Milliardär Novels & Stories

Pero ngayon, para akong naligaw sa mundo ng mga mayayaman at makapangyarihan. Nakatitig ako sa screen ng phone ko, habang muling tumatama sa akin ang bigat ng nalaman ko. Si Isaid Herrera. Ang batang nakita ko sa litrato at ang lalaking minsan kong nakausap online ay iisa. Anak ng isang bilyonaryo,at siya ang tagapagmana ng isa sa pinakamalaking kumpanya ng armas sa bansa. Anong gagawin ko ngayon?

So,what is it that the mighty Ansel Millano want? He is the richest man in this country.Everyone respect and look up to him.And yes ,you can include my father or even ,my whole family.He has hundreds of properties,now ,including a School.Hindi naman mahirap na mahulaan kung anuman ang relasyon namin ng mama ko.Halata namang hindi 'yon maganda ,so bakit pa ako pagtutuunan ng pansin?

"Ang tanging kasalanan ko lang sa iyo, Jade ay ang magpanggap na patay na ako. Lahat ng sinabi, pinaramdam ko sa iyo ay totoo iyon. Mahal na mahal kita. Kayo ng anak natin." "Pero... bakit iyon ang ginawa mo. Nagpanggap kang patay, Matias." "I am not Matias Elizalde, Jade. I am Sebastian McLysaint. Isang Mafia Boss." Napatakip ako sa aking bibig. Hindi ko alam kong ano ang sasabihin ko. Dahil sobrang sobra ang nararamdaman ko ngayon. "Nagpanggap ka pa talaga."

Dalawang babae ang nag-uusap at mukhang seryoso ang usapan nila "Kawawa naman si Mr. Sanchez kung ganon" Napataas ang kilay ko ng marinig si Mr. Edrick Sanchez "Narinig ko ay malaki ang utang na loob ng kompanya natin sa kaniya kaya isa rin siya sa mga major investor dito sa kompanya"

Iyon ang hindi niya mapapalagpas. “If you manage to find that woman yourself, you get to keep your job and I’ll pay a million as reward." “Ano pong gagawin n’yo sa mag-ina n’yo, sir?” “Mag-ina?” Natawa si Marcus at napailing sa sinabi ni Raine. “I don’t need that woman. I only need her son. I need that kid to claim my father’s wealth.”

hindi makapaniwalang sabi niya. Malakas akong bumuntong hininga bago tumango. "Napakaliit nga naman ng mundo, isang billionaire pa ang gumahasa sa'yo," sarcastic niyang sabi. "Pero totoong impossibleng makulong ang taong iyon, marami siyang pera kaya, kayang kaya niyang baliktarin ang lahat."

"Eh, diba mga Bilyonaryo naman ang participant? Sure ako na ultra mega mayaman na ang pamunuan ng Miss Night." Umiling iling si Lemery bago ito tuluyang humilata sa kama. Nag kalat din ang mahaba at straight na straight niyang buhok sa unan. "Mas mayaman talaga ang mga Navarro. Wag kang maingay ha, pero naikwento sa akin ni Eleanor dati na nai-stress siya sa mga magulang niya kasi involved daw sa mga illegal activities." Biglang nag pantig ang tainga ko. "Gaya ng ano?"

"Hinatid ako ng tadhana sa isang pagkakataon, Elena. Personal chef ng isang bilyonaryo. Malaking sahod, magandang pasilidad, at higit sa lahat, malayo rito sa mga nakasanayan kong kalsada." Nanlaki ang mga mata ni Elena sa narinig pero agad ding ngumiti nang may halong tuwa para sa kaibigan. "Wow. Kung ganoon, deserves mo 'yan. Sige, hindi na kita pipigilan basta mangako ka na hindi mo ako kalilimutan, ha? At mag-ingat ka roon. Ang mga mayayaman, balita ko ay may kani-kaniyang topak." "Asahan mo, mag-iingat ako," tugon ni Chrisha.

anitong muli. "Kilala mo naman ako, pinsan. Sa ating pamilya, kahit ano'ng henerasyon ay pinsan ang tawag sa isa't isa. But set that aside by the way. Kaya lang naman ako napatitig sa banko dahil ang pinsan ko sa Aguillar na dating manager ng bangko at nagtungong Thailand upang umiwas pansamantala sa batang iyon at nagtanan almost a year ago. Kako, kung hindi sa kaek-ekan niya ay baka manager pa rin siya ng bangko--- Tama! Bakit ko nga ba hindi naisip ang bagay na iyon, pinsan! Will you help me too?"

I needed this armor because I knew his presence would be disruptive in ways I wasn’t willing to admit. When he walked in, it was exactly as I remembered: tall, confident, composed, with that aura of inherited power that made people instinctively take notice. He was immaculately dressed, every inch the billionaire heir, and yet… his eyes found me immediately. “Ms. Villarreal,” he said smoothly, voice low, deliberate. “I hear you’ve built quite the empire.” I lifted my chin, meeting his gaze evenly. “I have. Every restaurant, every expansion, every successful launch is my doing. I didn’t inherit it. I built it.”