Never Beg To Be Loved Novelas e Histórias

“I don’t need you to.” “I’ll prove it.” “I don’t need you to.” Her voice wasn’t cruel. Just final. “Some love stories don’t get second chances,” she whispered. “Some are meant to teach.” “And you taught me how to never beg again.” He stood slowly. Defeated. The man who once seemed untouchable. Now small. “I really did love you,” he said one last time. “I know,” she replied. “That’s what makes it tragic.” Because loving someone is not the same as being capable of choosing them.

ani Vivianne bago ipinulupot ang magkabilang kamay sa leeg ni Beckett upang halikan itong muli. Kahit kailan ay hindi pagsisisihan ni Vivianne na inuna niya ang sarili para tuluyang gumaling ang sakit sa puso nila ni Beckett. Dahil ang pag-ibig, hindi makasarili. Hindi rin ito mapagkontrol. Instead, love is selfless and it has freedom. And seeing how the two of them are willing to accept and love each other despite the pain they experienced before made her realize one thing…

Padarang na sinarado ang maleta at humarap ito sa kanya nagliliyab ang mga mata. "Tatlong taon ako nagtiis sa pamilya mo at labis ko yun pinagsisihan! Pero ni isa hindi mo ako kinausap o tinignan sa mata ano bang problema mo ha?" galit na saad niya. "Simula sa araw na ito, tinatapos ko na ang ugnayan natin, let's get a divorce" Nang marinig ang salitang "Divorce" natigilan si Sapphire sa gulat nang isang saglit bago humalakhak nang mapang asar.

Maybe it's too much to think about the future with a vampire who can't even decide whether to keep you or not. Kung pagsubok man ito sa amin, Sana malagpasan namin pero kung ito na ang dulo, wala akong magagawa. Parang hindi ko na kaya at gusto ko na lang siyang hayaan... But if this is actually the end. I don't think I'll ever love again. I used to laugh at people who say that they will never love again, that they will die without the person they love, not knowing that I'll be a victim of this fucking love!

Napasinghap ako, parang sinampal ako sa bigat at kalupitan ng tono niya. "Let me make this very clear," dugtong pa niya, ang bawat salita ay parang patalim na tumatagos sa akin. "Nothing will ever happen between us. Because I do not love you. And I will never, ever love you—not in a million years. You are nothing to me but a name on a paper."

tanong muli ni Laxriel, maingat ang tono. “Wala namang magbabago ‘di ba?” Mahinang boses ni Celeste. “Alam mo bang iniwan ako sa mismong engagement party ko, Lax? Para sa best friend ko.” Lax closed her eyes. “Alam ko. At alam ko rin na ‘di mo ‘yon deserve.” “Siguro kasi… I’m just hard to love,” bulong ni Celeste. “No, Les. Hindi totoo ‘yan. Sila lang ang may problema. You gave your all. You loved him sincerely.”

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ngunit hindi siya tumigil. "Hindi." Napailing siya. "That's not enough." Mas lalo akong kinabahan. At pagkatapos ay sinabi niya ang mga salitang tuluyang nagpahinto sa mundo ko. "I love you." Hindi ako nakagalaw. Hindi ako nakapagsalita. Parang nawalan ako ng kakayahang huminga. Sa buong buhay ko... Wala pang nagsabi sa akin noon.

'' Hinawakan ko ang pisngi n'ya. ''Same here. Hiniling ko na sana, tayo na lang hanggang matapos 'yung mundo. Pero syempre, it's up to you. Hindi ko naman pwedeng hilingin na maging akin ka habang buhay kung ayaw mo naman, 'di ba?'' ''Silly.'' inis na sabi n'ya. ''Don't you ever think na aayawan kita, okay? I won't and will never stop loving you, babe.''

Nagulat siya pangyayaring iyon, hindi niya akalain na ang kanyang ginawa ay magreresulta sa isang malagim na kamatayan ng kanyang minamahal. Bigla siyang naawa sa dalaga at nagsisi sa kanyang ginawa. Gusto niyang ibalik ang buhay ng kanyang minamahal ngunit huli na. Hindi na niya kayang ibalik ang nakaraan. "Anong ginawa kong mali Tess? bakit mo ako sinaktan ng ganito? mahal na mahal kita, patawarin mo ako, hindi ko sinasadya" umiiyak na sambit nito sa harap ng bangkay ni Tess.

Ang pagmamahal na wala na, at ang bagong buhay na dumarating. “Huwag mong isipin na hindi kita kayang tanggapin, Dianne,” sabi ni Drake, ang boses nito ay malalim at walang labis na emosyon. “Hindi kita pinipilit maging siya. Alam mo naman kung gaano kalaki ang pinagdadaanan ko. Alam ko ang mga takot mo. Pero nandiyan ka pa, at yun ang mahalaga. Hindi mo kailangang maging perpekto.”