Mga Larong Pinoy Novels & Stories

“Ano kaya ang maari kong gawin sa labas ng bahay? Malaya na nga ako, pero ba't pakiramdam ko hindi pa rin?” Maraming mga nilalang tulad ng mga kabataan at tinedyer ang aking nahahagip sa gitna ng kalsada. Ang iba sa kanila ay kumakain kasama ang kanilang pamilya. Ang iba naman ay naglalaro ng iba't ibang klase ng panbatang laro samantala ang mga tinedyer na kalalakihan ay nasa basketbolan kasama ang kanilang mga nobya na sabay-sabay naghihiyawan, nagtatawanan, at nagpapalakpakan.

Hindi ko naman na tinanong kung ano at baka titingin lang din siya sa iba pang mga booths. Ang class namin ay naghanda ng carnival booth, where in you can play three kinds of carnival booth like balloon dart, figure shooting at saka color game. Pag nanalo ka naman you can win a big prizes. Habang nag-aayos kami ng booth ay dumating ang mga sisira ng araw ko. “What kind of booth is this?” may maarteng sabi ni Venice. Kasama niya syempre sina Denice at Janice. Sila nga raw ang NICE GIRLS. VeNICE, DeNICE, at JaNICE. How ironic.

Kakaiba ang aking pakiramdam, kakaibang kasiyahan na sanay hindi na matapos pa. Lahat ng game at mga machine sa arcade room at sinubukan namin. Lahat ng laro ay nilalaro namin at nagpupustahan pa kami at nagpapagalingan. Mga barilan, basketball shooting, car racing at mga playstation games. Sa claw machines naman ay kinunan niya ako ng isang stuff toy na Togepi sa Pokemon. Ang saya marinig ng tawanan naming dalawa, ang saya sa pakiramdam na may kasama akong gawin ang mga bagay na ito. Isang taong bumago sa pananaw ko sa buhay, isang taong sana ay hindi na mawala o umalis sa tabi ko.

Wala man lang ka sabaw-sabaw pero okay lang naman. Ako na nga 'tong binaon nagre-reklamo pa. Tsk. Kain lang ang ginawa ko sa biyahe namin. Sa bayan mismo ang piyesta kaya may kalayoan dito sa amin pero dati kahit na malayo pumupunta pa rin ako. May mga palaro ro'n na held mismo ng gobyerno. Walang perya kasi ang laro is pang makaluma talaga kagaya na lang ng hulihin ang biik at kung sino ang makakahuli kanya mero namang malaking baboy 'yong puwede ng ma letchon at iba pang laro hindi ko lang alam kung may nadagdag.

CLAIRE JOYCE MAGHAPON kaming nasa labas. Naglalaro habang naliligo na parang mga bata. Nagtag of war sa gitna ng tubig. Nang hapon na naglaro ng volleyball ang mga lalaki. 3 Vs. 3. Si Kelvin, Kenji at Kyle habang sa kabila naman si Kenneth, Kennedy at Jake. First game panalo sila Kenneth kaya todo ng pang-aasar niya kay Kelvin na ikinapikon naman nito ng lalo. Second and third game panalo sila Kelvin pero patuloy pa rin sa pamimikon si Kenneth.

Agad nitong nakuha ang kanyang interes. Noon lamang niya napagtanto na may “challenge” sa parke. Karaniwang nangyayari ang mga events na tulad nito. Ang mga tao ay madalas na nagse-set up ng mga laro sa park, at ito ay karaniwang laro ng chess. Mayroon ding ilang board games at poker card. Hangga't maaari mong talunin ang taong nag-set up ng laro, maaari kang manalo ng maraming pera mula sa taong iyon.

HANGGANG PABABA NG SASAKYAN AY HAWAK PA RIN SIYA NG MGA PINSAN. Nang bitawan siya ng mga ito ay kaagad niyang inilibot ang paningin. Here he is again. Sa park kung saan lang siya galing kahapon. Hinimas-himas nya ang ulo na mas lumaki pa ang bukol ngayon. "Seriously, people. Why are you doing this? If you are bored, just play. Tatlo naman kayo. Pwede kayong mag-wrestle, boxing, o kung ano pa. Bakit kailangang idamay ako?"

Ang araw ng Linggo ay pangilin. Ang mga tao ay karaniwang nagsasadya sa sabungan sa Pilipinas. Samantalang sa España ay nagsasadya naman sa palaro ng mga toro. Ang larong sabong ay may isandaang taon na ngayong dinala sa lupaing ito. Ito'y pinaunlad upang pagkakitaan. Ito ay isa sa masamang hilig ng bayan na lalong masidhi kaysa paghitit ng apyan ng mga Intsik. Ang paglalaro ng sabong ay hindi naman ipinagbawal ng pamahalaan ngunit sila ay pinagbilinan na magsadya sa sabungan upang hanapin ang ilang kakilala.

Psh! Una daw na lalaruin ay ang Basketball. Sunod naman ang volleyball saka badminton. Sa basketball ay mga lalaki daw muna ang maglalaro, samantalang sa volleyball naman ay girls din daw muna at kapag badminton na ay pwede ng mix ang girls at boys.

biro niya. Napatawa ako kahit medyo weak pa. “Noted.” Pagsapit ng hapon, nagsimula na yung mga palaro. May pabitin, palayok, sack race, at egg relay. Halos tumili ako sa tuwa nung makita si Papa na sumali sa sack race. “Go, Papa!” sigaw ko, sabay tawa nang madapa siya sa gitna. Ang saya saya. Kahit simpleng laro lang, ramdam mo yung unity ng buong barangay.