Novel & Cerita Tawanan

ไวท์พูดพร้อมทั้งยกนิ้วโป้งให้ "นี่รู้จักกันเหรอ?" ชัชชวีร์ถามขึ้น "รู้จักครับ ผมอยู่บ้านข้างไวท์ ฝรั่งตาน้ำข้าวตอบเป็นภาษาไทยแบบแปร่งๆ

Part ทานตะวัน หลังจากที่ตกลงกับออโต้เป็นแฟนกัน ชีวิตไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิมมากนอกจากตัวติดกันมากขึ้นกว่าเดิม ในทีแรกผมก็มีความกังวลอยู่นิดหน่อย เพราะนี่ไม่ใช่กรุงเทพฯ เชียงใหม่ ขอนแก่น พัทยา ภูเก็ต ที่จะมีผู้ชายกับผู้ชายเดินจับมือกันได้อย่างไม่ต้องเกรงสายตาใคร ซึ่ งผมกับออโต้ก็ไม่มีโมเมนต์นั้นอยู่แล้ว

​อ้วก ​ณรินทร์พ่นของทุกสิ่งทีกินเข้าไปออกมาอีกรอบ โดยมีภาคพลที่ยอมทำหน้าที่คนดูแลทำหน้าขยะแขยงไปด้วยแต่ก็ดูแลเพื่อนไปด้วย ​ไอ้ณะมันอาการหนัก ​ก็สมควรอาการหนักแหละว้า... ​แฟนดันเปิดตัวแบบแกรนด์โอเพนนิ่ง ​โดนเกย์หลอกว่าเป็นชายแท้นี่ ​น่าจะเจ็บหนักเอาการ

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

“ก็มีน้ำตกป่าหอมน่ะค่ะ อยู่บนเขาแก้ว” “อ่อ ฉันไปมาแล้วล่ะค่ะ แล้วมีอีกมั้ยคะ” “งั้นก็อ่างเก็บน้ำทางด้านเหนือค่ะ วิวสวยบรรยากาศดี มีบ้านพักของเขตอุทยานบนเขาด้วยนะคะ มีเต็นท์ให้เช่าด้วย ตอนเช้านี่หมอกเต็มเลยค่ะ”

กรวิกาหัวเราะ “ถามจริง แกไว้ใจขนาดนั้นเลยหรือ ยายคนนั้นน่ะ สวยแซ่บขนาดนั้น ไม่มีหนุ่มคนไหน ไม่ชอบหรอกนะ ถึงแม้จะพี่ตุลย์แสนดีของแกก็เถอะ ถ้าดีจริงจะไปเต้นจนตัวติดกันขนาดนั้นหรือ” “ถ้าพี่ตุลย์จะไปชอบเขา ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ สวย เก่ง รวย ร้อนแรง ครบสูตร” กรวิกายิ้ม น้อยๆ เมื่อนึกถึงฝันของตัวเองกับสาวคนนั้น

ไส้เดือนยักษ์ย้อนถาม ธีราคิดเองเออเองว่าเธอคงพูดเร็วไปหรือใช้ถ้อยคำที่มีความหมายไม่รัดกุมพอเลยทำให้อีกฝ่ายจึงมีทีท่างงงัน จึงเรียบเรียงคำพูดเสียใหม่ว่า “คือคณะของพวกเราเดินทางออกจากคีรีมันมาทางชายแดนทิเบตต่อกับเนปาล เวลานี้พวกเราเข้ามาอยู่ในป่าหิมพานต์ซึ่งเป็นป่าราย ล้อมเขาหิมาลัย คาดว่าอยู่แถบๆ ชายแดนอินเดีย เนปาล หรือทิเบต”

ยศวินตอบ “มึงไม่ได้เอาวอมาเหรอ” ความที่เกาะนพเก้าเป็นเกาะค่อนข้างใหญ่ พื้นที่ในการทำงานมีหลายส่วน ถ้ำรังนก โกดังเก็บรังนก ส่วนคัดแยกรังนก โรงปั่นไฟ โรงเรือนแปลรูปน้ำจืดและอีกหลายจุด การสื่อสารที่ดีที่สุดคือวิทยุสื่อสารหรือเรียกติดปากว่า วอ ปกติแล้วมันจะอยู่ใกล้ตัวณคุณ ตลอดเวลา แม้แต่ตอนนอนมันถูกวางไว้บนตู้ข้างเตียง อาจเพราะตกใจและรีบร้อน ณคุณจึงลืมหยิบมันมา

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

“ข้าจำไม่ได้ว่าเคยรู้จักเจ้ามาก่อน” เฉินเถาฮวาหัวเราะท่ามกลางวงล้อมศัตรู “ถ้าท่านจำได้สิแปลก ที่นี่เป็นแผ่นดินของแคว้นเอี้ยน เอี้ยนอ๋องไม่ปรารถนาสงคราม แม้แต่ผู้คนทั่วหล้าต่างก็เฝ้ารอความสงบสุขเหมือนยามแล้งรอคอยวสันต์ เชิญพวกท่านไสหัวกลับไป ไม่อย่างนั้นท่านจะต้องเสียใจ นี่เป็ นคำเตือนและความหวังดีของข้า”