Novel & Cerita Never Give Up Motivation

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

Alam niyang ginagamit lang siya ng binatang si Third para makalimot kay shonee pero tinitignan niya ito sa positibong paraan. "You're almost there. Galingan mo kang, Shane! pasasaan pa ba at mahuhulog rin ang loob niya sa 'yo. Tandaan mo, maganda ka at ibinigay mo sa kaniya ang pinaka mahalagang bagay na mayroon ka. Ang tanging gagawin mo na lang ay baliwin siya sa kama hanggang makalimutan niyq si Shonee. Maswerte ka dahil malapit ka na sa pangarap mo. Ang mapaibig ang taong iniibig mo!" motivation niya sa sarili niya.

“Look at me, Ella.” Tumingin ako sa kanya. “Ano?” “Even if you fail, even if you stutter, even if something goes wrong out there… I’ll still be proud of you. You’ve already won the moment you decided to stand there and fight.” Napangiti ako nang marinig ‘yun. “Ang galing mo talagang magsalita.” “Of course,” sagot niya sabay kindat. “Fisnce na, motivator pa.”

“Still. You have something she doesn’t—people actually like you. Hindi lahat kaya ‘yon.” Napahinto ako. Hindi ko alam kung paano sasagot. Kaya ang ginawa ko, kinuha ko na lang ‘yung binigay niyang tubig. Grabe, hydrated na ang nanunuyo kong utak. “Bakit parang may pa-motivation talk ka ngayon?” “Because you look like you need it,” sagot niya. “And also, kasi gusto kong makita ulit ‘yung totoong Ayah. ‘Yung palaban noong college pa tayo.”

"I don't know. Maybe like Mommy?" He laughed. "Being a psychiatrist is boring, Dave. You know how annoying it is to talk with crazy people, right?" I frowned. "Yeah! It's so annoying to talk to stupid and idiot people!" Muli siyang tumawa at tinapik ako sa balikat. "People may be stupid and idiot, but when they need help, don't hesitate to give. This world has a lot of cruelty, Dave. But you can't just separate yourself from others. Instead of doing that, make something that could change them and the situation. Don't ever give up on things. God won't give you a problem that you can't solve. So as long as you stand, as long as you're alive and can fight, don't give up. If you're annoyed by ho

Pagrereklamo niya pero natawa lang ako. "Musta naman sa bahay namin, 'di ba? Ang hirap talaga kapag mataas ang expectation sa'yo ng magulang mo tapos wala naman silang binibigay na motivation. Para bang isang blackout at nangangapa ka sa dilim na ikaw lang mag-isa para maghanap ng flashlight, tapos kapag nakuha mo na 'yong flashlight magiging tingin nila sa'yo ay may kuwenta ka na."

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Siya na ang bahala sa lahat. This days, parang wala na akong gana magtrabaho. Nawawalan na ako ng motivation to work, mag-isip o ang gumalaw. Kaya nga, humindi ako noong una sa pagyaya sa akin ni Ben. Pero no'ng binanggit nito si Valentina, parang nawala ang lahat na negatibo kong nararamdaman.

“Ikaw talaga, hindi ka na nahiya. Kanina ka pa kumakain. Tapos ngayon gusto mo pa ng bayad na pagkain pagkatapos mong tumulong ng ilang minuto. Pero sige na nga, salamat dahil tinutulungan mo ako, kahit ang totoo ay mas marami ka pang reklamo kaysa trabaho.” “Hindi reklamo iyon, Amber. Motivational speech iyon para hindi mo makalimutang pahalagahan ang libreng labor ko.” Napatawa ako at napailing. “Ewan ko sa’yo. Basta dalhin mo na iyan sa loob at huwag mo nang kalikutin ang mga pagkain doon.”

Iyon lang ang kaya kong gawin dahil wala akong maalalang ibang dapat na sisihin sa nangyayaring ito, I wanted to blame her, I must blame her because I can't remember that person who caused me to be like this. Bawat araw ay pahirap nang pahirap. I want this to finish right away but my body couldn't cooperate. I am so close to giving up because I don't think I can survive this one, tatanggapin ko na lang siguro na habangbuhay akong imbalido. However, seeing my children in their own walkers accompanying me, makes me want to strive to be better. This sight encourages me to be better so that I am able to accomplish my duty as their father. And I can't do that if I give up.