Napagtanto Novels & Stories

Tumango siya sa akin, parang sinasabing, “Tama ang desisyon natin.” Ilang kanta pa ang natapos ko nang biglang lumitaw ang isang animasyon sa screen: “100,000 moon gift sent by Nathan Del Antonio.” Literal na napasigaw si Grace. “OH. MY. GOD. ISANG DAANG LIBONG MOON!” halos maiyak siya sa tuwa. Natawa ako pero natigilan din. Ang pangalan na iyon. Nathan Del Antonio. May kasunod pa. Isang comment mula sa kanya:

Napahawak naman ang binata sa kanyang noo, hopeless pero naapriciate niya ang pagmamahal ng matandang Santiago sa kanyang negosyo. Bakit nga ba hindi kung dugo't pawis ang pinuhunan niya dito. Katulad ng kanyang ama ay dito na din ginugol ang lakas at buhat nito. Hinawakan ng dalaga ang kanyang kamay, pinisil nito ang kanyang palad

lol sa akin nang ganito kasidhi. “Ugh!” Napaungol ako nang maramdaman ko na namang high and proud ang alaga ko. Nang buksan ko ang kumot na nakatabing sa akin. Napakatigas niyon. Nakaturo paitaas at naglalabasan ang mga ugat. I don’t want to release here. I need Celestine. Siya lang ang gusto ng alaga ko at sa kanya ko lang gustong madama ang heaven. Heaven by her side.

TWENTY FIVE NANATILI siyang nakayakap rito habang karga - karga pa rin siya nito. Naghahabol pa rin siya ng kanyang paghinga sa mga oras na iyon dahil napagod siya sa pag - abot nila pareho ng kasukdulan nila. Maging ito ay hindi rin gumalaw at nanatili lamang itong ganoon hanggang sa naramdaman na lamang niya na naglakad ito habang buhat - buhat siya.

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

“At paano nga ba niya naririnig ang mga plano ng mga dumakip sa kanila?” “May naimbento kasi akong makina na maliit na p’wedeng iwan kung saan para mamanmanan ang lugar na `yun.” sabi ni Nico. “Tinatawag ko itong ‘Pasagap’ at tingin ko iniwan niya yun sa magandang lugar kaya naririnig niya ang mga usapan nila... ang ‘Pananggap’ naman nun ay nakatago sa likod ng tenga niya.” “Pananggap?” tanong ko.

"Babe, I really want you, right now" Napabuntong hininga ako. "No. Hindi pa ako ready" "Kailan ka pa magiging ready? Nasa edad ka naman na" napataas ang isa kong kilay sa sinabi niya. Ano bang pinagsasasabi niya? 18 lang ako. Nasa edad na ba iyon? Ni hindi ko pa nga natatapos ang highschool! Pano pag nabuntis ako? "Alam mo, matulog ka na. Inaantok ka lang" saka ako tumalikod sa kanya't naglakad para lumabas at pumunta sa kwarto ko.

“Tama! Ngayong nandito na tayo, dapat salubungin mo man lang kami, di ba?" “Hindi namin kailangan ng kahita anong magara. Kumuha ka lang ng ilang mas mataas para samahan kami!" "Gayundin, ang aking anak na babae ay umiinom lamang ng 1982 Lafites para sa kanyang pangangalaga sa balat!" "Maghihintay ako!" Binaba ni Aunt Anderson ang tawag bago sumulyap kay Nova. “Huwag kang mag alala, mahal! Ilang oras na lang!"

Kabanata 82 Nataranta si Anthony kaya bigla siyang sinampal ng kanyang biyenan. Nanlamig ang kanyang mga mata, at naikuyom niya ang kanyang mga kamao. Nang makita ang eksenang ito, mabilis na hinila ni Sophia si Lanie at sinabing, "Nay, ano ang ginagawa mo, bakit mo Sinasaktan si Anthony?"

Kabanata 41 ANN was staring at Rosanne’s social media accounts. Mula sa Fàcebook nito, Sñapshot, Twītter at maging sa Instragräm, sinilip niya lahat iyon. At isa lang ang nakikita niya rito: Classy and Elegant. Iyon ang bagay na wala sa kanya. Iyong kahit anong pilit niyang umaktong ganoon, hindi talaga pwedeng ipilit.