Moon Breathing Demon Fall นิยาย & เรื่องราว

Napansin nito ang pagtingin niya sa alagang pusa. "Alaga mo ba siya?" tanong nito. Tumango lamang siya habang tulala pa din sa kagandahan nito. "Pasensiya na. Nakita ko lamang siya kanina. Mukhang mailap siya sa mga tao," anito habang inaabot si Raven. "Ano nga pala ang pangalan niya?" "Raven," tipid niyang sagot. IT WAS A WINDY day. The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion.

Bagama't lalong lumaki ang kanyang lakas, hindi na niya mapigilan ang dugo demonyo. Napabuntong-hininga, itinago niya ang katawan ng demonyo ng dugo na naka-imbak sa Storage Ring bago sumilip sa sinaunang mga guho ng Skywrath Sect. Maya-maya pa ay may lumitaw na asul na apoy sa palad ng kanyang kamay.

At tama nga ako ng hinala, pagkalabas namin ng pinto ay may hagdan na naghihintay sa 'min. Pagkababa namin ay sumalubong sa 'king mata ang nag-gagandahang muwebles na nasa sala. May sumalubong sa 'ming tatlong lalaki na tantiya ko rin ay kasing edad ni Tyrus at Rocket. At isa lang ang masasabi ko, they are all God-looking creatures. Para silang inukit ng isang magaling na eskulptur. Well, God was really a great artist.

Naramdaman ko ang biglang pamumuo ng kung ano sa sistema ko. I felt so hot all over. Hindi na ako magpirmi sa paghiga sa kama. May gusto akong maabot at tila ba nakuha niya naman kaagad ito. Hindi siya huminto. His thumb remained on it. Tumigil siya sa paghalik sa akin at sa lasing na mga mata ay pinagmamasdan lang ang hitsura ko. Willing me to reach my climax. And when he touched me one last time, sumabog na ako. I even thought I saw stars.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Tumango nalang ako bilang sagot. I did my night routine when we arrive in Drea's room. May mga gamit na ako dito because Drea bought it. While I'm doing my night routine, bumaba si Drea para ipalaba ang uniform ko. Habang nagshashower ay sumagi sa isip ko ang lalakeng nag buhat sa akin. I need to know who is he so that i can say thanks to him for what he did to me. Pero yung amoy niya talaga ay pamilyar sa akin, hindi kaya si… no it can't be, that's impossible. But they have the same smelled perfume… No it really can't be, madami ang pwede gumamit ng pabango na iyon hindi lang siya.

At bakit ang talas ng pang-amoy ko sa kaniya. Wala pang ilang segundo bago noong nangyari ay nakaamoy na naman ako. Hindi na iyon dahil lang sa isang tao. But I am smelling a lot of mixed smell. Like a cold strawberry ice cream. Mabilis akong pumaling sa kaliwa ko nang doon magmula ang amoy. And to my surprise, I saw a girl eating a color pink ice cream. Nakaamoy din ako ng pritong manok. Nang bumaling ako sa ibang direksyon ay nakita kong may kumakain noon. At sobrang lapit niya sa akin.

Tanong niya at niyakap ako. "Ocean Skye. Katulad ng karagatan at kalangitan na paborito kong tinititigan pagbukas pa lang ng liwayway." Sagot ko sa kanya muli akong napaiyak dahil sa kahungkagan dito sa dibdib ko. "May darating pa Nety kaya hindi ka dapat maging malungkot, para sa akin siya na ang magiging guardian angel mo." Umiiyak niya rin na turan kaya lalo lang kaming nagyakapan.

Maagap niya iyong pinahid at taas-noong lumabas ng hotel. She is Margaux Samonte. Margaux doesn’t cry. Taas-noo siyang naglakad. She looked okay pero sa totoo lang, nagpupuyos ang damdamin niya. Dala ng matinding emosyon, ‘di na niya namalayan pa ang malaking bulto ng katawan na nakakasalubong niya sa gilid ng daan. Naramdaman niya na lang ang pagbunggo niya sa isang matigas na bagay. Tumilapon sa semento ang hawak niyang phone at bag pati na ang panyo dala ng malakas na impact. Nasundan niya na lang ng tingin ang pag-landing ng mga gamit sa semento. Kita niya ang pagkabasag ng tempered glass. Parang umakyat ang lahat ng galit niya sa dibdib.

Hindi agad ako sumagot sa tanong niya, takot na baka kung saan mauwi ang usapan namin kapag basta-basta ako sumagot sa kaniya. She sneered at my silence. “You’re not naïve yourself and that’s good, but don’t you think you are being greedy?” Tumayo siya mula sa kinauupuan ko at lumapit sa akin. Bawat hakbang na ginagawa niya papalapit sa akin, para akong sinasakal sa kaba. Her stare was enough to make someone tremble in fear, what more is the status I am in at the moment. “Let’s not forget the fact that you have the Montierro blood running in your veins, but—”