My Utmost For His Highest Mga Nobela at Kwento

Bumagsak ang mukha ni elder Hartman ng marinig ang mga salita ni Elder Moseley. Gayunpaman, matigas ang kanyang ulo, at hindi tinanggap ang kanyang pagkatalo. “Makarating sa ultimate gor level? Sa tingin mo ba ay ganun lang yun kadali? Inabot ako ng dalawa o tatlong taon para lang makarating sa peak stage ng true goe realm, higit pa dun, nabigo ako ng ilang beses sa kalagitnaan nito. Bukod dun, sa loob ng ating teritoryo, maraming tao na ang nakarating sa peak stage, pero halos imposible para sa isang tao ang makarating sa peak stage ng true god realm sa isang subok lang, tama ba ako? Lalo na at isang malaking pagsubok ang makarating sa ultimate god realm.”

Bawat pagtulak niya ay tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng aking sinapupunan. “Ughhhh…”

hindi na nagawang tapusin ng Prinsipe ang sana ay sasabihin niya nang magsalita ang Supremo. "Iyong ipangako na hindi lamang tayo mag-iiwan ng marka sa kasaysayan ng mga bampira, Zumir. Iyong ipangako na kahit sino man ang magtangkang burahin tayo sa mundo ay hindi nila magagawa dahil mayroon pa na ikaw. Ipangako mo na hanggang sa kasalukuyang panahon, mananatiling makapangyarihan ang mga itim, Ipangako mo na walang sino man ang makakatalo sa atin. Magiging Supremo ka ng lahat ng lahi, at magiging Hari ng mundong ginagalawan ng lahat," makahulugang sambit ng Supremo. Hindi agad nakasagot ang Prinsipe. Hindi niya maitindihan ang kaniyang nararamdaman. Kinakabahan siya, nangangamba, at binabal

Sa lahat ng inapplyan niya, ito ang may pinakamataas na sahod kaya nag-apply siya. "Payag po ako!"

He’s handsome without his eyeglass but he is a devil! He unbuckled hits belt and pulled his pants off. His shaft sprung on me. Tumama ito sa mukha ko. Iniwas ko ang tingin dito. I shed tears again. He’s on top of me. Wala akong magawa kung hindi ang umiyak.

Gumapang ang kamay ni Maximum sa pagitan ng kanyang hita at nagulat ito nang mahawakan ang kanyang hiyas. "W-Wala kang suot na p-panty?" gulat na sambit ni Maximus habang hinawak-hawakan ang kanyang katambukan. Ngumisi siya ng mapang akit sabay tawa ng mahina. "Yes, gusto kong angkinin mo ako ngayong gabi. Gusto kong ibigay na sa iyo ang aking sarili. Pakiusap, ipadama mo sa akin ang langit. Kahit gaano pa kasakit sa una, titiisin ko na lang dahil langit naman ang kapalit niyan..."

Hindi niya alam pero pakiramdam niya hindi niya kontrolado ang isip niya. “100 million mister and I will give myself to you.” aniya. Kunot noo naman siyang nilingon ni Maximus. The only Maximus Lim in the country. The most powerful businessman at ang kinatatakutan ng lahat because he is one of the elite.

I heard him answered. Gusto kong dumilat ang mga mata ko pero mas nagwawagi na ata ang antok pinilit ko imulat kahit maliit lang.. The last time I heard.. When he said.. "The most beautiful things in the world cannot be seen or touched, they are felt with the heart.."

“Never settle for less, Dave. Everything you own should be the best.” Noong bata pa ako, pinaniniwalaan ko ang mga iyon. Akala ko, kapag nakuha mo na ang “best,” doon ka na magiging masaya. Pero habang kumakain ako ng pinakbet dito sa simple naming bahay, na-realize kong hindi lahat ng best ay nasa taas ng mundo. Minsan, nasa ganitong tahimik na sandali lang, sa ulam na malamig na, sa note na may dalawang linya, sa presensiyang hindi mo man lang maramdaman pero alam mong nandiyan.

Halatang galit ang maganda niyang mga mata. Ang pinakamalaking tagumpay niya sa kanyang buhay ay sa alchemy. Flying Eagles man o maging ang buong bansa, pakiramdam niya na ang kanyang antas sa alchemy ay ang pinakamataas. Sa tingin niya ay nasa pinakamataas na antas pa nga. Iyon ay dahil wala siyang narinig na sinumang may mas mahusay na kasanayan sa alchemy kaysa sa kanya.