Novel & Cerita Never Give Up Motivation

Tanging pagsikip lang ng dibdib ko at ang pagsakit ng lalamunan ko. Dumating ang sumunod na school year at kahit ilang beses kong sabihin na walang epekto sa akin ang sinabing iyon ni Mommy, ramdam ko ang unti-unting pagkawala ng motivation ko na sumali pa sa mga school activities ngayong taon. Binuhos ko na lang ang buong oras ko sa training at sinikap na umabot sa provincial. I'm glad I did pero hanggang doon na lang iyon. "Pero sumagot na ba?"

paunang sabi ni Maribel. “At ano naman ang reward kapag nagtagumpay tayo?” “Parte ’yan ng trabaho mo, walang reward,” sagot ni Maribel. “Walang reward? Saan ako kukuha ng motivation?” natatawang sabi ni Anton. “Tapusin mo muna nang maayos bago ka magreklamo.”  Napatingin si Maribel sa paligid at biglang kinabahan.

Biglang bumilis nang bahagya ang tibok ng puso niya. Mabilis siyang luminga sa paligid bago hinugot ang sulat. Binuksan niya iyon. Good morning, Elise. Una sa lahat, hindi kita niloloko. At hindi rin ako bored na naghahanap lang ng mapaglilibangan. I write to you because I want to. So please, bawasan natin ang overthinking. Since mukhang kailangan mo ng motivation today, may nahanap akong advice para sa'yo:

Yung taong tatanggapin ako kung sino ako at wala nang iba pang hahanapin pa. Hayst. Ang drama ko naman. "Inhale. Exhale. Breathe properly Aniah. You need to fix yourself. Tama na ang drama. Stop crying. Be strong. Be responsible. Kaya mo to!" Ano pa nga ba? Sarili ko lang din naman ang magmo-motivate sakin kaya tama na ang drama. Kahit mag-iiyak naman ako dito wala namang mangyayari. Same old.

muling saad niya na nakapagpalabi sa akin. Mabait si Motmot. Puwede ko siyang ibigin. Kung antas ng buhay ang pagbabasehan sa makakatuluyan ay tugma kaming dalawa. Bagay na bagay dahil parehong walang-wala sa buhay. Pero kahit papaano ay may pangarap naman ako kaya pipilitin kong makapag-aral at makatapos. Para kahit papaano, mas angat naman kay Mot ang lalaking iibigin ko na hindi ako maaalangan. Mag-aaral muli ako. Natigil lamang talaga ako dahil sa kondisyon ni Ashley. Hindi ko kayang pagsabayin ang mga gastusin. Lalo na at hindi ko maasahan si Papa o si Mama para tustusan anuman sa pangangailangan namin.

I missed her so much. I tried to forget her. I tried to start my life again. Sinubukan kong gawin ang bagay na dapat ko naman talagang gawin dahil iyon ang nasa plano but something is missing. Lahat ng bagay na makikita ko ay siya kaagad ang naaalala ko. I fell so hard. Sobra ang pagkahulog ko sakanya to the point na pumasok na sa isip ko ang magmakaawa sakanya and I actually did that. Palagi akong pumupunta sakanila, gusto ko siyang kausapin, sinabi ko sakanya na gusto ko siya, but she keeps on refusing me. Malapit na akong sumuko but I'm glad that I didn't quit.

He could tell now na naka-move on na siya. Noong una ay mahirap para sa kanya ang mag-move on but until he realized na kung mananatiling gano’n ang estado niya, siya rin itong mapasama. Kaya araw-araw ay mino- motivate niya ang kanyang sarili. He learned fast kaya ngayon, masaya na siya. At ngayon, sisingilin niya ang dapat magbayad. He made sure of that! Hanggang may kapangyarihaan siyang gawin `yon, sisingilin niya si Michel.

I felt all of it, then buried it so deep that nothing could reach it again. That day, something inside me broke. I left that church hollow, humiliated, and with a heart turned to ice. Ngunit isang bagay ang tumimo sa isip at puso ko, that heartbreak didn’t destroy me. It becomes my strength and motivation to continue proving myself to others. I told myself that if I weren’t enough for her, I’d become someone no one would dare walk away from again.

Nagpatuloy siyang magtrabaho nang walang pag-aatubili, at sa bawat araw, lumalakas ang kanyang tiwala sa sariling kakayahan. Sa kabila ng pagiging malamig at walang pakundangan ni Xavier, natutunan ni Antonette na hindi ang bawat tao’y kayang magbigay ng pagmamahal o pang-unawa. Ngunit higit sa lahat, napagtanto niyang hindi siya nakadepende sa mga papuri o pagsang-ayon ng ibang tao. Sa huli, ang pinakaimportanteng bagay ay ang kanyang kakayahan na bumangon, magpatuloy, at magtagumpay sa sarili niyang paraan.

"Minsan kasi mga bagay kahit nasa tamang panahon, wala na ring saysay kapag wala na 'yung mga tamang tao sa buhay natin. Kasi mabalikan mo man ang lugar, hindi mo naman mababalikan ang panahon at pagkakataon na pinalampas mo para sa mga taong mahalaga sayo." "Do not be afraid of failing, as long as you keep learning, you keep winning. Never stop growing. Never stop pushing yourself. Never be afraid to try new things. And remember, no matter how dark and hurtful the past was. Bear in mind that these are the foundation in building a sturdier version of yourselves." "Hindi man ikaw ang pinaka magaling sa klase, ang pinakamagaling sa math, ang pinaka magaling na musikero o ang pinaka magaling na