Missed Out In Tagalog Novels & Stories

Isang matamis pero mapait na sandali iyon. "Miss na miss kita, honey," bulong niya na puno ng lambing. Nakakatawang isipin, dahil nagkita lang kami dalawang araw ang nakalipas. Pero ganon talaga siya, parang ang oras ay wala sa amin. "Miss din kita," sagot ko, sabay tanong, "Bakit ang tagal mo?" Ngumiti siya. "Ayan, sigurado akong namiss mo nga ako," aniya sabay halik muli. Maalab, mapusok, punong-puno ng damdamin.

Chapter 12 Dream Adelone Cortes NAPAYAKAP ako sa sarili ko nang lumabas kami ng hospital. Medyo umuulan kasi kaya malamig lalo pa't gabi na. “Malayo ang bus stop. May payong ka ba, bruha?” tanong sa 'kin ni Kit. Napangiwi ako kasi wala akong payong at oo, malayo nga talaga ang bus stop. Maya-maya ay may kotse na pumarada sa harapan namin. Bumaba ang bintana at kinawayan kami ng lalaking nagmamaneho.

Mike (nagmumukhang malungkot): “Bakit po, Mommy? Wala ba siyang balak makabalik sa atin?” Mikee (nag-aalalang tumingin kay Mikaela): “Kasi po, bakit hindi kami makasama? Ang tagal na po, hindi ba nila kami miss?” Mikaela (medyo naiiyak): “Miss ko na si Miguel… saka si Daddy.”

seryoso nitong wika Kaagad din naman akong napatango. Dahan-dahan ang hakbang na naglakad ako palapit dito at nang makalapit, tuluyan na din akong yumakap dito. Mahigpit habang hindi ko na mapigilan ang maiiyak. "Dad, I missed you! Miss na miss ko na po kayo. Ako po ang paborito niyong anak at alam ko na po ang pagkakamali ko." umiiyak kong sambit.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Bahala na nga, basta huwag lang niyang malaman na lutang ako dahil sa anak niya. “Bakit? Baka ayaw mong magpadilig.” I beamed at Miss. “Biro lang, alam ko tuyot ka pa.” “Nag-away kami dahil hindi ako nakapagpaalam nang pumunta kami ni Sir sa Mt. Payapa. Nakalimutan kong i-aware sya. Eh, wala panamang signal dun kaya hindi ko nareplyan ayun, nagtampo.” “AAhhwwwww,” parang maharot na teenager na tono ni Miss “So unang LQ nyo ‘yan?”

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

I almost close my eyes and let out a moans. "I missed you so much, baby." Mahina niyang sabi. He kissed me again. "Walang araw na hindi kita namimiss. Bawat oras, minuto, segundo. I missed you." Nasilayan ko ang labi niyang mamasa-masa pa. He smiled while declaring his missing for me.

Kalaunan ay nagdesisyon ako, kagat-labi kong sinagot ang tawag. "I miss you. M-Miss na miss na kita," sambit nito sa mga katagang hindi ko inaasahan na marinig mula rito, ngunit may kakayahang magpanindig ng mga balahibo ko at magpabilis ng tibok ng puso ko.