My Robot Boyfriend Novels & Stories

sigaw niya. ​"Binabayaran mo ako para maging fiancée mo, hindi para maging robot mo!" sigaw ko rin pabalik. "Kung gusto mo ng robot, sana bumili ka na lang sa Japan! Masunurin pa 'yun, hindi pa kumakain ng bacon!"

usal ko. Bago pa man makapagtanong si Gray ay dinukot ko na agad sa loob ng bag ang robot ko at ipinakita yun sa kanya. Kunot noo niyang pinapanood ako nang ilabas ko ang aking robot at ipakita yun sa kanya. Itinaas ko ang braso ng robot na kunwari ay kumakaway. “Thank you papa Gray!” sabi ko sa maliit na boses, para tunog baby.

"Huh? Ano iyon, Daddy?" "Naging boyfriend siya ng Mommy mo?" "No, Daddy. Hindi daw po nagbo-boyfriend si Mommy. Kami daw ang magkasama na dalawa forever." "Binasted mo si Robi?" Bakit ba ang dami niyang tanong? At bakit din ako sumasagot? "Parang ganoon na nga, pero—" "Pero hind daw siya susuko. Sabi niya sa akin, gusto niyang maging daddy ko. Love daw niya kami ni Mommy."

Paano akong hindi magkaka-error e, minamadali niya ako palagi! Buwisit ka! Mura ng utak ko sa kanya. Pero kahit ganito ang pinapakita niyang kalupitan sa akin, hindi pa rin nawawala ang pagmamahal ko sa kanya. Ano ito, magiging robot na naman ba ako na kailangan sabay-sabay at walang pahinga? Walang kain-kain at meryenda? "Sabagay, hindi kumakain ang robot," irap ko sa hangin.

Pagkatapon no’n ay saka lamang napagtanto ni Jay na ang robot ay ang imahe ng isang magandang dalaga. ‘Namimiss na naman ba ng batang ito ang kaniyang mommmy?’ Naiinis niyang sabi sa kaniyang isipan. “Jenson, gusto mo ba talagang makita ang iyong mommy--” Bulalas ni Jay nang hindi nag-iisip.

“Girlfriends? You mean, Zero and Uno?” “Nadali mo, Goliath! Yes! I want to see them!” masaya kong sabi. Matagal ko na kasi siyang kinukulit tungkol sa mga babaeng robot na iyon mula nang mabanggit niya sa akin na iyon lang ang kasama niya sa kaniyang bahay. Kung makikita ko si Zero at Uno ay iyon ang magiging unang beses na makakakita ako ng robot.

ginalaw ko naman ang aking mga kamay na parang robot “ señorita hindi naman ako robot. ” Tumigil ako at bumuntong hininga, uminom na lamang ako ng juice. Hindi nga robot pero mukha namang robot “ alam mo, pinapatay na'ko ng kapatid mo sa pagkulong sa'kin dito sa bahay. ” saad ko “ he's just protecting you for now. ” “ protecting from what? ” “ can't tell you. ”

His large frame towered over me, and he gripped my shoulders with so much intensity. "If you still hate me, tell me! Kung gusto mo akong saktan, go ahead! Hit me, curse me, do whatever you want! Huwag mo lang akong ituring na parang basura... na parang wala tayong pinagsamahan... dahil putang*na, mahal, sobrang sakit!" He shook me, his eyes burning with a mix of love and agony. "Hindi ako robot! May nararamdaman din ako! Alam mong ikaw lang ang buhay ko, pero tinalikuran mo ako!"

Nang gabi na ay halos hindi ako dalawin ng antok, so I decided that na uminom nalang upang makatulog ako, hindi ko namalyan na naparami na pala ako, wala nako sa aking sarili. Ginawa ko ay tinawagan ko si Tyler, Wala pa ilang segundo ay sinagot na ng lalaki ang tawag, "Hi my dear boyfriend ay enemy pala, kasi anak ka ng Callistar you know Tyler ang bobo ko sa part na hindi ko yun napansin? Na anak ka pala ng taong pilit inaakusahan ang daddy ko." Tahimik lamang na nakikinig sa telepono si Tyler.

Walang imik na umalis si Xander nang gabing iyon. Kalagitnaan ng gabi, inusisa niya ang robot at nadiskubreng may built-in na AI chat assistant ito. Kapag naka-link sa app, pwede kang magpadala ng mensahe at sasagot ang robot gamit ang boses na parang tao. Tuwang tuwa pa siya noon, dahil alam niyang mahilig si Xander sa AI at computer, akala niya ay ginawa ito ng lalaki para sa kanya.