Namatay Sa Binat 소설 & 이야기

“Naku i-entra pa tong asungot na — “Babantayan ko lang kayo Miss Cathy. “ marahan at seryosong putol ni Carlito sa dalaga. Sa sinabi ng binata ay bigla na lang nawalan ng imik si Cathy. Maya-maya ay bumaling ito sa kay Rada. “Pag hindi mo kami natanaw roon mamaya malamang asa peryahan na kami hah?."

Nakatalikod Kasi Siya habang sinasara Ang pinto kaya di Niya namalayan na NASA likuran lang pala Niya Ang binata. " Baka may makakita satin". saway pa nito na Hindi pa din inaalis Ang pagkakayakap. " I miss you". bulong nito sa kanyang Tenga. " Pero magkasama palang Tayo kanina". sagot naman nito sa mahinang boses. " Baka makahalata na Sila nagsara Kapa talaga sa glass window mo". alala pang Sabi nito.

iiling iling na saad nito "Son' Mahal ka din naman ni Lexien hindi mahirap mahalin ang batang iyon matutunan mo din siyang mahalin kapag nagsama na kayo" "No!!! I can't!!! this is ridiculous idea Mom!!" iiling iling na sabi nito "Si Natalie lang po ang gusto kong pakasalan at hindi yang-" "Son' im sick!!" ito na talaga ang balak niya ang sabihin sa binata na may sakit siya kahit wala naman Napabitaw ito sa pagkakayakap sa kaniya "W-what do you mean?" kunot noong tanong ng binata halatang nabigla sa sinabi ng ginang

saad ng isang binata at nagtaka naman ako kung bakit "Kasama po kase ako sa contest namen sa school at kayo po ang naisip kung gawan ng paint, okay lang po ba? "Oum sure why not" sagot ko naman dito "Mas maganda po kung dyan nalang po kayo sa pwesto niyo ngayon parang natural lang pong tignan" saad pa ng binata at wala din naman kaming nagawa kundi sumunod dahil mabait naman ang binata

hindi makapaniwalang wika ni Natasha. Masamang tingin naman ang iginanti sa kanya ng binata. "Paano kong sabihin ko sayong mas madumi pa ako dito dati?" hindi magawang maka sagot ni Natasha dahil sa mga titig nito na parang papatayin siya. Umalis na ito sa harap nya bago ay kinuha ang panyo at naglakad na palabas sa kanilang bahay.

saad n'ya pa sa binata na ikinatawa naman nito. "As I've said, it's natural, maiintindihan tayo ng pagkain." inirapan ito ni Brea dahil sa kapilyohan ng binata. "Ewan ko sayo, puro ka kalokohan, mag seryoso ka nga sa buhay." sabay tawa n'yang ani dito.

"Salamat sa effort. May pa-almusal ka pang nalalaman." "Sus, wala ‘yan. Nakatuwaan ko lang. Para maiba naman ang panlasa mo. Hindi ‘yung laging masarap na lang ang natitikman mo. Paminsan-minsan tumikim ka naman ng ‘di masarap at iyon ay ang luto ko!” tumawa pa ang binata. Nakitawa naman ang dalagang ina. “S-saan kayo nakarating na magtatay?”

"A-Ano!" Nakakunot naman ang noo ng binata na nakatitig sa akin. "Ayoko! Ang liit-liit naman nila para katayin! S-Saka, iiyak ang mga iyan kapag mawala ang isa sa kanila!" mangiyak-ngiyak na saad ko naman. "Sadyang maliit lang talaga sila. Native na baboy ang tawag diyan kaya hindi na lumalaki ang mga iyan."

epal ni ate "Grabe ka naman Ate".Saad ko "Biro lang..Nathaniel ha?sinasabihan lang kita wala namang masama sa paghanga..pero kung liligawan mo itong si Chin wag mong gagawin.. naiintindihan moba?".paalala ni ate kay Nathaniel "Opo ate Jen..". sagot naman nito "Si ate naman binati lang ako eh".sabat ko

pang aasar ni Natalia sakin. Nagtawanan kapwa ang dalawa sa kanilang biruan. " Ayun na nga, naalala mo yung lalaking tinuro ko?" Saad ni Vanessa kay Natalia. " Oo si Atlas Gilmore ba? Ano meron?" Naguguluhang tanong ni Natalia sa kanya. Vanessa winked at her. " OMG!! huwag mo sabihin na sinuko mo ang Bataan mo??" Gulat na sabi ni Natalia.