Mistakes We Can't Laugh About นิยาย & เรื่องราว

Even Faith and Love were giggling at his mistake, while Hope just sat there, blinking like he had no idea what was so funny. “Ane…mic!” I repeated between fits of laughter, wiping my eyes as he finally realized what he had said. “Bakit? Hindi ba puwedeng magkamali?!” he snapped, obviously irritated but unable to hide the small grin forming on his lips. His annoyance only made me laugh harder. Around us, the rest of the table was having the same reaction. Even his parents were chuckling, and I could hear Poppy and Summer trying to hold back their own giggles.

Lahat ng iyon, hawak ko na ngayon. “And Elena…” bulong ko sa sarili ko, may ngiti sa labi ko, “you just made a very big mistake.” Pinatay ko ang video at hinigpitan ang hawak sa phone ko. Kasi sa pagkakataong ito, hindi na kami basta mag-oobserve lang. We will strike. At kapag ginawa namin ‘yun… Siguradong wala na siyang matatakbuhan.

Nais kong ipa-intindi sa kanya na hindi ako masaya sa nangyari. “Pero nangyari na. Saka single ka naman kaya siguro wala namang masama sa nangyari. Minsan talaga nagkakamali tayo pero kung wala naman tayong inaapakang ibang tao wala tayong dapat ipag-alala. Alam kong conservative ka pero nangyari na, eh. Wala ka nang magagawa kundi kalimutan na lang.” Bigla itong nag-seryoso. Tama ito nangyari na, pero ang kalimutan ang nangyari parang imposible yata. Napaka-imposible.

Inis na inis na nga siya dahil sa mga empleyado ng mall na ito at ngayon ay binangga pa siya. Napahawak siya sa sintido at tumingin sa taas habang natatawa ng pagak. Frustrated na frustrated na siya sa mga nangyayaring kamalasan sa araw niya ngayon kaya konting pagkakamali lang ay ginagawa na niyang big deal. "Why don't you---" "I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you,"

KJ. They don't know the saying, 'LAUGH BEFORE YOU SHARE.' Oh syempre, 'di n'yo rin alam 'yan. Gawa-gawa ko lang 'yan eh. Bruh. "Tch, 'eto na nga. Kasi, ano--- HAHAHAHAHAHAHAHAHA!" Bakit ba? 'Di ko mapigilang matawa eh, nakita ko namang napa-tampal sa noo 'yong dalawa. Sorry akin.

"Naiintindihan ko naman. Pero sana huwag ka ng gaanong magpa-impluwensya sa kanila dahil maraming nasasaktan." "Promise, hindi na. Kaya lang naman ako naging ganon kasi ikaw eh." Chuckling, I shake my head. Well, somehow, it's my fault too, and we're already done with that. As always, sa mga bagay na napapag-awayan namin bilang magkaibigan, hindi na kami nagsisisihan pa. Basta, alam namin ang mga mali namin at sinisigurado na natuto kami don para maiwasan naming maulit ang mga pagkakamaling nagawa namin, kung pwede ay hindi na talaga namin magawa which is kind of impossible.

Nakatingin na rin siya sa malayong dako ng bintana. “Pero, alam mo bang masuwerte pa rin tayo sa kanila, kasi kahit paulit-ulit tayong nasasaktan sa kung anumang dahilan nila mananatili pa rin ang salitang mas matatag tayo sa pinaglalaban nila. Nakikita natin kung ano ang ginagawa nila at nagkakaroon tayo ng dahilan upang mas mag-improved sa mistake na nasa harapan natin, samantalang sila nabubulag at hindi nakikita kung sino at ano na sila sa mata ng taong mas malaki ang pag-unawa kaysa sa kanila. Tulad nila, we are not perfect but having a deep awareness of what people action, says, and reaction was our big lesson to learn. We aren’t here to manipulate people around us instead we just let

Madilim ang aura ng mukha ni Tristan habang nakatitig sa manager. Mabilis na nagyuko ng ulo ang manager at salesman. Ang akala nila ay iisang tao lang ang importante doon. Malaking pagkakamali talaga ang ginawa nila dahil lang sa suhol ng isang tao. "Huwag nang mag-abala pa. They already learned from their mistakes." Inunahan na ni Jade si Tristan. Parang walang narinig si Tristan at tinanguan ang tauhan. Mabilis kumilos ang mga ito at kinuha ang dalawa.

May pagkakulot ang buhok ng lalaki at mala Richard Gomez na balingkinitang kayumanggi nitong balat ang nakapaibabaw sa isang babaeng nooy nakadapa sa kanilang kama at Hindi siya maaring magkamali Si Dan iyon. Isa isang nag_unahan ang mga luha sa kanyang mga mata sa tindi nang sa-kit na kanyang nararamdaman ng sandaling iyon, hindi niya inaasahan na magagawa din iyon ni Dan sa kanya ang pagtaksilan din siya nito.

And I could do nothing but listen. "I wonder kung saan ka talaga nasabit nung birthday mo, dude, na nakalimutan mong may mga naghihintay sa'yo sa bar mo? Baka may binabahay ka nang chikababes hindi pa namin alam," si Ric na nanunuksong tinitigan si Kayden. Everyone laughed maliban sa'kin. I looked at the food on my plate and try my hardest na magpatay malisya.