Missing Someone Special Quotes Novels & Stories

Nakangiti ito sa kanya at kahit paano, gumaan ang pakiramdam niya. “Your memories will live on,” basa niya sa quote na nakasulat sa epitaph ng ama. “Yes. You might be gone but I won't forget you, Papa Damon. Gusto mo ba talaga akong umalis sa HQ? Gusto mo akong mamuhay na simple? Ganoon ang gagawin ko, Papa. I know, hindi mo ako ipapahamak. Mahal na mahal kita, Papa. Maraming salamat sa lahat.”

"Paano na ang pangarap mong hawakan palagi ang kamay ko? Ang pangarap kong mag-picnic tayong dalawa? Ang pangarap kong... ang pangarap kong magkasama ka habang-buhay? Mawawala lahat ng iyon kapag nawala maging ala-ala ko at inilayo na rin n'ya ako. Without knowing na may mas marami pala akong nakalimutan. "Nalimutan ko ang dahilan kung bakit ka magaling sa business, kung bakit magaling kang magdala ng damit, kung bakit kahit hindi kita kakilala non ay napapabilis mo na ang tibok ng puso ko at kung bakit kahit nakangiti ka ay malungkot ka pa rin. Nalimutan na rin pala kita. Pero ipinapangako ko sa'yo, maulit man ulit yon, hindi ako papayag na makalimutan ka anumang mangyari. My memories are t

are you going to be happy when the only person that make you happy is already the one you lost.."lahat ng masasayang alaala namin nagflashback. Kahit sa mga sakit na pinagdaanan namin.Yung mga selos at tampuhan. Hindi iyon nawala sa alaala ko. " Are you ready to face the future without me? without my hug? without my kiss? without my comfort? are you going to be happy when the only person that make you happy is already

Parang nanuyo ang lalamunan ko, I was such a loser. “You don’t care on what I feel and I don’t use him Seven because I don’t want to lose somebody that is special for me and it's him”

Ang init ng araw sa labas ay tila nawala, napalitan ng lamig ng mga salitang iyon. “Do you still visit her?” tanong niya, halos pabulong. A bitter smile formed on Quen’s lips. “Every day. Even when I don’t come here physically… I never really leave her. Every time I close my eyes, she’s there. Bleeding. Reaching for me.” “Quen…” “You shouldn’t pity me,” putol nito, malamig. “You should understand what that kind of loss does to a man.” Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Marahil mas pinatamis iyon ng katotohanan na espesyal na sa puso nito ang pinagkalooban niyon. Ikinulong ni Miko sa mga palad ang hawak na kamay ng dalaga nang maghiwalay ang kanilang mga labi. Sa pagpisil niya ipinaramdam ang malinis na hangarin. "Alam kong hindi pa tayo gaanong matagal na magkakilala o kung ilang ulit na ba tayong nagkaroon ng ganitong masasayang sandali na magkasama. Forgive me for losing those memories. Pero kung hihilingin ko ba sa 'yong manatili ka sa tabi ko hanggang gumaling ako, will you do so?"

Maaaring natutunan ko lamang itong itago. Maaaring nasanay akong mamuhay nang wala siya. Ngunit sa isang gabing tulad nito, sapat ang isang ngiti, isang usapan, at isang simpleng “Hello, Shane” para ipaalala sa akin na may mga taong kahit lumipas ang panahon, mananatili pa ring espesyal sa puso mo.

Ngunit di ko maitago ang kaba para sa susunod na mangyayari. “Bakit walang tao?”Ngumiti siya. “Special ang araw na ito para sa atin.” @DeathWish

Nestor hesitated, his thumb hovering over the power button, unsure if he could bear to relive those memories again or if it would only deepen the ache in his heart. But then, as if drawn by an invisible force, he pressed the button and watched as the screen lit up, revealing a message from Carmela. It was a simple “I miss you too, Nestor,” accompanied by a heart emoji, but it was enough to bring a glimmer of hope to Nestor’s eyes. He read and reread her message, savoring each word as if they were precious gems. The ache in his heart lessened, replaced by a renewed sense of determination to protect their love, no matter the obstacles that stood in their way.

Aamuhin ko pa siya at sasabihing hindi ko siya kayang mawala. "I know how it feels when your special one left without any word and no one want to listen on the pain in your chest. Don't worry, Yvo. I will try my best to comfort you. I am here if you need somebody to talk to" hindi na ko umimik. Hinayaan kong maglakbay ang isip ko sa kung saang lupalop ng mundo. 'Atyrrah, don't leave without my apology' Prinsesa Atyrrah POV