Missed Out In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

hirap na sabi niya. "I-I'm sorry, I forgot to message you. Dinalaw ko lang friend ni Mommy, remember si Tita Chast?" I whispered. What he did was breath-taking. Nakakapanghina rin iyon kaya wala na akong lakas. Bumitaw na rin siya sa akin at hinarap ako. Walang pagdadalawang isip niyang tinawid ang distansya nang mukha namin at siniil ako ng malalim at mapaghanap na mga halik.

Hinimas ko pa ito at tila mga alagang pet na kinakausap. "I missed you fifis, konting kembot na lang at maglalaro ulit tayo, ah. Maghintay lang kayo muna, abang abang lang, okey?" sabi ko pa na tila kinakabisado ang gamit na lenggwahe ngayon, it's been so hard for me na matuto at magsalita ng Tagalog, pero dahil na rin sa versatile na personalidad ko at madaling maka-catch up, kaya mas napaghuhusayan ko na ngayon.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

“I missed you.” Napangiti ako. “Ako din miss na kita.” Kinikilig na bulong ko. Medyo tumalikod ako dahil nahihiya ako na marinig nila ako. “Kung pupunta ka hihintayin na lang kita. Kasama ko ‘yong kapatid ko, si Leisa? Yung kinukwento ko sayo. Nagkita kami kanina. Kasama ko naman sila mommy kanina kaya hindi na ako nagpasama ng bantay. Mine, wag ka ng mag alala. Nakakulong na si papa kaya hindi na niya kami magugulo.”

“‘Minsan’ lang? Baka naman araw-araw?” Hindi ko na napigilan ang pagtawa. “Aba, at least binigyan kita ng chance. Minsan lang.” Muli siyang ngumiti, pero sa pagkakataong ito, para bang may iba sa tingin niya. “I missed this.” Napakurap ako. “Missed what?”

Tinanggal nito ang oxygen mask "M-Misis ko" halatang hirap ito sa pag sasalita pero nakangiti ito kahit paos ang boses. Napahagulgol akong yumakap sakanya na parang sa ganong paraan hindi siya mawawala sakin na hindi niya magagawang iwan dahil hindi ko kaya, hindi ko pala kakayanin kung siya ang mawawala sakin.

Do you miss me? [Yes. I miss you.. Sobra kitang namiss.] [Talaga? May kiss ba ako mamaya?] Naiimagine ko na ang labi niyang nagpipigil ng ngiti. Natawa ako kahit panay pa rin sa pagtulo ang luha ko. Masaya ako. Masayang masaya ako ngayon. [Oo. Pagmagkita tayo mamaya. Kahit ilang gusto mo, ibibigay ko.]

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

Baka naman kanina pa pala niya naibaba ang tawag at para akong timang na naghihintay na may magsalita. Hindi pa naman niya ibinababa ang tawag kaya idinikit ko ulit sa tainga ang cellphone. "I missed you," pabulong 'yon na pagkakasabi pero tama lang para marinig ko. 'Pagkatapos mo akong hindi kausapin ng matino, biglang I missed you?' pero mas pinili ko na lang manahimik at isarili na lang ang naisip na panunumbat.