Novel & Cerita Sanaysay Tungkol Sa Pasko

Hindi ko man lang namalayan na malapit na palang mag-Pasko. Masyado akong naging abala sa kompanya. Dagdag pa roon ang pag-aalala ko sa kalagayan ni Sebastian nitong mga nakaraang linggo. Kinuha ko ang cellphone ko at tiningnan ang petsa. December 18. Isang linggo na lang, Pasko na. Wala pa akong nabibiling kahit isang regalo. Hindi ko pa napapalamutian ang bahay.

"Anong pasko? handa 'to para sa media noche! December twenty-four tinutulog lang namin, tapos twenty-five isang sumpaing araw!" Sabagay, sa edad namin na 'to magiging excited pa ba kami sa pasko? Ilang inaanak na rin meron ako dahil sa mga tropa ko no'ng highschool kaya sino ang masasabik sa pasko? Nauubusan lang ako ng pera no'n. Nagsimula ang performance, nauna magtanghal ang mga Front Desk at sumayaw sila ng Santa Baby, habang si joanne ang kumakanta.

Next month is my due month, the last week of January. Ang simoy ng pasko ay nalalapit na, twenty days before Christmas kaya halos lahat ng madadaanan mo may mga Christmas lights at may mga nakasabit na mga parol. Matatapos na din ang taon at papasok ang panibagong taon, sana next year will be the best year of my life, for my baby and my family.

seryoso nyang tanong Kahit na nagtataka ako. Tumango na ako bilang pagsang-ayon. Bumaba ang mga kamay niya upang hawakan ang akin. Naramdaman ko kaagad ang lamig ng hangin pagpaglabas namin. Malamig ang simoy ng hangin dahil december na. Christmas is coming. I wonder kung saan siya magi-spend ng pasko. "Christmas is coming." panimula ko. "Anong plano mo sa pasko?" sinusubukan kong maging kaswal kahit nararamdaman ko ang bigat ng paligi. Napakaseryoso niya kasi.

Hindi niya alam kung ano ang susunod na hakbang, ngunit sa gabing iyon, natutunan niyang tanggapin na may pag-asa pa, at may mga pagkakataong nagdadala ng saya, kahit na sa mga pinakamadilim na oras ng buhay. Habang ang gabi ay dumaan, natutunan ni Maria na ang Pasko ay hindi lang tungkol sa mga regalo at selebrasyon. Ang Pasko ay tungkol sa mga tao na nagmamahalan, nagdadamayan, at nagpapatawad.

Nagkasama lang sila habang ipinagdiriwang nila ang Bagong Taon sa kanilang walang laman na paupahang bahay. Ang isang lalaking tulad ni Jett ay hindi inakala na ang Pasko ay anumang espesyal dahil siya ay isang bachelor sa napakaraming taon na ngayon. Gayunpaman, hindi ganoon din ang naramdaman ni Tanya. Kung tutuusin, nagdiriwang siya ng Pasko kasama ang kanyang lolo noon. Sa taong ito, nasa tiyan niya si Jett at ang bata. Naghanda siya ng handaan para sa gabing iyon at bumili ng alak para kay Jett. Nagmuni-muni siya sa nakaraan habang pinagmamasdan ang mga paputok sa di kalayuan. “Masyado akong naging abala upang tamasahin ang magagandang tanawin na iniaalok ng mundo. Ngayon ko lang nareal

Walang Kenzo kaming makakasama para salubungin ang pasko dahil nasa kandungan ito ni Eunice! Kaagad na namigay ng mga regalo si Lolo Lance habang nakaalalay ako! Saktong pagkatapos niyang maibigay ang mga regalo sa mga tauhan nito, pumatak na ang alas dose ng gabi! May fireworks display kaya sobrang saya ng mga bisita! Marami ding mga pagkain na nasa mesa kaya naman kahit papaano, nag-enjoy din ako! "Merry Christmas Lo! Feeling ko din new year na dahil grabe po ang fireworks display!" nakangiti kong bigkas habang nakatingala sa langit!

Bawat hikbi niya ay nagpapahiwatig ang sakit dulo ng pagsisinungaling ko sa kanya. "Alam mo ba kung gaano ko pinangarap na makasama ka ng Christmas at New Year? Alam mo ba na ilang beses kong hiniling na sana kasama kita noon sa America? Alam mo ba kung paano kita ipagmayabang sa pamilya ko. Alam mo ba 'yong hirap na pigilan ang tukso habang maraming babae ang lumalapit sa akin? Haila, lahat iniwasan ko dahil ayokong isipin mo na porket nasa malayo ako, magloloko na. Sobrang sakit sa part na si Rhaiven ang kasama mo noon at hindi ako. Si Rhaiven ang bumati sa'yo sa personal ng merry christmas at hindi ako. Si Rhaiven ang kasama mo'ng nanood ng fireworks at hindi ako. Sa lahat ng mga mahahala

Habang nasa byahe kami, hindi ko talaga maiwasang titigan ang paligid mula sa bintana ng sasakyan. Para akong bata na ngayon lang nakakita ng tunay na snow. Ang ganda talaga ng Korea. Parang nasa pelikula lang ako—puting-puti ang paligid, may mga Christmas lights pa sa gilid ng daan, ramdam mo na talaga na malapit na ang Pasko. Ang bawat liko ng sasakyan ay parang eksena sa isang romantic drama.

Nagkaroon naman siya ng tyansang kumaripas ng takbo papasok. Napailing na lamang ako bago hawakan ang flower crown na binigay niya sa 'kin. I thought this Christmas is going to be a sad and lonely day but nah! I am wrong! I am so thankful that God sent me here in Palawan and met Eros. Dahil sa kanila, naging masaya ako. Sa totoo lang, ito 'yong pinakamasayang pasko sa buong buhay ko.