Mga Handa Sa Pasko Mga Nobela at Kwento

Dahil na rin sa hindi kaaya-ayang nakaraan namin sa lahi nila. “Ang ganda talaga!” Ito ang madalas naming bulalas sa tuwing pinapanood ang abalang siyudad. Tanaw pati ang liwanag ng mga sasakyan nilang nakahilera sa kalsada. Halos gabi-gabi kaming tumatakas para lang makita ang magandang tanawin na ito. Lalo na sa buwan ng Disyembre. Nagdiriwang kasi ang mga tao ng pasko, isang selebrasyon kung saan nagkakabit sila ng mas maraming pailaw kaya naman mas nagiging maliwanag ang siyudad nila.

Cousin. Masyadong nakakapagod ang bisperas ng bagong taon. Tinulungan ko sina Mama na ayusin ang lahat ng kailangan sa handaan. Sa malawak na bakuran ng mga De Dios ginanap ang salo-salo. Ang lahat ng tao sa Pontevedra ay imbitado kaya masyadong maraming tao. Nagkaroon pa ng palaro kaya mas nakakatuwa.

“Feliz Navidad! (Maligayang Pasko!)” “¡Te deseo una feliz navidad! (Binabati kita ng maligayang Pasko!)” “Maligayang pasko!” “At manigong bagong taon!” Sari-saring mga pagbating maririnig mula sa iba’t ibang mga tao nang makalabas na ng simbahan. Makikita ang mga ngiti sa kani-kan'yang mga labi, masasayang mukhang hindi matatawaran ng kahit ano pa mang bagay. Panahon kung kailan halos nalilimutan na ang problema at ang tanging namumuo sa bawat puso ay ang diwa ng paskong ito.

"Pwede ba naman yon mommy, hindi." "Dito parin. Iba parin kasi ang pasko dito sa pinas." Christmas eve, imbes na magpa deliver ay nagtulungan nalang kaming apat mag luto at mag prepare. Salad, graham, Cordon Bleu, sushi, Shanghai, spaghetti Ang inihanda namin. Si RZ behave naman siya habang nag pre-prepare kami. Naglalaro mag isa, nag bubuo ng puzzle at nag co-color.

aniya sabay tawa ng malakas. Kinabukasan ng gabi, naganap ang bridal shower ni Quincy. Sobrang saya niya kasama ang mga kaibigan. Marami siyang natanggap na regalo sa mga ito. Nag-enjoy siya sa mga palaro. Napahawak siya sa kaniyang ulo dahil medyo tinamaan na siya sa alak na ininom niya pero kaya pa naman. Natapos ang ganap na iyon nang masaya at sobra siyang nag-enjoy. Nag-message na siya sa kaniyang nobyo na ihatid siya sa kuwarto nila sa hotel doon para makapagpahinga na siya.

pakiusap ni Lea. "I give the best party for them."-no need Alejandro.Simple lang Ang gusto Kong mangyari sa kaarawan ng mga anak kp,Ang magsimba at kakain lang sa labas,kahit simple lang ay masaya na sila.Hindi nila kailangan ng engrandeng handa dahil Hindi kami mayaman. "I'm their father honey,ibibigay ko Ang dapat para sa kanila.Minsan lang itong dumating sa buhay nila."-

"Hindi masama para sa isang sampung taong gulang. Organized siya at hindi madaling sumuko. Baka may pag asa siya." Pero tahimik akong umiling. Hindi pa niya nakalkula ang budget ng sambahayan. Mabilis na tumama ang realidad. Nagpasya ang Subject Two na tratuhin si Sean ng isang marangyang reward—isang set ng LEGO blocks. "Kung behave ka sa school, pwede mong laruin ang mga ito matapos ang iyong class. Plus, isasama kita para kumuha ng meryenda sa mga food stalls sa labas," Sabi niya.

Naiinip na ang dalaga sa paghihintay sa nobyo niya. Ilang baso na rin ng cocktail drink ang naubos niya dahil sa paghihintay dito. Hindi pa naman siya sanay uminom ng may halong alcohol ang inumin. Medyo tipsy na nga siya. Iniwan lang naman siya ng nobyo at hindi pa binalikan hanggang ngayon. Nakadama na siya ng pagkabagot sa paghihintay rito. Saan ba kasi ito nagpunta?

Bisperas na pala ng Pasko; bukas ay December 24 na. Dahan-dahan kong niyakap ang aking sarili, pilit na kumukuha ng init mula sa nanunuot na ginaw ng gabi. Mula rito sa kinatatayuan ko, natatanaw ko sa outdoor garden ng ospital ang mga dekorasyong kumukititap—mga palamuting nagpapaalala sa akin na ang buwang ito ay dapat sana ay puno ng saya at pasasalamat. Ngunit para sa akin, ang bawat ilaw ay tila nanunukso.

Si Alex naman ay nasa tabi ng Christmas tree, suot ang Santa hat, busy sa pagbibilang ng regalo. Tiningnan ko ang mga anak ko, si Drack na may hawak pang kutsara habang tikim-tikim ng handa, at ang mga magulang naming parehong masaya habang nagkwe-kwentuhan. Ito na yata ang pinaka-normal naming Pasko. But something still feels off.