyone sa kadahilanang ayaw kong maka disturbo. I am always alone when in comes to battling my own emotions. That is why I know very well how hard it is. Paano na kaya kung bata ka pa? Paano na kaya si Manuel noong bata pa siya? He witnessed violence. Pure violence. He witnessed everything or worst, he too had become a victim of it.

Mukhang napansin niya ang pagbilog ng mga mata at pagbagsak ng panga ko sa ginawa niya. “It seems I was the first man who did this, huh?” he asked, offering his hand to me. Pinag-initan ako ng mga pisngi dahil tama nga naman siya. I never had a romantic relationship in my whole life. Oo, may nagtangka nang college pa ako, pero hindi naman umabot sa mga ginawa ng anak ni Mr. Sandoval. Nor was he vulgarly confessing to me like he was earlier.

Madahan siyang nagmaneho ng motor at nakinig sa akin. "Yung mga naipon kong pera mula sa naging sahod ko sa pagtatrabaho ay kinukuha pala niya... Iniipon ko iyon upang makaluwas na ako ng Maynila. Sobrang pagtitipid ang ginagawa ko nitong mga nakaraang buwan upang makaalis na ako. Kaso nung tiningnan ko kagabi ang pitaka ko, lilimang daang piso na lamang ang natira." Napaiyak na naman ako ng maalala ang mga naipon ko. Nakikinig lamang sa akin si Marco, sa aming lima siya ang pinaka kasundo ko. Sa kanya lamang ako nakakapagkwento ng lahat ng nangyayari sa buhay ko.

dagdag pang sabi ni Isyong sa matandang padre. Kilala ni Padre Mariano si Don Armando Guevarra, ang ama ng sinasabing Pilipinong doktor. Si Don Armando ang siyang tumulong at nakiisa noon sa mga magsasaka ng Barrio Umag upang tuligsain ang pagpapatupad ng pamahalaan sa monopolyo ng mga inaangkat na bigas. Ginamit ng don ang kanyang impluwensiya para tulungan ang mga magsasaka, at nagtagumpay silang labanan ito kaya naman nabuwag din ang panukala sanang monopolyo sa bigas noon. Ang katangiang ito ni Don Armando ay ang buhay na patunay ng matandang padre sa mga sinasabi ni Isyong. Kaya, alam niyang mapagkakatiwalaan din ang doktor katulad sa ama nito.

Sa puntong ito ay muli na akong nakaharap sa kaniya. Inipon nito ang mga papeles sa at maayos na isinalansan sa loob ng folder atsaka ako muling binalingan ng atensyon. “Tauhan na niya ako noong milyonaryo pa lang siya, noonh hindi pa niya nakakamit ang lahat. Maraming namamangha sa kaniya miski ako dahil sa kahit anong pagsubok ay nagagawan niya ng paraan. He always stand firmly ngunit sa likod ng matinik niyang pagkatao, mahilig siyang tumulong sa mga tao," paliwanag nito na siyang tango ko naman.

Iisipin ng mga taong makakakita sa kanya ay blinow-by-blow sya ni Manny Pacquiao sa pangangamatis ng kanyang itaas na labi. Nilingon nya si Joaquín sa kanyang gilid na maagang inuumpisahan ang naka-stock na beer sa kanyang ref. Nakasandal at nakapikit sa kanyang pink na sofa bed at nakaunat ang mga binti sa pink nyang bean bag.

Pinandilitan ko siya dahil ngayon ko pa lang nakita na natataranta siya at parang nabulabog ang kaniyang malakas na katauhan. "H-huwag mo akong titigan Paco," anito at umirap na lamang ako. Agad ko namang hinanap ang isang piraso ng papel na tinutukoy ni Manuelo noon. Ang papel na kumitil sa buhay ng aking inay.

malungkot na ani nya saakin kaya nagulat ako. Simula pa noong magkakailala kami ni Miko ay palagi syang nag babasa ng mga libro tungkol sa pagiging pulis. "Kung ganon bakit mo tinggap Ang pagiging doctor?,eh halos wala akong Nakita na nagbasa ka ng libro tungkol sa pagiging doctor,halos lahat pulis"aniko habang sumisipsip ng milktea. Mahina namang natawa si Miko sa sinabi ko"It's easy for me to learn, so my grandfather taught me about being a doctor because he is also a doctor"aniya at bumaling sa akin.

“Lolo, I need the fúcking truth about our legacy’s history. Ako ang susunod na tagapagmana mo. Gusto mo bang mabuklat ‘yan sa henerasyon ko? Sa termino ko? Maaatim mo ba na ako ang papakin ng press kapag nadiskubre nila iyan? Paano kapag wala ka na dito sa mundo kapag nangyari ‘yon? Paano ko ipagtatanggol ang sarili ko?” Humugot ng malalim na hininga si Don Gregorio at marahang isinandal ang kanyang likod sa silya. “Ang sulat na iyan ay bahagi ng nakaraan ko. Kaya nga inilibing ko ‘yan kasama ang mga lumang litrato na posibleng magpaalala sa akin kung paano ako nagsimula. Kung ano man ang dahilan kaya ako humihingi ng pasensya sa sulat na ‘yan, hindi mo na ‘yon kailangan malaman. Dahil ginaw