Mga Uri Ng Aswang นิยาย & เรื่องราว

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

Kagat labi pa ito at talagang pinahindayog ang katawan. Malinaw na malinaw niyang nakikita ang paggalaw ng katawan nila. Kinakain siya ng selos, inggit, at galit lalo pa't mukhang mas ganado ang asawa niya kay Crystal kumpara sa tuwing sila ang gagawa ng bagay na iyon sa mismong kama na iyon. Gusto niyang magmura nang malutong. Triple ang sakit na makita ang mga itong nagpapasarap sa mismong kama nilang mag-asawa na siya pa ang pumili at bumili!

singhal ko sa kaniya, kahit nahihirapang magsalita dahil sa kakaibang sensasyon na sumirko-sirko sa aking ulo. “May dalawang uri ng demonyo. Ito ay ang mabuti at masama. Oo, may mga mabubuting demonyo at isa na roon ang iyong ama. Ngunit, nagiging masama sila kapag nakaramdam ng matinding galit at pighati. May pakiramdam din ang mga nilalang na tulad namin,” ulat sa akin ng babae, ngunit hindi ko siya pinansin.

Base sa kwento ni Quillia, ay hindi basta basta ang Danag na kalaban namin. "Alam mo, Ada. Hindi lang iisa ang uri ng aswang sa Pilipinas. Madaming uri sila. Kaya hindi na ako nagulat kung kumulo man ang lana na dala ni Quillia. Pero bakit ka nga ba may dalang lana?" ang tanong ni Arius.

Isang napakalaking nilalang ang sumingaw mula sa ulap ng dilim, ang katawan nito ay napakalaking ahas na may makapal na kaliskis, ngunit ang ulo nito ay dragon na may naglalagablab na mga mata. Ito ang Sapus kung tawagin ng mga kaluluwa. Ang halimaw na nangangain ng mga ligaw na kaluluwa upang hindi na sila makarating sa kanilang dapat na patutunguhan. Umalingawngaw ang malakas nitong ungol at sa isang iglap ay sinunggaban nito ang isang kaluluwang nagtatangkang tumakas. “Hindi!” sigaw ng isang kaluluwa.

Sigaw ko at saka kami lumangoy ng sobrang bilis papunta sa pinanggagalingan ng mga galamay. Nang makalapit na kami doon ay doon namin nakita ang isang nilalang may walong ulo ito ng kulay pulang lobo sa may baywang at isang katawan at ulo ng babae, ang kalahating katawan naman nito ay may napakaraming galamay na parang sa mga pusit at higit sa lahat, napakalaki nito na halos kasing laki ng Hari ng Republica de Agua.

Narinig ko siyang nagreklamo pero hindi ko nalang ito pinansin. Si Dindi ay isang duwende, sa aming apat siya ang pinakamaalam sa mundo ng mga mortal dahil nakikitira sila sa mga bakod ng mga mortal. Si Bongie ay isang Bungisngis habang si Marinda naman ay isang Kataw na siyang bantay tubig.

At matapos ang pagsigaw na iyon, nagkagulo na ang lahat ng biglang sumalakay sa ere ang mga halimaw na may mga mahahaba at malalaking mga pakpak. Mga Gorgono, ang aking nawari agad nang makita ang uri ng halimaw na sumulong roon. Ang mga Gorgono ay mga uri ng bampirang may mga pakpak. Pambihira lamang ang mga bampirang ganito na kalimitang nangyayari sa dugo ng iisang pamilya at kalimitang matatagpuan lamang sa ilang bahagi ng Timog Amerika. Malakas at mabilis ang mga ito dahil nakakalipad. May mga matutulis itong mga kuko sa kamay at mga pangil sa bibig pero ang pinagkaiba lamang ng mga ito sa karaniwang bampira ay hindi na kailanman mababago ang halimaw na mga hitsura nila.

Kapag kahinala hinala ang iyong awra ay walang pasabi na sasakmalin ka ng mga ito katulad ng Great Dane, Alaskan Malamute, Doberman Pinscher, Australlian Cattle dog, Rottweiler, American Pit Bull Terrier, Siberian Husky, at Pembroke Welsh Corgi.

"Hindi pa tapos. Nandito na ang tunay na mga kalaban." Pagkasabi na pagkasabi ko ng mga salitang iyon ay dumating ang isang hukbo ng mga halbmiun na higit isang daan. Ibang uri sila ng halbmiuns. Sila ay bunga ng panggagahasa ng mga ogre at goblin sa mga kababaihan. Looking at their evil eyes, hindi ko mapigilang mapamura. Kuhang-kuha nila ang hitsura ng goblins at ogres, pati na ang malalagkit nitong tingin. Napahigpit ang hawak ko sa aking sandata. Ilang normalis at mages na kaya ang napaslang ng mga ito?