Novel & Cerita Mental Pain Quotes

It hurts so damn much. -x

"Naiintindihan ko na ang bawat isa ay may kanya-kanyang pinagdadaanan, at marami sa atin ang dumanas ng kalungkutan at pagdurusa na siyang humubog sa ating pagkatao. Gayunpaman, hindi ito pwedeng gawing dahilan para saktan din ang ibang tao lalo na kung wala itong ginagawang masama. Dahil lang sa nasasaktan ka ay hindi ka binibigyan ng karapatang manakit ng iba." Uminit ang aking mga mata. I remembered the quote, "Just because you're hurting does not mean you can hurt others." "Gamutin ninyo ang sakit na idinulot ng iyong pamilya sa aming pamilya. Bigyan niyo ng hustisya ang angkan ng Persalez at linisin ang pangalan ng aming lolo. Ayaw ko muling makitang nalulungkot at nangungulila si Lola

Every step is a struggle, every movement hurts like hell, but I endure it all. Napakasakit. Masakit sa katawan, masakit sa laman, at higit sa lahat, nakakapagod sa isipan. May mga araw na pakiramdam ko ay gusto ko nang sumuko. There were nights I cried myself to sleep, thinking I’d never get better. May mga oras na sa sobrang hapdi at pagod ay naiiyak na lang ako nang tahimik habang nakahiga pagkatapos ng session. Pero sa bawat oras na pakiramdam ko ay bumibigay na ako, lilitaw lang ulit ang mukha ni Bianca sa alaala ko. Maririnig ko ulit ang boses niya, ang tawanan niya, at maaalala ko ang pangako namin sa isa’t isa. And suddenly, the pain doesn’t matter anymore. You are my only motivation.

Pero hindi naman siguro masamang maging mahina minsan. "What you feel right now is normal for someone who's experiencing pain but you are not alone in this. We are here for you. You can talk to us, we are willing to listen." Doc Divine said, she even extender hand to hold mine. "Yours emotions are valid. Don't think that you are weak 'coz you are not. You are strong enough to get this far so don't give up."

Why I can't have those smile? Naramdaman ko na lamang ang mainit na likidong banayad na tumutulo sa aking pisngi.Whenever I'm hurt parati na lamang pag-iyak ang nagagawa ko.Whenever I'm sad and no one to talk to...tears are falling down. Why I can't have my Mom's advice and love?Why I can't have her comfort? Why I can't have my Dad's loving arms that would hug me tight whenever I am in pain?

seryosong turan niya sa akin pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko na mapahalakhak ng malakas at hinahampas ang aking mga hita. "Bro, okay ka lang ba? mukhang lasing ka na yata?" aniya habang patingin-tingin siya sa aming paligid. Patuloy pa rin ang paghalakhak ko ng malakas, subalit sa pagkakataong iyon ay may kasama nang pagluha sa gilid ng aking mga mata. Paunti-unting humihina ang pagtawa ko kanina at paunti-unti ring nagiging malungkot ang kaninang masaya lang.

marahan akong huminga ng malalim at pumikit ng ilang segundo. “Why i always suffer from this kind of pain. Hindi ko ito deserve. All pain that i have inside my heart. All of it, hindi ko gusto at hindi ko inaasahan.” Diniin ko ito at ang pag-kahiwa sa pulsuhan ko ay hindi ko maipaliwanag kung amsakit ba o hindi. I cannot feel any pain, all i know is i want to breakaway and to leave everything behind. Kasi para saan pa para mabuhay ako.

hinawakan niya ang kaliwang pisngi ko para matingnan siya sa mata "You don't deserve anything bad in this world,Anak..you are an amazing person don't even think you're not..siguro may mga bagay lang talaga tayong kailangang pagdaanan" "Everyone has its burden and pain in life.and I believe that its normal..Maybe we can't do anything to ease that for now,but sooner it will vanished.it will heal.at kapag nawala na yung sakit,mare-realize natin na dahil doon naging mas malakas tayo.naging mas matapang" pumikit ako ng maramdaman ang pagpunas niya sa basa nanamang pisngi ko.. Wala parin akong lakas na tanggapin ang lahat