Mga Ibig Sabihin Ng Panaginip Novels & Stories

“Paano mo ipapaliwanag, Doc na tumatawa siya nang malakas na parang sa mangkululam noong gabing ‘yon? Ibig sabihin madalas niyang gawin ‘yon sa kanyang full state of consciousness? Then halos gabi-gabi siyang nanakot este naglalakad na parang multo.” “Maybe. There’s always an explanation for every behavior at ‘yon ang nakikita kong explanation. Usually ang mga sleepwalkers ay mga bata especially ‘yong mga nakaranas ng abuse but in some cases, sa mga adult na nakakaranas ng depression na dependent sa sleeping pills at anti-depressant. Mas malaki ang probability na nag-sleep walk sila kapag may sakit at masyadong mataas ang lagnat. Iyon ang scientific explanation na nakikita ko. Hindi siya asw

Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at hindi ko na napigilang mapasinghap ng malakas ng makita ko ang hinintuan namin. Totoo ba itong mga nakikita ko? O baka naman nakatulog ako kanina at nananaginip lang ako ngayon? Sa sobrang pagkamangha ko ay mabilis akong lumabas sa sasakyan. Napapanganga ako habang iginagala ang tingin sa paligid. I can't believe that there is a place like this. Akala ko ay sa mga napapanood kong fairy tales lang ako makakakita ng ganito.

Pinagtatampal niya ang magkabilang pisngi para pukawin ang sarili, "Focus, focus!" Two months simula nang makaranas siya ng kakaibang panaginip. Isang panaginip na hindi niya inakalang magtatapos sa karumaldumal na pangyayari. She remember herself lying in a hospital bed drenched in her very own sweat the moment she regained her consciousness. Eyes were sore as if stung by a bee. Pati ang unan niyang hinihigaan ay basa.

Ngiti nya habang nakatingin parin sa daan yung sa gitang sinabi nyang makajarating kami ng buhay parang may ibigsabihin at ayokong isipin ang ibigsabihin nun dahil saaabog na talaga ang utak ko! "Siguro nga itutulog ko nalang toh!"Seryoso kong sambit at pinikit na ang mata nakita ko namang ngumisi ng bahagya si loko!!

My lips trembled as I tried to stifle some sobs. I was once again, held captive. Pero ngayon, sigurado na ako, wala talagang dadating na tulong. Wala akong aasahan dahil... wala na sila. Since then, I keep dreaming about them. It keeps on haunting me. “Kung araw-araw ko kayong makakasama sa panaginip, ayoko na magising.” Bulong ko sa hangin. Bumukas ang pinto. I quickly wiped the tears streaming down my face.

Hindi na naka-imik si Euphie dahil sa masyado itong naguguluhan sa mga nangyayari sa halip ay hinayaan na lang niya ang babae na ayusan siya. Is this a vision? A dream? An Illusion or what? Something else. Tama. Nanaginip lang talaga ako. Kasi you know, imposible namang bigla akong mapunta dito diba? Hindi ako esper at mas lalong wala akong super powers. Ano ba ‘to some kind of tv show?

Dala lang ba 'to ng sama ng loob kay Jedrick o totoong nakita ko siya? Napakasaya namang mabwisit kung ganito ang makikita ng mga paningin ko. Imposibleng mangyari... but at least you have beautiful ghosts. ────────────────────────────────────────────────────

Hindi ko alam kung bakit ako kinabahan sa huling sinabi niya. “Kasi, palagi ko siyang napapanaginipan, Connor. Lagi kong napapanaginipang nag-i-sleep paralysis siya.” Hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng takot . . . ng kaba. “At ‘yong painting na nakita mo, yung nasa harap ng isang makalumang eskwelahan habang magkaharap kayo, paulit-ulit din sa panaginip ko ‘yon.”

"Wala na akong pakialam sa buhay ko. Gusto ko lang makitang matapos ang sumumpang ito." Ang katahimikan sa silid ay nakakabingi. Ang tanging naririnig ay ang pagpatak ng ulan at ang mabilis na tibok ng puso ni Panni. Nakatingin siya kay Jinyan, at sa gitna ng panganib, nakita niya ang katotohanan: Hindi sila mga karakter sa isang kuwento. Sila ay mga tao na naghahanap lang ng puwang sa isang mundong puno ng kasinungalingan.

“Bago ka lang dito kaya hindi mo maiintindihan.” Pinasadahan nila ako ng tingin mula ulo hanggang paa. “Naku, hindi lang mamatay tao ang demonyong iyon. Serial rapist din! Kaya ma’am, sana ay hindi magkrus ang landas niyo ng halimaw na iyon dahil ang malas mo pag natipuhan ka noon.”