Masakit Na Likod Novels & Stories

"Charmie! Damn it." Maalat. Masakit sa lalamunan. Hindi ako makahinga at higit sa lahat, wala na akong nakikita. "One, two, three. . ." . c.m. louden

"Isang araw nalaman ni Marikit na ikakasal si Mogon sa isang sirena at ilang araw nang hindi nagpapakita si Mogon sa kanya. Sa galit ni Marikit pinalayas niya dito sa Batis ang mga mapayapang sireno at sirena na namumuhay. Hanggang sa wala nang nakaalam kung nasaan na ngayon si Marikit. Ang mga kulay itim na bato noon ,nang nawala si Marikit ay naging makulay na bato ngayon. Ang linaw nang tubig ay kasing linaw ng kanyang luha. Kung maririnig niyo ang ingay ng talon parang mga hikbi ni Marikit..." Habang nagkikwento si lola ay hindi ko maiwasang mapatingin sa mga batong iba-iba ang kulay. Nakakaengganyo nga ang mga iyon. Pinulot ko iyon isa -isa at nilagay sa bulsa ng aking short. Hanggang s

Yngrid MALAKAS AKONG napaungol ng magising ako sa sikat ng araw. Nang matamaan ang mata ko ay nakasimangot akong napabangon at kinusot ko ang mga mata ko. Napahawak ulit ako sa ulo ko dahil muli na naman itong sumakit. Ngayon ko lang napansin na hindi ko pala ito kwarto kaya dali-dali akong tumayo at tiningnan ang sarili ko.

•Marikit• Hindi ko aakalain na gagawin ko iyon sa harap ni Isla, kinakabahan ako nang gawin ko iyon kaya di ko na mapigilan ang sarili ko mautot. Ang baho rin dahil hindi ako nakapagbawas ngayon araw, mas lalo tuloy akong nahiya dahil pinagtatawanan ako nito. Wala tuloy akong nakuha dito, sayang lang pagsayaw at paghubad ko ng damit dito.

May kakaiba rin akong nakita sa likod niya na ikinakunot ng noo ko. Dahan dahan akong lumapit sa kanyang gawi. Nang Makalapit ako doon ay mas lalo kong nakita kung ano ang nasa kanyang likod. Kinalabutan ako, may mga malalaki at maliliit iyon. May iba rin sa sobrang lala at mukhang malalim. Mga peklat iyong nasa likod niya… Mga peklat na sa tingin ko ay maraming pinagdaan.

Nakabukas ang tatlong butones dahilan upang lumantad ang gitna ng aking bundok. Si Makas naman ay nakasuot ng isang boxer short na bakat na bakat ang kaniyang alaga tapos ay isang white t-shirt. Mukhang kaliligo lamang nito dahil tumutulo pa ang kaunting tubig sa buhok niyo. Akmang tatayo ako ng bigla nitong binura ang ilang metro naming layo.

Hindi nakaligtas kay Trisha ang mga mamahaling figurines pati ang mga display na may tila totoong gintong palamuti. “LINTEK KUNG NANDITO SI MAKOY KANINA PA LIMAS ANG SILID NA ITO“ Napangiti ang dalaga ng maalala ang kababatang naiwan sa Pilipinas. Si Makoy na tagapagligtas niya.

"Hindi pa." Ang mga mata ni Makasa ay puno ng sama ng loob. "Putangina, noon pa man, nakipagsabwatan na siya sa pulisya sa Sta. Ignatia para sugpuin ako. Sinamantala ni Logan ang pagkakataong iyon para kunin ang teritoryo na akin, na nagpilit sa akin na manirahan sa isang maliit na bayan. Hindi pa ako napahiya nang ganito. Kung hindi ako makakaganti nito, hindi ako karapat-dapat na tawaging tao!"

nakangiti nitong sagot "Tsk, hindi naman sa wala akong tiwala sa iyo. Nagtataka lang ako lalo na at--- "Apektado din ako sa mga nangyari, Imagine, muntik na din akong nabalian kagabi dahil sa lakas ng pagkakasipa mo sa akin. Mabuti na lang talaga hindi tumama ang likod ko upuan kundi paano na kaya?" sagot din naman ito

pagpupumilit nito "sige na nga basta wag mokong sisisihin pag mabigat ako" saad ko naman bago ako pumasan sa likod nito "Mabigat kanga" biro nitong saad ng makapasan ako sa likod nito