Novel & Cerita Meeting In The Middle

tanong ni Daphne, halatang nag-aabang sa sagot ko. “Inarrange mo na ba ang meeting?” tanong ko habang pilit pinapanatili ang kalmado kong tono. “Hindi pa po. Gusto ko pong hingin muna ang approval niyo.” Tumango ako. “Set the meeting. Pero hindi dito sa office. I want it to be in a neutral space—somewhere public. Let’s see what they’re really after.” “Yes, Sir. I’ll take care of it,” sagot ni Daphne at lumabas na ng opisina.

"Dagdagan mo ng isang slice ng black forest cake. Thanks." Nang makaalis si Zeque ay umupo naman ito sa tabi ni Jim na katapat naman niya. "May meeting nga pala tayong SSG mamaya sa Office, 4:00 p.m sharp." anitong tumingin sa kanilang tatlo nina Miles at Jim. "Nabasa nyo ba sa GC ang announcement?" "Yes Pres." sagot ni Miles. Tumango lang din ang katabi nitong si Jim.

Parang may nakasuksok sa lalamunan niya na hindi niya maidura. Pagpasok nila sa conference room, nandoon na ang karamihan. Pumasok si Midnight ilang sandali pa, nakasuot ng simpleng long sleeves. Mukha itong pagod pero kalmado pa rin naman. “Good afternoon,” panimula ni Midnight. Nag-ayos ang lahat ng upo. “I called for this short meeting to inform everyone that I’ll be outside the country for a while.” Nagkatinginan ang mga empleyado.

Nagtagpo ang mga mata nilang dalawa. Parehong sinusukat ang isa’t isa. Parehong iniisip ang susunod na galaw. Mabigat ang katahimikang bumalot sa meeting room. “Would that be a problem for you, Mr. Dashiel?”

“Hindi po.” “Gaano kalalim?” “Hindi pa po kumpleto.” “Gawing kumpleto.” “Opo.” Lumapit siya at nag-abot ng isa pang file. “May meeting siya kagabi,” dagdag niya. “Private. Walang official record.” “Saan?” “Isang maliit na condo unit.” Napangisi ako nang bahagya. “Tinatago.” “Opo.”

You take care of her, let her know what she should know as a secretary" saad ko at lumabas na ng opisina Mga maliit na bagay lang kaming pinag usapan ni Mr.yen about lang dun sa meetings last time. pagkatapos ay dumaretso muna ko ng bar at sampung minuto lang akong nag stay at umuwi nadin ako ng village. »»» (Montaire Company) Ngayon ay papunta ako ng opisina at meron problema about sa meeting with Mr.clint dahil gusto niyang pumunta pako ng france. "some documents need tobe sent to Mr.clint" saad ko habang papasok na ng opisina

“ Where are you? The meeting will start in a bit. “ – Aiden Agad – agad kong inayos ang sarili ko at sumulyap sa salamin bago ako tumungo sa conference room kung saan magaganap ang meeting. Pagdating ko doon ay napayuko ako sapagkat ako na lang pala ang hinihintay. Umupo ako sa tabi ni Sir Aiden at nagsimula na ang meeting. * * * AIDEN’S POV

Habang nagmimiting si Miguel ay hindi na nawala pa sa isip niya ang kanyang anak kaya hindi siya makapag focus ng maayos sa kanyang ginagawa kaya naman minadali na lamang din niya ang naturang meeting na iyon dahil alam niya sa kanyang sarili na hindi siya mapapakali hanggat hindi niya nakakausap muli si Camille. Makalipas naman ang ilang oras ay natapos na rin ang meeting na iyon nila Miguel at may pagmamadali na rin talaga siya na umalis ng kanyang kumpanya. Pinacancel na rin muna niya ang kasunod niyang meeting dahil talagang hirap siyang mag focus kapag may iba siyang iniisip.

“Yes, sir. Tumawag po pala si Mr. Clemente, he’s asking about your free time-“ “Declined that. Tell him that my schedule was hectic” Natahimik siya at tumango bago lumabas. Nireview ko ang mga bagong dating na documents at nang pumatak ang alas-dose ay panibagong meeting na naman ang pinuntahan ko. Katulad ng nangyari sa una kong meeting ay wala parin ako sa focus. I’m trying to understand what we were talking about but I can’t help but to check on my phone time to time.

Nagpatuloy ako sa aking paglalakad hanggang sa may bigla akong nahagip sa aking mga mata. Hindi ko alam pero parang kinakabahan ako ng dumaan ito sa harapan ko. Tatlong tao, Isang babae at lalake at may babaeng parang kaseng tangkad kolang. Bumilis kase ang tibok ng puso ko kasabay non ang pag pasok nila sa meeting room ni Hendry. Mukang sila ang ka meeting ng aking asawa, doon din kase ako patutungo dahil kailangan na talagang permahan niya ito.