Moonlit Novels & Stories

Ang madaling araw sa loob ng dambuhalang penthouse ni Zion Valmonte ay binabalot ng isang nakakabingi at nakakapasong katahimikan. Walang kahit anong ilaw na nakabukas maliban sa maninipis na sinag ng buwan na tumatagos sa malalawak na salamin ng gusali.

"Crimson, hindi mo kaya—" "Huwag kang makiusap sa akin, Beta Xavier dahil hindi ako uupo at hahayaan mong sirain ang aking pack. Ngayon, bumaba tulad ng magandang lobo na ikaw," ngumiti ako at pinalakpakan ang aking mga kamay. Ang mga maid ay tumakbo papunta sa silid ng trono. Hinarap ko sila, "Ngayong gabi ay ang aking coronation, mga kababaihan. Nais kong palamutihan mo ang lahat ng palasyo sa aking panlasa. Ang iyong beta ay bababa, habang lalabas ako bilang Luna," tumingin sila ay nagulat ngunit yumuko at tumakbo upang gawin tulad ng tinanong ko. "Crimso—"

"Damn it! What the hell is this?!" Sa lupa, si Mike Baylor at ang iba pa ay hindi maiwasang takpan ang kanilang mga mata. Ito ay dahil sa patuloy na pagbuhos ng dilaw na buhangin sa kanilang harapan at kasabay nito ay ang paghampas ng marahas na hangin. Nang makita ng Moon Maiden na tila nagbabago rin ang panahon ni Jordan, hindi niya naiwasang sabihin, "Parang hindi na specialty ng Moon Maiden ang pagkontrol sa panahon."

Muntik na akong hindi makahinga. I gripped the shirt on my chest pero wala namang bagay ang naroon. Akala ko ay may tumusok. the feeling is like when you are shot by a bullet and it is the strongest bullet in the world. Ganoon kasakit ang pakiramdam. Nahiga ako sa may bato habang hawak-hawak pa rin ang dibdib. I slowly closed my eyes to somehow ease the pain. But nothing changed. Mas sumasakit. At habang mas sumasakit, mas bumibigat din ang talukap ng mga mata ko. And then the last thing I knew, I dozed off unconsciously.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

Pero hanggang kalian siya magtatago sa anino ni Leyah Rose? IKALAWANG kabilugan ng buwan. Tinatawag ding full moon base sa isang pelikula na napanood niya. ang taglay nitong liwanag ay nakakalat sa tubig alat ng El Nido Bay. Malayang naririnig at napagmamasdan ang banayad na pag-alon ng dagat. Para sa mga taong nagmamahalan ay may hatid iyong romantikong ambience sa kanila.

Nilibot niya muna ng tingin ang paligid sa huling pagkakataon bago tuluyang lumabas ng condo. Maglalakad na sana siya papunta sa elevator nang may pumasok sa isip niya. Bigla niyang naisipang puntahan ang condo kung saan nangyari ang mainit na gabi nila ni Almedel, the night that led to the conception of Luna, the baby in her womb. She decided to call the baby Luna for now, like the moon, isang buwan na nagsisilbing liwanag sa madilim niyang pinagdadaanan.

Libo-libong mga bituin ang kumikislap sa dilim, habang ang buwan ay nagbibigay ng malamlam at pilak na liwanag sa kanilang paligid. "Ang ganda rito..." pabulong na usal ni Celeste, namamangha habang nakatingin sa kalangitan. "Sa Maynila, nakakalimutan nating tumingala sa mga bituin dahil sa sobrang liwanag ng mga gusali at ingay ng mga kotse. Pero dito... parang ang payapa ng mundo."

"Yes, you're right. The moon tonight is too beautiful to not be appreciated, but the stars are missing. Do you think it would have been breathtakingly beautiful to look at when both stars and moon shines together?" Napatango si Rafus sa sinabi ko. Tumingin siya sa akin suot ang malapad na ngiti kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniya. "The stars are missing, but I think you forgot something, baby." He huskily uttered. My throat went dry by just looking at his dark and intoxicating eyes. "The moon may be alone but it shines beautifully on its own. The moon illuminates and reflects the surrounding making it more fascinating. Look how the moonlight reflects the sea water, it gives another impr