Romans & histoires My Fault Meaning

Kitang-kita ko doon ang tinitimping galit nito. Nasasaktan ako. Nasasaktan ako sa kaalamang galit pa din siya sa akin. But, this was all my fault. Akma kong hahawakan ito sa balikat, pero natigil sa hangin ang kamay ko. This isn’t right. Mas lalo ko lang palalalain ang sitwasyon. Maging ang aking sarili ay pahihirapan kong muli. “I’m so sorry, Franco...” iyon lang ang namutawi sa bibig ko at yumuko. Ayokong salubungin ang nagbabagang mga mata nito.

The aircon couldn't help the fire inside of me from igniting. "Can you please just tell me if I did something wrong Yna? Hindi ko alam kung may nagawa ako. I find it hard to understand your actions. I feel like I'm always upsetting you, na bawat galaw ko mali para sa 'yo.." aniya. "Hindi sa ganun--" I trailed off. "It's not your fault." "Then what?" "Basta.. m-matulog na tayo." Kumunot ang noo niya.

Bakas sa mukha nito ang pagiging guilty kahit hindi naman siya ang may gawa kung bakit ganito ang hitsura ko. "Gagaling din naman ako," giit ko sa kaniya para kumalma na siya. "You should be unscathed if I guarded you well," puno ng pagsising saad nito. "It's not your fault, don't blame yourself." Ayokong isipin niya na kasalanan niya ang nangyari. Wala siyang kasalanan. Kasalanan iyon ng kinilala niyang Lolo na masyadong ganid sa salapi. Nagawang makasakit ng ibang tao para sa sariling hangarin.

paalala ni Kurt sa ama na namamawis na sa sobrang galit. "I'm sorry, dad. It's all my fault, hindi ko dapat siya iniwan." Alam niyang malaki ang kasalanan niya kaya tatanggapin niya ang paninisi ng ama sa nangyari. Kung bubugbugin man siya ng ama ay hindi niya ipagtatanggol ang sarili. He deserve it.

she defencely said and look at me with a worried face pero napansin ko kaagad ang pag iiba ng mood ni Georgina kaya naman agad humigpit ang pagkakahawak ko sa kamay niya. "It's my fault," mabilis na sagot ni George at inalis ang pagkakahawak ko sa kamay niya bago tumayo at hinawakan ang kamay ni mama, tumingin naman sakin ang mama pero hindi ko siya pinansin dahil naiyukom ko nalang ang kamay ko. "It's not your fault, walang may kasalanan kundi ako," "Iha, ano bang nangyayari sainyong dalawa?" mama ask pero imbis na sagutin niya ang mama ay nakita kong pumatak nanaman ang kanyang mga luha.

Ayaw nito na mag isip pa ito lalo at may karamdaman ito ngayon. Naluha ang matanda gayun din ang babae. “I’m sorry po...” Iyak ng babae sa matanda at niyakap ito. Tinapik lamang ng matanda ang likod nito habang magkayakap ang dalawa. Tila nauunawaan nito ang pinag dadaanan ng babae. “I-It’s my fault.” Sabi ng matanda sa nagsi-sising tono ng boses.

Napatakip siya ng bibig matapos niyang mabasa iyon. Totoo kaya iyon? Kaya ba siya hinabol ni Ace noon para pigilan hindi para saktan? Tumulo ang luha niya, pero nag-reply, "So it was your girlfriend's fault?" Gusto niyang malaman kung galit ba ito sa kaniya o hindi at ang sabi nito sa mensahe, "Nope. It's my fault. I was in ill condition that I couldn't control." "What ill condition?" tanong niya kahit alam niya ang sagot.

naaalala ko na ang lahat. lahat lahat ng nangyari. simula sa pagtakas namen, hanggang sa pagkamatay ni mommy. ramdam ko ang galit na umuusbong saken ngayon. its all their fault. sila ang may kasalanan ng lahat ng to. hinding hindi ko sila mapapatawad! i closed my fist trying to hold my anger.

Nagulat ang ginang sa biglaang pagpasok ng kung sino. "Fiona," banggit nito sa pangalan niya habang kita pa rin ang pagtataka sa mukha ng babae. "Hindi ka nagsabi na pupunta ka--" "AAAHHH!" sigaw ni Fiona at hinagis ang bag niya sa kung saan. "It's all your fault. This is all your fault." "Ano ba ang sinasabi mo? Ano ang problema? May nangyari ba?"

Napaiwas ako ng tingin sa kaniya. “I’m really sorry.” Sinsero niyang aniya. Bakas na bakas ang pag-aalala at sinserong paghingi ng tawag. “It’s not all your fault. Hindi naman kita sinisisi. Hindi mo kasalanan ang kasalanan ng iba.” Iwas kong sambit sa kaniya dahil parang isang titig ko pa sa mukha niya ay makalimutan ko ng magpinsan pala kaming dalawa.