Missed Out In Tagalog Novels & Stories

-=Gabby's Point of View=- "Ano ba naman Gabby, alam kong miss na miss mo na anak mo, pero huwag mo naman patayin ang sarili mo." nag-aalalang sinabi sa akin ni Ate Mel, pero sa totoo lang ay parang wala akong naririnig na nakatingin lang sa malayo. Isang linggo na ang nakakalipas, pero hindi ko pa din nababawi si Caleb kay Jayden.

Probably, wala siyang alam sa nangyari kagabi, "Ay naku, sa mga titig na 'yan ay alam ko na may nangyari. Ano? May chance na ba?" Napalingon naman ako sa kanya, "Kagabi kasi mom .. hindi okay ang pakiramdam niya kaya sinamahan ko siya umuwi, ako nagmaneho ng kotse niya. Then, marami siyang binitawan na salita – not in a bad way, but in a good way. Sabi niya ay miss na niya ako. Isa rin sa dahilan na natagalan ako dahil hindi niya mabitawan ang mga kamay ko, begging me to stay by his side."

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"

Kung saan ilulunsad ang medical, psycho at educational mission sa mga community ng mga katutubo. Napabuntong-hininga ako. Naiintindihan ko naman kung ano ang ginagawa niya pero bakit naiinip ako? Alam ko naman na walang signal sa lugar na pinuntahan niya pero bakit naiinis ako at nag-aalala na baka nakalimutan na niya ako o kaya may nangyaring ng masama sa kanya. Pumikit ako. Namimiss ko lang ba siya o nagiging selfish ako dahil mahal ko na siya? Na gusto ko nasa tabi ko lang siya, na gusto ko mag-focus lang siya sa akin.

tugon ng prinsipe. "Kung gano'n ay mauuna na kami, mag-ingat kayo." Wala pang isang iglap at nawala na 'yong dalawa sa aking paningin at naiwan na lamang ang nakabukas na pinto. "Wala na si Monica, ibig sabihin ay wala na rin ang mahika?" Nag-aalala ako dahil hindi ko pa kayang isara ang aking isip at baka mamaya ay may makabasa nito ng hindi ko namamalayan.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Did you miss your family?" Pagak akong natawa sa tanong niya. Na-miss? Ni minsan hindi ko sila na-miss. Kung na-miss ko sila, edi sana niyakap ko nang mahigpit ang pinsan ko nang aksidente kaming nagkita noong nakaraang araw.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Hinimas ko pa ito at tila mga alagang pet na kinakausap. "I missed you fifis, konting kembot na lang at maglalaro ulit tayo, ah. Maghintay lang kayo muna, abang abang lang, okey?" sabi ko pa na tila kinakabisado ang gamit na lenggwahe ngayon, it's been so hard for me na matuto at magsalita ng Tagalog, pero dahil na rin sa versatile na personalidad ko at madaling maka-catch up, kaya mas napaghuhusayan ko na ngayon.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?