Maria Labo True Face Novels & Stories

"Yes po, hindi kami nagbreak ni Dia dahil mahal namin ang isa't-isa." Napafacepalm na lang ako sa mga sandaling iyon. At agad na iniabot kay Shine ang laptop na iyon. "Ang kapal ng mukha diba? Naku talaga kung nandito ang lalaking 'yon baka namudmod ko na ang mukha niya sa tae!" Naiinis na sambit ni Mariel.

Para akong haggard na hindi ko maintindihan kung mukha pa ba 'to! Bakit sabi nila, kapag bagong gising ang isang babae, doon nakikita ang natural na ganda? Eh parang ako yata ang kabaliktaran. Ang oily ng balat ko, nagkalat ang eyeliner sa gilid ng mga mata ko, at burado na ang make-up ko, kaya sumilip na naman sila Maria, Marie, Mario, at Mauricio. Sinilip ko sila nang maigi at napansin ko na nadagdagan sila ng dalawa.

“Ang lahat ng ikinuwento ko sa iyo ay totoo. Maaring hindi mo napapansin ngayon pero ano pa nga at mapapansin mo rin. Si Maria at ang iyong Lola Teresa ay mga taong mapanganib. Sila ay mga kulto.” Biglang nanlabo ang aking mga mata habang nakatingin sa bibig niyang nagsasalita. ‘Hahaha! Maniwala ka sa kanya! Totoo ang kanyang sinasabi! May kapangyarihang itim ang Lola mo! Kuhanin mo ito!’ Nanlaki ang aking mga mata sa boses na bumulong sa akin. Luminga linga ako sa paligid ngunit walang tao roon bukod sa amin ni Carmen.

“Ako po… ang tunay na Marvey Alvarez.” Tumigil ang lahat. Ang tensyon ay halos maramdaman sa hangin. Si Jasmine ay nakapikit sandali, hawak ang kamay ni Marco—ngunit alam niya sa kanyang puso ang katotohanan. Si Marco ang impostor, at ang tunay na Marvey ang nasa harap nila ngayon. Hindi niya ito isiniwalat, bagkus pinili niyang manatiling tahimik at obserbahan ang bawat kilos. Ang mata niya’y puno ng halo-halong damdamin: pagtataka, pagdududa, at isang lihim na pag-asa. “Marvey… anong ibig mong sabihin?”

Marahil gusto na nitong tuluyang patayin si Lola Marina para hindi na nito masabi ang katotohanan pero hindi ito nagtagumpay dahil alam na nila ang totoo at ang lahat ng kasamaan nito. Simulang i-play ni Martin ang footage at kita mula roon ang isang babaeng lumabas sa isang silid, nakasuot ng nurse uniform, naka-face mask at nakayuko. Dire-dretso ang lakad nito habang panaka-nakang lumulinga sa paligid.

Umurong siya upang tingnan ang asawa. “What do you mean by your true self?” tanong ni Clarence na may bahid ng pag-aalala. Napabuntong-hininga si Mari, inilapag ang kanyang baso ng red wine sa rehas ng balkonahe bago humarap ng kay Clarence. “Si Lola Epiphania… hindi ko siya tunay na lola, Clarence.” Nagsalubong ang mga kilay ni Clarence. “Paano mo nasabi?”

May magagandang mga mata ito na halos matutunaw ka kung itoy iyong titigan. Nataranta si Marie nang maramdamang papalapit ang lalaki sa kanya. Gumapang ito sa kama papalapit sa kanya habang siya ay nakasiksik na sa headboard ng kama. Hinawakan neto ang mga buhok nyang nakatakip sa kanyang mukha at inipit ang ilang hibla sa kanyang tenga. Panay parin ang pagpatak ng mga luha ni Marie. Hinwakan ni Miguel ang kanyang baba para magpantay ang kanilang mga mukha. Pinahid ni Miguel ang kanyang mga luha. Napapikit si Marie nang maramdamang padampi na ang mga labi ni Miguel sa kanyang mga labi. "Miguel, Im Miguel Marquez." Mahinang bulong nito at sinakop na ang kanyang mapupulang mga labi. Natigilan

Ang lahat ng ilusyon ni Mariz na siya ang pinakamaganda at pinakamataas ay nadurog sa isang iglap. "H-Hindi totoo 'yan!" matinis na tili ni Mariz, umiiyak at nagpupumiglas mula sa mahigpit na pagkakahawak ng mga ahente ng NBI. Ang kanyang mamahaling *makeup* ay sira-sira na dahil sa luha. "Peke siya! Isang *impostor*! Patay na si Aria San Martin! Ako ang tunay na tagapagmana! Ako ang reyna ng kumpanyang ito!"

Hindi na siya makapaghintay na makita ang pagbagsak ni Adam. Mula noon pa man, sobra-sobrang yabang na ng taong iyon. Sawa na siya. Nang makita ni Marco ang ganoong kumpiyansa mula sa kanya, ngumiti ito: "Ayan na. Iyan ang tunay kong Labidab!" Ganito siya tawagin noon habang nasa paaralan pa sila. Sa kanya, parang natural pa rin iyon. Pero para kay Isabella, iba na ang lahat.

Lumalabas na ang binata ay isang taong nakilala niya. "Ipakilala kita Mahal, ito si Tania, ang asawa ni David." Ipinakilala ni Lola Sarah si Tania kay Marva. Nagulat lang si Marva nang makita ang mukha ni Tania na nakatitig. Biglang nagbago ang kanyang ekspresyon. Tinitigan ng kanyang itim na mata ang mukha ni Tania nang malapitan. Pareho rin ang nangyari kay Tania.