Novel & Cerita Masakit Na Sintido

that. "A float or shake?"what?Craving?Do I crave for that.Well,I just thought that it's a pair because Ada buys me something like when we she's out. Hinintay ko siyang tumapos ng tawag niya idinidiin ng kaunti ang sintido.

" mapakla niyang saad. Gustong gusto kong masahin ang sintido ko pero baka maoffend si Tita dahil baka akala niya sumasakit ang ulo ko dahil sakaniya pero totoo naman kasi 'yun. Sumasakit ang ulo ko dahil sa mga sinaabi nito. "Sige po Tita.." walang kasiguraduhang sambit ko at pilit akong ngumiti sakaniya. Dahil sa totoo lang wala 'di ko alam kung anong sasabihin ko sakanya.

Masakit. Dahil sa bawat salitang naririnig ko pakiramdam ko'y option lang ako. And all I could do is to cry silently. Tanga na kong tanga pero hindi ko siya bibitawan. Mahal na mahal ko si Santri. Gusto kong ilabas ang sakit na nararamdaman ko, gusto kong magalit sa kanya pero mas nangingibabaw pa rin ang pagmamahal ko. Siguro ay hahayaan ko na lang ang sarili kong magpakatanga dahil darating din naman ang araw na mapapagod ako at ako na mismo ang susuko. Pero sa ngayon, gusto ko pa ring kumapit. Patuloy ko siyang pagkakatiwalaan kahit mismong sarili ko hindi na alam kong mapagkakatiwalaan ko pa ba.

sabi neto "masusunod po" sagot nya rito nag lakad na patungo sa sala para tawagin sina macario at malakas pagkarating niya agad nyang sinabi sa mga ito na sila ay kakaen na " Ama at tiyo tayo ay kakaen na sabi ni nanay Nena" wika nya sa mga ito tumayo na sila habang binuhat ni macario Si Artemis at nag tunggo na sa kusina

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

[Kristian Knives Yuchengco Tuazon POV] PUMIPITIK ang magkabilaan kong sintido. This, by far, is the worst hangover of my entire life. Hindi ko alam kung gaano karami ang nainom ko kagabi. Hinila ko lang ang sarili ko paupo sa kama nang ma-realize kong wala na sa tabi ko ang magandang babaeng kayakap ko kagabi bago ako nakatulog.

Am i too sensitive? "Hindi mo alam Samantha kung gaano kasakit sa akin ng sabihin ng doktor na..." He's crying "Na wala na ang bata .. na hindi niya kinaya dahil mahina ang kapit niya.. lahat ng pangakong binuo ko dito" Marahas niya tinuro ang sintido niya "Nawalang parang bula!" Napaka sensitive ko. "I'm sorry" Yun lang ang nasabi ko

Yngrid MALAKAS AKONG napaungol ng magising ako sa sikat ng araw. Nang matamaan ang mata ko ay nakasimangot akong napabangon at kinusot ko ang mga mata ko. Napahawak ulit ako sa ulo ko dahil muli na naman itong sumakit. Ngayon ko lang napansin na hindi ko pala ito kwarto kaya dali-dali akong tumayo at tiningnan ang sarili ko.

Babylin Joy Santos. A walking headache in human form. Ilang beses ko nang pinigilan ang sarili kong mapahawak sa sentido habang pinapanood siyang nagsasalita sa witness stand. Halos every sentence may mali—either grammar, pronunciation, or both. Idagdag pa ‘yung kakaibang accent niya na hindi ko maintindihan. “Hala ka diha! Ay este... kasi po, siya talaga ang nauna! Akala niya guwapa lang ako, walang laban, pero hala, mali siya! Sya ang naunang bumato ng... ng...”

"Wag mong diinan masyado kasi masakit!" "Are you sure? Ayaw mo talaga ng madiin?" "Oo nga, ayoko nga. Masakit eh!” "Sigurado ka? Ayaw mo ng madiin?" Masyadong senswal ang pagkakabitaw nito ng bawat salita, at nang maglipat tingin siya rito ay may kakaiba siyang nababanaag sa magaganda nitong mga mata. Doon lang nag-sink in sa kanya ang sinasabi nitong "madiin."