Nasan Kanaba Mahal Ko Novels & Stories

KO Ang akin ulo para mawala ang alala nang nakaraan pilit KO kinakalimutan? "At Ang kaibigan na masasabi mo Yun handa makinig at samahan Ka SA lungkot at saya,. Hindi Ka iiwan kahit ano mangyari! Hindi Ka hihilahin pababa at sabay kayo aangat kahit mapag iwanan Ka handa Kang hintayin Kung sakali malayo na sila. Babalik parin sila upang hilahin Ka pataas, namiss ko na mga friend ko bukod Kay Belyn, at Rina Meron pa ako MGA friends marami sila pero Hindi KO na ISA isahin, alam na nila Kung sino sila Kaya Mahal KO Ang MGA Yun!"

KABANATA 126 Buong akala ko ay isang malungkot at madrama na naman ako buong byahe pero dahil sa katabi ko. Hindi ko alam kung nandito ba ito para bwisitin ako o sandali niyang tinatanggal lahat ng hinanaing at sakit na tinatamasa ko.

nai- inis nyang sabi. "Teka nga! Ano bang ikina pa- panic mo dyan? E hindi nga ba at nasa malayo na naman tayong lugar at malamang hindi naman ganoon kadali na makikita nila tayo rito." may tila pag ka- bagabag na rin na saad ng kausap sa kabilang linya. "May nangyari bang hindi maganda?" may pag du- duda na tanong nito sa babae.

Kabanata 61 Kung ikukumpara sa unang pagtatagpo ni Nathara kay Nathan, medyo iba at hindi malilimutan ang gabi, habang kausap ni Nathara si Nathan dahil sa kanyang katuwaan na dadalhin siya ni Nathan sa probinsya kung saan may mga kabayo rin. "Pwede kang magkaroon ng sarili mong kabayo doon. Tuturuan kita kung paano sumakay ng kabayo. Gusto mo ba yun?" tanong ni Nathan.

Halos wala siyang tulog dahil sa tagal ng biyahe lalo't kasa-kasama pa niya ang mga anak. "Naku, anak, nakaka-miss din pala ang Pilipinas. Gusto ko sanang dalawin ang ilang kaibigan ko ro'n sa lugar natin." Exicited na saad ni Aling Berta. Napangiti siya nang balingan ito," Sure, Nay, basta kasama mo ang isang tao natin."

“Pumili na kayo ng gusto niyo orderin.” “Ang kape dito ay masarap.” Inintroduce ito ni Guan Lili na parang siya ang host. “Ang coffee beans dito ay maingat na pinipili ng may-ari. Ang pinakasikat ay Hawaii’s Kona. Paunti kasi ng paunti ang kona beans sa panahong ito. Mahilig ka sa kape, tama? Gusto mo ba subukan ang Kona?”

Hungry Amara Masakit ang katawan ko, lalo na ang pagkababaë ko. Gosh! Hindi ko akalain na ganoon kalaki at ganoon rin kasarap. Namula bigla ang aking mukha ng maalala ko ang pagkalalakï nito. Pinahawak ba naman niya sa akin. Eh, ako na wala pa talagang karanasan sa ganitong eksena. Nailang talaga ako at sobrang nahiya.

Gayunpaman, ang pagkakita sa mga kasambahay na natataranta sa harap ng tatay ko ay pumukaw sa kanyang dignidad. “Anong kaguluhan ito? Tingnan ninyo ang mga sarili ninyo! Malamang amoy ‘yan ni Blake. Hindi siya naliligo ng pito o walong araw sa sobrang init ng panahon, at sa trunk din siya umiihi at nagbabawas, Syempre, mabaho!

“Nathan alam kong mahal mo pa ako…” Napatitig siya sa mukha ng babaeng minsan na niyang kinabaliwan, minsan na niyang pinangarap na makasama niya hanggang sa kanyang pagtanda ngunit ng mga oras na iyon ay wala siyang ibang naiisip kundi si Kenna. Ni hindi na niya makita pa ang sarili niya in the future na hindi niya ito kasama.

IZZY'S POINT OF VIEW "BABE? BABE?" "HA?" "ARE YOU ALRIGHT? Kanina ka pa kasi nakatulala d'yan eh." "Tulala? A-anong ibig mong sabihin?" "Kanina kasi babe, okay ka PA naman na sumasayaw sa gitna tapos bigla ka na lang huminto at natulala." "ahh. Gano'n ba?"