Not Anymore In Tagalog Novels & Stories

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

"Matagal na kami magkakilala ni Haze. We are old friends in college." Nakakunot ang noo ng binata na parang inaanalisa bawat sasabihin ni Katherine sa kanya. "Talaga?" Natigilan ang dalaga sa pagbabasa ng libro at hinarap si Gabriel. "Matagal lang na di kami nagkausap matapos nang grumadweyt sa college. Nagkaroon ng kanya-kanyang buhay at naging busy na rin."

Ngayon, masisisi ba siya ng mga ito kung naging isang halimaw siya sa paningin ng mga ito? Isa lang ang gusto niya – ang makasama si Angela. Ang bumuo ng pamilya kasama ito. Pero nasaan sila ni Angela ngayon? Nasaan siya ngayon? Hindi na nga niya alam kung anong ibig sabihin ng 'masaya' simula nang nawala si Angela.

Isa pa dika naman nag pasabi na darating ka ngayon'. Bakit hindi ko na ba pwedeng dalawin ang mahal kong senyorita? Mahal? Kailan pa? Pagkabigla ni Dorothy' sa salitang mahal na senyorita. Matagal silang nagsama ni Darwin kahit isang beses hindi n'ya ito naririnig sa bibig ng binata. Nabigla s'ya dahil ngayon' lang ito naging sweet.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

Nagsalita ito ng Tagalog. "Oo, siya ang nobya ko." Sa pagkakabigla ko'y napaawang ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang pagkukrus ng landas namin sa oras na iyon. And I didn't expect na marunong siyang magsalita ng Tagalog. "We part our ways and never looked back, hindi ko na siya nakita muli," mapait na sambit nito. "Bakit?"

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.