My Daddy Long Legs Novels & Stories

malamig na tanong ni Jordan. Nautal ang bata sa ilalim ng tingin ni Jordan, pero pinilit nitong magmatapang. “A-Ako si Fred Davidson! Siguradong narinig mo na ang pangalan ng Daddy ko!” Hindi nagsalita si Jordan. Lalong lumaki ang bilib ni Fred sa sarili. ‘Natatakot siguro siya sa Daddy ko,’ mayabang niyang isip. “I’ll call my father! He—” Itinuro ni Fred si Dave. “Muntik na niya akong mapatay! At ikaw, muntik mo nang mabali ang buto ko!”

sabi ko habang itinataas ang kamay para pigilan siya. Hindi ako galit dahil may pera pala ako. Hindi iyon ang pinakamasakit. Ang masakit ay limang taon nila akong hinayaang maniwala na nang itakwil ako ni Daddy, nawala rin ang lahat ng koneksyon ko sa mundong kinalakihan ko. Pati ang iniwan ng sarili kong ina. “Bakit?” tanong ko ulit kay Daddy. “Bakit hindi mo sinabi sa akin?”

sabi naman ni Alfredo pagkatapos ay tumingin kay Lenie, tumango-tango naman ang dalaga bilang tugon. “A-Ah, opo naman Mr. Martinez,” nauutal na sagot ni Lenie. “Lenie, tatlong buwan ka na sa amin pero Mr. Martinez pa rin ang tawag mo sa akin. Call me Dad, okay? Isa pa, wala naman tayo sa opisina para tawagin mo ‘ko nang ganyan.” Tumango-tango na lang si Lenie pagkatapos ay pinagpatuloy na ang kanyang kinakain.

Singit naman ni Lenny para siguro mawala ang tensyon sa pagitan namin ni Daddy. "I dont care if his nice or not. I want to talk to him. That young man eat my whole company without blinking his eyes. Gusto kong malaman kung karapat dapat ba siya para sa kumpanya. At makakatikim talaga sa akin iyang si Nico sa pag bebenta niya ng kumpanya ko!" Sa sinabing 'yon ni Daddy ay nag katinginan kami ni Lenny. Hindi na kami nakapagsalita parehk ni Lenny ng tumalikod siya, at nag lakad na palayo. At nang nawala na siya sa paningin namin ay tinanong naman ako ni Lenny. Puno ng kalituhan at pagtataka sa mga mata niya.

"Daddy, why did you leave me? oh, God, please bring me back my daddy," usal niya habang ibinababa na ang kabaong ng daddy niya sa ilalim ng lupa. Para siyang sinakluban ng langit at lupa, sabay ng araw ng libing ng kanyang daddy ay bumulusak din ang matinding ulan.Hindi na niya na makilala ang pinaghalong tubig ulan at kanyang mga luha sa pag-agos habang hawak ang bakal na binabaan ng kabaong ng daddy niya sa ilalim ng lupa.

“Daddy!” Nanlambot ang tuhod ko nang bumungad sa akin ang tanawin sa gitna ng marble floor ng aming sala—ang katawan ni Daddy ay nakahandusay sa puting marmol, duguan, at wala nang malay. Ang puting polo niya ay kulay pula na. May dugo sa gilid ng labi niya. May hiwa sa dibdib. Ang kamay niya ay parang pilit pa ring inaabot ang cellphone sa gilid. Parang may kung anong humila sa kaluluwa ko palabas sa katawan ko. Hindi ko alam kung paano ako nakalapit sa kaniya, pero ilang saglit lang ay nasa tabi na ako ni Daddy.

Asper Reign Dahlia’s Pov I know that this is a sudden blow to him, especially when he was so desperate earlier to know why I am avoiding him. But I need to be honest with him and I need him to know everything that has been lurking in my mind. “Aside from Hector and the people who support him, magiging problema din si Daddy.” Bumuntong hininga ako ng maalala ang mga sinasabi ni Daddy kapag nakakarinig siya ng isyu tungkol sa mga Jyn. “He doesn't really like foreigners like you, especially someone from the Jyn clan.”

But I never expected that Daddy harbored such hidden resentment. "But dad, didn't Grandma give you Hermanes, the family company?" I interjected. He looked at me with sharp eyes. "The company from my mother's side is only half of De Marcel. Do you think it would still stand without my father's business? No, Elias. My parents' marriage was arranged solely to save the Hermanes company," Daddy narrated. As Daddy shared his story, the complexity of our family's business legacy began to unfold in ways I hadn't anticipated.

Lumingon si Renz sa direksyon ng kinatatayuan ni Daddy at nakita niya si Daddy na kapit ang mahabang tassel—fifty years old na si Daddy pero napaka tigas pa rin ng ulo niya, nakasuot ito ng asul na pang-sports, at may tindig na matikas. Bahagya akong itinulak ni Daddy papalayo , saka siya sumilay ng singkit na titig kay Renz, halatang hindi natutuwa. Sa isang iglap, itinuro niya ng mahaba niyang tassel ang pagitan ng mga kilay ni Renz na may kasamang tunog na "whoosh."

Tumango si Noah, “Kaya sabi ko kay daddy at mommy, gawa na sila ulit.” At doon, parang may malamig na hangin na dumaan sa dibdib ni Damien. Napakunot ang noo niya, pero hindi dahil sa galit—kundi sa bigat ng katotohanan. Ang “daddy” na tinutukoy ni Noah ay hindi siya. Hindi ang tunay niyang dugo. Kundi si Jacob—ang lalaking isa ding dahilan sa pagkawala ng lahat ng dapat ay kanya.