Missing Home Quotes Novels & Stories

Mabuti na lang at hindi pa napalitan ng kumag na 'yon ang aking password. "Home sweet home. Welcome home, Farina," nakangiting kausap ko sa sarili ko pagkapasok ko sa loob. Ang aking kama ang agad kong pinuntahan at kahit hindi ko napapagpagan ay nahiga na ako. I missed my bed. Pakiramdam ko ay ilang taon akong hindi nakauwi sa unit ko kahit na mahigit isang buwan lang naman magmula nang mamatay ako. ***

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

napailing ako at napaluhod, "kung alam ko lang na mangyayari 'yon, sana ay hindi nalang ako umalis ng condo natin. Baka buhay ka pa ngayon. Hindi sana tayo hahantong sa ganito." Napatingala ako sa langit ng maramdaman kong pumapatak ang ulan. Pati ang langit ay nakiki-iyak sa akin. "How can I go on with my life without you, Muffin? Wala ka na sa tabi ko. Hindi na kita makakasama. Wala ng magluluto sa akin ng masasarap na pagkain at wala ng mag-aalaga sa akin. You know that you are my home, right? How can I go home knowing that you're not there anymore? Ni hindi ko na alam kung paano mabuhay na hindi kita kasama. I was not prepared for this, Muffin. Nasanay na akong palagi kang kasama." Paran

Everything has it ends, in a not expected way, it all ends in a painful way and painful goodbyes without nothing to say ~mariposa13_V

Halatang abandonado na ang bahay at wala ng tumitira o walang nanirahan sa bahay. "KJnim, gajogbundeulkke jouileul pyohabnida!" isang boses na nagsalita sa tabi ko kinilala ko pa siya dahil hindi ko na siya nakikilala. (Condolence, KJ to your family!) "Gomabseubnida, dangsin-eun nugusingayo?" kaagad kong sambit sa kanya. (Thank you, who are you?)

“Oo nga po, nananahimik kami sa city, tapos nung ganito na ang nangyari, wala na.” “Ma’am, maawa ho kayo. Walang makatayo at makalakad sa amin.” “Ma’am, ang dami na pong dugong nawawala sa amin. Parang awa ninyo na!” Tumingin ako sa kanila habang nakatawa. “Diyan na kayo mamatay lahat. Wala kayong mga silbi. Saka, wala akong pake kahit may pamilya pa kayo. Palpak kayo, kaya magdusa kayo diyan!”

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Habang tumatagal, mas nabo boring na ako at nawawalan ng interes na makipag usap pa sa kanya. The thought that I might be missed, that I might be sought after, crossed my mind. The possibility that my absence might be noticed, that my disappearance might trigger a search—it was a faint glimmer of hope in the overwhelming darkness. But the hope was fragile, easily extinguished. The reality was that I was alone, isolated, forgotten.

Home is levity, comfort and security. It is the warmth of laughter with friends and sipping out of cracked alcoholic beverages. It us simply an association to the place where you have the freedom to be you. And I found my home in this small unit. As I move forward in life and continue to let go of all things that do not serve me, I need to remind myself to mourn. Mourn the distance between people I have grown to cherish, but realize that these are not losses, because space can only give clarity as to who will stay in my life.

Puro may ngiti sa mga labi ang mga taong naroon kasama ang mga kabiyak nila sa buhay. Napabuntong hininga siya saka tiningala ang maliwag na buwan at ang mga kumikinang na mga bituin sa kalangitan. 'Mommy... siguro, masayang masaya kana ngayon diyan sa kinalalagyan mo. I'm happy for you, mom. But you know Mom. Hindi ko pa rin maiwasang hilingin na sana nandito ka pa rin sa tabi ko ngayon. Baka kasi natulongan mo akong mag desisyon ng tama at mag desisyon para sa sarili ko. God, I really miss you, mommy. I miss your love and care. Napakatagal na rin nang huling kong maramdaman ang pagaaruga mo, kayo ni Dad. Ang hirap mommy, ang hirap pala kung walang gabay ng mga magulang. Ang hirap mamuhay n