Novel & Cerita Matandang Ermitanyo

Chapter 8: Lugaw sa Gabi Marikit Reyes Hindi ko alam kung anong oras nang magising ako. Ang alam ko lang, umuulan. Malakas. Ang mga patak ay sunod-sunod na humahampas sa bubong ng Hacienda Monteverde, parang mga daliring walang sawang kumakatok sa isang pintong ayaw buksan. Sa labas ng bintana, halos wala nang makita kundi malabong anino ng mga puno at pilak na guhit ng ulan.

Naningkit ang matang kong tumingin sa matanda na hanggang mata ang kanyang mga ngiti. " Really?" Nagagalak na tanong ni Don Herman. " You are really something Don Ramon! Bilib talaga ako sayo." Tumawa ang matanda at may tinawag na wari ko ay assistant niya at binulungan ito. Humarap si Don Herman kay Esteban at ngumisi. " Get ready your ass! This one is a big fish!" Seryosong bulong nito sa apo niya. " It was the first time they attended a gathering here in Valencia!" Dugtong nito na humarap naman kina Sandro.

Tumango-tango ang heneral. “Si Eric Dysangco ay dumating sa Pilipinas noong Hunyo ng 1991, para magtago mula sa kapulisan ng China dahil sa pagkakadawit nito sa mga kaso ng smuggling at droga. Ilang taon itong nagpalamig, at matapos ang tatlong taong pananahimik, sumabak muli sa mga ilegal na gawain dito sa Pilipinas. Nakilala si Merlita Mate, ina ni Deo. Nagsama, hanggang sa nagpakasal at inampon ni Dysangco ang anak ni Merlita kaya dala-dala ni Deo ang apelyido ng stepfather niya. Nahuli si Eric noong taong 2001, nakulong ng siyam taon bago ito binawian ng buhay sa sakit na Chronic Kidney Failure. Mula noon si Deo na ang nagpatuloy ng ilegal na gawain ng ama”, mahabang kwento nito.

Sabi pa niya. > Samantala sa Isla, Bumalik ang babaeng maganda pati ang ngiti na Almira ang pangalan. Dala nito ang isang mamahaling bestidang kulay puti at ipinasuot sa kanya.Inayos din nito ang magulo niyang buhok at medyo nilagyan siya ng makeup, Marahil mahalagang okasyun ang dadaluhan nila.Gusto sana niyang itanong kung dumating na ba si Don Timotheo pero nahiya bigla si Erika.

Kwarto kung saan ipararanas sayo kung paano tumira sa impyerno. Natigil siya sa paglalakad nang marinig ang isang malakas na pagsabog na dumagungdong sa buong Hacienda. Mabilis niyang nilingon si Esteban na nasa likuran at wala pa man siyang iniuutos, tumango na ito saka inabot sakaniya ang isang itim na bag na naglalaman ng malaking halaga ng pera.

Ngunit hindi maikukubli na hindi mabuti ang kalagayan ng dalaga, maliban sa ilang pasa ay namumugto rin ang mga mata nito. "Sa susunod huwag tatanga-tanga," tila sermon nito na ikinagulat ni Sabrina. Masungit pala ang estranghero sa kabila ng ipinakitang kabutihan nito. Sasagot pa sana ang dalaga ngunit mabilis na itong tumalikod at umalis. Natitigilang sinundan niya na lang ito ng tingin habang papasakay sa Land Cruiser nito. Pero salamat pa din, aniya ng isip niya.

My mind was still thinking about Marcus. Habang naglalakad kami, napahinto ako sa harap ng isang pitong talampakang rebulto na nakatayo sa isang maliit na parke sa isla. Ang estatwa ay may suot na koronang yari sa bulaklak. "That is Saint Emeraldi Emil," sabi ni Mayor, na nakatayo sa tabi ko. "The Saint of the Emeraldian people," dagdag pa niya.

Pagkatapos ng sandaling kwentohan ay umalis na rin si hiraya at dahil magdidilim na rin. Habang nasa hapag ng pagkainan natanong ni Erin kung ano ang huling sangkap na kanilang hahahanapin. ‘’Ang gintong bangus sa dagat na lamang ang kailangan natin. Ito ay lumalabas lamang ang mga ito sa gabi pagkabilugan ng buwan’’ ang wika ni Alunsina. ‘’Alunsina kung sa gayon ako na lamang magisa ang maglalayag ng gabi upang hanapin ang gintong bangus’’ ang sagot ni Erin.

aniya bago ito iniwan. ***** RAMDAM ni Bernie ang matinding galit na bumalot sa kanyang puso gawa ng kanyang nakita. “Malandi ka talagang babae ka. Pagkatapos ni Erik ngayon may bago ka na naman palang lalaking kinakalantari, animal ka!” iyon ang pabulong ngunit nagpupuyos sa pagkapoot niyang ibinulong.

EDNALYN Hindi ba niya ako nakilala? Anong nangyari? Hindi ako maaaring magkamali siya iyon eh. Siya si Everette De Ocampo not Altamerano. Lumipas man ang apat na taon ay walang nagbago sa itsura niya. Mas lamang nga lang ang pagka suplado nito ngayon kaysa noon pero kilala ko si Sir Everette. Kilala s'ya ng puso ko kahit nakapikit man ako.