Romans & histoires Maugat Na Mata

inis kong tanong sa bestfriend kong wagas kung makangiti. " hala? malinaw kaya ang mata ko! kaw ata malabo mata eonni eh, di mo makita kung gano sya kagwapo. gusto mo hiramin glasses ko?" inosenteng sagot nya. " thanks but no thanks saeng ok na ko sa mata ko tss. " i rolled my eyes. ako pa daw ang malabo mata? nakangiting nangalumbaba pa ito na nakatingin sa unggoy na makikita mo sa bintana.

Ngayon, kahit nakangiti siya, ang mga mata niya ay tila matalim na kutsilyo. Napaatras si Matthew, tila nabingi sa narinig. Hindi agad nakaimik. Samantala, nagamit ni Margaret ang pagkakataong ito upang makawala. Hinaplos niya ang braso niyang masakit, at kahit masama ang loob, nanatili pa rin ang ngiti sa kanyang labi.

May mga dugo sa mukha nito at maging sa leeg nito. "Okay ka l-lang?" Alam niyang hindi naman talaga okay si Mattina, wala lang siyang maitanong rito. "Tumabi k-ka nga. Huwag lang feeling na c-concern ka sa akin. Don't be a con, Megumi," sabi ni Mattina at agad itong paika-ika na tumungo sa upuan nito. "All of you, umupo kayo nang maayos! Nakaka-irita kayo!"

CHAPTER 10 : Ang Pagod na Hindi Nakikita May mga sugat na hindi dumudugo. May mga sugat na walang pasa at mayroon ding mga sugat na hindi nakikita ng mata... pero sapat para ubusin ang lakas ng isang tao. Mula nang mangyari ang insidente kahapon ay hindi na naging pareho si Maeve. - Martes.

Matagal niyang hinintay ang pagbabalik ng kanyang apo sa villa. “Where is your Mama?” “Hayun, nagpapakamartir sa lalaking walang ganda. Mukhang kailangan ko siyang patingnan sa espesyalista ng mga mata. Either bulag siya sa katotohanan o bulag siya sa pag-ibig.” “Hindi mo maiintindihan hangga’t hindi ka naiin-love.”

Kahit anong problema pa ay lagi itong puno ng pag-asa, nakangiti, at makulit. “Alam mo kuya Atlas, sana lahat ng taga doon sa Kanan, kagaya mo na mabait tapos hindi kami huhusagahan.” Hindi nakasagot si Maximillian. Isang batang mulat sa reyalidad ngunit inosente ang kaharap niya. Ni minsan ay wala pa siyang nakausap na gaya nito na ang isip ay hindi wasto sa edad – masyadong malawak ang pang-unawa sa pagiging positibo.

REGINALD DAEWOON... EIGHT YEARS LATER.! "Fvck!" malutong na mura n'ya at agad na bumalikwas ng bangon ng magising sa isang bangungot. Sino ba ang hindi magigising kung maramdaman mo na parang nalulunod ka sa malalim na parte ng tubig. At ganon na lang ang panlalaki ng kan'yang mga mata ng mapagtanto na basang-basa s'ya at pati na ang kan'yang kama.

“Napuwing po yata ako.” “Napuwing ka? Left eye?” mapanuring tanong niya sa akin. “Yes sir, itong left eye ko po.” “Then why are you holding your right eye kung iyong left pala ang masakit?” Pagkarinig sa sinabi niya ay napahiyang ngumiti ako sa kanya ng alanganin. “Sir, actually po ay lito kasi ako sa left and right ko.” Sana ay tanggapin niya ang palusot ko. “Pero totoo po talaga sir, masakit po itong mata ko.” Lalo ko pang idinukwang ang katawan ko sa kanya.

PRESENT time, Habang kinakain ng kanyang agam-agam sa kanilang kasalahan si Maeve ay pasimple namang idinilat ni Nami ang kanyang kanang mata para tignan kung naroon pa kanyang mommy. Tumingin siya sa kaliwa’t kanan para makasiguro nang tiyak na wala na talaga ang kanyang mommy ay mabilis niyang idinilat ang kanyang mga mata at napabangon sa kanyang pagkakahiga.