Mistakes We Can't Laugh About นิยาย & เรื่องราว

tanong nito na may mga ngiti, sa kaniyang labi. Ngumiti rin ang babae ngunit, kita pa rin sa mga mata nito ang lungkot. “I'm sorry for what happen noong nanggulo ako sa office.” “Look Patricia. You've been a little sister to me. I hope naiintindihan mo yun. We`re all grown up now and I hope, maintindihan mo ako. Lalo ngayon, may mahal na ako iba. I won't lie to you.”

Lahat ng iyon, hawak ko na ngayon. “And Elena…” bulong ko sa sarili ko, may ngiti sa labi ko, “you just made a very big mistake.” Pinatay ko ang video at hinigpitan ang hawak sa phone ko. Kasi sa pagkakataong ito, hindi na kami basta mag-oobserve lang. We will strike. At kapag ginawa namin ‘yun… Siguradong wala na siyang matatakbuhan.

Nais kong ipa-intindi sa kanya na hindi ako masaya sa nangyari. “Pero nangyari na. Saka single ka naman kaya siguro wala namang masama sa nangyari. Minsan talaga nagkakamali tayo pero kung wala naman tayong inaapakang ibang tao wala tayong dapat ipag-alala. Alam kong conservative ka pero nangyari na, eh. Wala ka nang magagawa kundi kalimutan na lang.” Bigla itong nag-seryoso. Tama ito nangyari na, pero ang kalimutan ang nangyari parang imposible yata. Napaka-imposible.

Nakita ko pa ang pagluha niya bago niya ako tuluyang yakapin. Sa sandaling 'yon, hindi na namin kailangan ng kahit ano pang salita. Sapat na ang init ng yakap niya para maramdaman kong labis na niyang pinagsisisihan ang mga nagawa niya. Wala namang taong perpekto, lahat tayo nagkakamali. May mga pagkakataon sa buhay natin na nakakagawa tayo ng bagay na makakasakit sa mga tao sa paligid natin, ngunit ang mahalaga, matuto tayong lahat mula sa mga pagkakamaling 'yon. There's no need to beat ourselves because of that mistakes. Tao lang tayo. We must all learn to forgive and move on.

Madilim ang aura ng mukha ni Tristan habang nakatitig sa manager. Mabilis na nagyuko ng ulo ang manager at salesman. Ang akala nila ay iisang tao lang ang importante doon. Malaking pagkakamali talaga ang ginawa nila dahil lang sa suhol ng isang tao. "Huwag nang mag-abala pa. They already learned from their mistakes." Inunahan na ni Jade si Tristan. Parang walang narinig si Tristan at tinanguan ang tauhan. Mabilis kumilos ang mga ito at kinuha ang dalawa.

Tinakpan pa niya ng kanyang palad ang kanyang bibig upang wala ni katiting na boses ang lumabas doon. May pagkakulot ang buhok ng lalaki at mala Richard Gomez na balingkinitang kayumanggi nitong balat ang nakapaibabaw sa isang babaeng nooy nakadapa sa kanilang kama at Hindi siya maaring magkamali Si Dan iyon.

And I could do nothing but listen. "I wonder kung saan ka talaga nasabit nung birthday mo, dude, na nakalimutan mong may mga naghihintay sa'yo sa bar mo? Baka may binabahay ka nang chikababes hindi pa namin alam," si Ric na nanunuksong tinitigan si Kayden. Everyone laughed maliban sa'kin. I looked at the food on my plate and try my hardest na magpatay malisya.

disgustong sabi ng isang lalaking nasa mid-40's na yata ang edad. " Don't turn our company into a laughing stock dahil lang sa pagbibilang mo ng babae. You should have consulted us all bago nai-produce ang edition na ito," segunda naman ng isa pang lalaking nasa tabi ng unang nagsalita. Sumeryoso ang mukha ni Kyle.

Inis na inis na nga siya dahil sa mga empleyado ng mall na ito at ngayon ay binangga pa siya. Napahawak siya sa sintido at tumingin sa taas habang natatawa ng pagak. Frustrated na frustrated na siya sa mga nangyayaring kamalasan sa araw niya ngayon kaya konting pagkakamali lang ay ginagawa na niyang big deal. "Why don't you---" "I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you,"

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.