روايات وقصص ضمن Mukhang Unggoy

Mukhang wala naman sa kanya kung mabilis akong kumain. Maya-maya pa ay mabilis kong naubos ang kanin. Medyo nawala yung hilo na nararamdaman ko kanina pero kumikirot-kirot pa rin ang ulo ko. Tiningnan ko si Rule at mukhang patapos na din siya kumain. Naubos niya yung ginisang munggo at mukhang nagustuhan niya. Nakakatuwa lang kasi kahit na Bilyonaryo siya ay kumakain siya ng ganong klaseng ulam.

biglang hinawakan ni Roger ang kamay ni Mike at may ipinakita sa lalaki. Ang isa sa mga nagbebenta doon ay nag-alok ng ilang bote ng buhangin. Medyo mura ang presyo, USD 2 lang o katumbas ng IDR 26 thousand. Purong puti ang buhangin sa bote, may kaunting coral fragment. May nakasulat din sa bote na 'Maldives'. May mga modelo sa anyo ng mga display at key chain. Ang sukat ng bote ay hindi rin masyadong malaki, angkop para sa pagpapakita at pagsasabit sa isang bag.

Ito Yung lalaking uminom ng Mogu Mogu ko,Tandang tanda ko Ang Mukha Niya kaya Naman agad kong itinago Ang Mogu Mogu na hawak ko baka inomin na Naman ng lalaking ito Wala pa Naman itong pasabi. “Don’t you worry di ko na iinomin yang Mogu Mogu mo” wika Naman Niya habang natatawa at agad namn siyang may inabot na paper bag. “Ano yan?” Kunot noo ko namang wika Dito. “Yakult at Mogu Mogu may burger din yan sa loob pang bawi”

tanong ni Xayvier habang nagsusubuan sila ng cotton candy sa gilid. “Feeling ko… kahit punong-puno ang araw na ‘to ng kabaliwan, masarap pala maging totoo. At masarap din ang fishball sa may ketchup at suka.” “Tingnan mo ‘to,” sabat ni Rico habang hawak ang selpon naka paskil sa screen ng selpon nito ang bagong update mula sa social media. “#YukiLangPaRin trending worldwide. At may bagong meme: mukha mo habang umiiyak, pero may caption na ‘Pag hindi ako pinayagan lumabas tatakas ako.”

Pero hindi ko alam kung bakit ngayon, natatakot na ako sa mga bagay na hindi pa naman dumarating. “Tuyo?” “Yes, hija. A dried fish. Si Kuya Mario ang gumawa niyan. Also, his bagoong is very popular here. He's known as the best maker not only in this barangay but also in this town,” Mom answered like she's very proud of her ka-barangay. “So, nagnenegosyo pala sila nito?” Tanong ko naman at sinubukang tikman iyon. Inabot sa akin ni Caio ang platito na may lamang sawsawan. It is a spiced vinegar.

Hays---Yuns, the Mondragon. Mondragon, short for 'mukhang dragon'. And if so, would I consider myself as Montanga? Short for 'mukhang tanga' because of my dumb actions? I don't know pero bigla nalang akong napatawa nang malakas sa sasakyan ko. Buti nalang ako lang mag-isa. Pero habang tumatawa ako, may nadaanan akong isang pigurang pamilyar sa akin. With that, I stopped my car at umatras nang bahagya upang i-park muna sa may sulok.

May ube, mangga, cookies and cream at rocky road. "Hala! Sinong may birthday? Sana sinabi niyo. Nakabili sana ako ng regalo. Nakakahiya tuloy," pinamulahan ng mukha si Mer. Natawa tuloy bigla si Minggay. "Father, wala pong may birthday. Para sa inyo po lahat 'yan. Pa-despidida po namin."

Mukhang tuwang-tuwa naman si Epifanio dahil makakalibre na naman ito ng pagkain. Nag-order na rin siya ng pagkain para sa kaniya. Medyo may kalayuan ang puwesto niya kila Melody. Tatlong lamesa ang pagitan at may isang pader, kaya hindi talaga pansinin ang kaniyang puwesto. “Sayang at hindi natin kasama si Apollo.” sambit ni Melody na sarap na sarap sa kinakain na Mandu, itʼs a korean dumplings!

Mukhang di ko kailangan mag luto dahil parang ako ang pang dinner nya ngayong gabi, dahil sa mapupungay nyang mga mata. "Baby after that, can i have request?" Agad naman akong humarap sakanya, at di nga ako nag kamali tama nga ang naiisip kong request nya, MUKHANG MAPAPALABAN AKO NGAYONG GABI "Yes what is it?” "Can you give me a please tonight?” I slowly nooded.. "Um. O-Okay." He immediately give me a kiss. ------------------- Binibining_Nhor

Mukang mauubos pa ang pera ko. Una naming binili ang kwek-kwek, fishball, kikiam, we even eat a French fries. Sa gitnang mga stall naman ay ang calamares, pusit, isaw, dugo at iba pa. Sa sobrang dami ay hindi ko alam kung paano pagkakasiyahin ang mga 'to sa tiyan ko. Si Kenneth naman ay mukang kayang-kaya niyang ubusin ang lahat ng binili namin.