Romans & histoires Never Beg To Be Loved

aniya sa matapang na boses. Natigilan si Sofia. Pero alam niyang hindi ito padadaig at lalaban pa rin ito kahit mali ito. “Ako ang first love ni Jake. Bago ka, mayroon nang kami. Kaya kung may salingpusa man rito ay ikaw yun!” bulyaw ni Sofia sabay turo sa kaniya.

Hindi ko na mapigilan ang sariling humagulhol. Perhaps, that was a ‘yes.’ He really never love me. I was the only one who felt this stupid affection. “Silly you, Beatrize!” _ My father dumped me. The father of my child dumped me. My school will probably dumped me, and my friends too. Dahil lang sa kamaliang ito, nasira ang buhay ko. Now I have nothing to do, but to run away. Maybe, it would be better if I’ll leave this place.

Tumayo ako sa inuupuan ko at pumunta sa stage para mag-gitara kahit tapos na ang gig ko wala naman ng gaanong tao sa bar 6:00pm to 2:00am / 2:00am to 6:00am ang open nito. I'm Mr. Lonely, that's always been there, man Like, took all the bullshit Yeah, I woke up in the middle of the night And I noticed my love wasn't by my side Tryin' ta figure out what I do to make it go bad, cause ever since my love left me My whole life came crashing and I'm so May bago akong nabuong kanta na sumagi sa isip ko. Napatingin ako sa taong pumalakpak sa akin nakita ko si Helga nakatayo sa harap ko.

Nakaharap kami kung nasaan lulubog ang araw at pinagmamasdan na namin ang paglubog niyon ngayon habang nakapatong ang aking ulo sa kaniyang balikat. "Patapos na ang araw, pero kasama pa rin kita hanggang ngayon. I want to be with you even if it is day or night, stormy or sunny. Problems may come, but we can overcome them together. No matter how serious our problem is, nothing or no one can separate the two of us. I want to be with you forever and even death can't do us part," nakangiting sambit niya na parang nag rerecite ng wedding vows niya. Dahil sa mga sinabi niya, hindi ko alam kung maluluha ba ako o kung ano ba'ng ire-react ko. Hindi ako sanay kapag ganito siya magsalita, naiilang ako

Napatigil naman siya dahil sa sinabi ko. “Alam ko sa sarili ko na I’m not capable of falling in love… kasi base pa lang sa mga naalala ko sa nakaraan ko… ang hirap na mahalin ako ng mga tao. Lalo na ng sarili kong tatay to the point na mas pinili niya yung kabit niya, over my mom. Hindi nila ako mahal… hindi ako na-expose sa mundo na may pagmamahal.” sambit ko sa kaniya.

Kabanata 1 Sin I've never been lucky when it comes to love. Endless cycles of heartache and heartbreak define what is supposed to be the biggest and greatest adventure of my life, at twenty, I had given up already. Nag-umpisa iyon sa pamilya ko. Kahit anong gawin ko... hindi pa rin sapat. Kulang pa rin ako, palaging si Lazarus ang magaling, kahit ginagawa ko naman ang lahat maging magaling lang sa mata nila.

Ganito pala ang piling ng nagmamahal ngunit hindi maaari. Ang sakit-sakit. Sobrang sakit. Sa sobrang sakit parang gusto ko na lang tapusin ang lahat sa pamamagitan ng pagpigil sa aking hininga, ngunit hindi naman iyon ang solusyon sa lahat. Kailangan kong maging matatag at maging masaya dahil sa naging desisyon niya. Kailangan ko rin tanggapin na wala na.

“I’m done, Niro. Mabulok ka rito sa kulungan kasama ng katangahan mo. I never loved you. And I never will.” Awang ang labi ko. Hindi makapaniwala sa mga narinig ko mula sa mismong bibig ng babaeng minamahal ko.

"No." Parang may sumampal sa dibdib ko. Pero bago pa ako makaalis o makaiyak, he added- "But not because you're not worth falling for. It's because... I was never built for love. I only know how to destroy it." Hindi ko alam kung comforting ba 'yon o mas lalong masakit. Pero I stayed. Just sat there. Tahimik lang kami. No more questions. No more wine. Just silence.

“I don’t need you to.” “I’ll prove it.” “I don’t need you to.” Her voice wasn’t cruel. Just final. “Some love stories don’t get second chances,” she whispered. “Some are meant to teach.” “And you taught me how to never beg again.” He stood slowly. Defeated. The man who once seemed untouchable. Now small. “I really did love you,” he said one last time. “I know,” she replied. “That’s what makes it tragic.” Because loving someone is not the same as being capable of choosing them.